Bogaty program i wiele atrakcji 

Organizatorzy wydarzenia zapewniają szeroki wachlarz atrakcji podczas inauguracji w Łańcucie. Podkreślają także, że nie będzie to jedynie okazja do świętowania samego kina, ale również okazją do odkrywania filmowej historii regionu. Wśród zaplanowanych atrakcji znalazły się: 

• projekcje filmowe w ogrodach zamkowych, 

• spotkania z twórcami, 

• panele dyskusyjne, 

• quiz filmowy, 

• warsztaty tańców dworskich inspirowane atmosferą dawnych salonów 

• uczestnicy wydarzenia będą mieli okazję obejrzenia filmu z muzyką na żywo 

Podczas wydarzenia przedstawiona zostanie postać Jana Potockiego w filmowych wymiarach. Część organizowanych zajęć odbędzie się w Miejskim Domu Kultury w Łańcucie. Szczególny program przygotuje także Muzeum Polaków Ratujących Żydów podczas II wojny światowej im. Rodziny Ulmów w Markowej. 

W najbliższym czasie udostępniony zostanie szczegółowy program i harmonogram wydarzenia. Wstęp na przygotowane atrakcje będzie bezpłatny. 

Podkarpacka historia sztuki filmowej

Podkarpacki Szlak Filmowy to projekt realizowany przez Podkarpacką Komisję Filmową od 2020 roku. Jego głównym celem jest popularyzacja historii kina na podkarpaciu, edukacja filmowa mieszkańców i turystów oraz promocja miejsc związanych z produkcjami filmowymi. W ramach działań projektu organizowane są projekcje filmowe, spotkania z twórcami, spacery śladami filmowych lokacji oraz wydarzenia plenerowe związane z kinematografią regionu. 

Filmowa historia podkarpacia związana jest z wieloma wybitnymi twórcami. W regionie powstawało wiele znanych produkcji takich jak: "Boże Ciało", "Wataha", "Wołyń", "Pan Wołodyjowski" oraz "1670". Dotychczasowe edycje Podkarpackiego Szlaku Filmowego odbywały się w Jaśliskach, Przemyślu, Kolbuszowej, Bieszczadach Jarosławiu i Sanoku. Organizatorzy projektu podkreślają, że region od wielu lat przyciąga filmowców swoim krajobrazem, autentycznością i architekturą.    

Organizatorzy wydarzenia 

Za organizację 7. edycji Podkarpackiego Szlaku Filmowego odpowiada Podkarpacka Komisja Filmowa oraz Wojewódzki Domu Kultury w Rzeszowie. Do współorganizatorów należą: Muzeum - Zamek w Łańcucie, Miejski Dom Kultury w Łańcucie, Miasto Łańcut, a także Muzeum Polaków Ratujących Żydów podczas II wojny światowej im. Rodziny Ulmów w Markowej. 

Hrabia w drodze

Głównym bohaterem ekspozycji jest młody Alfred Potocki, który w 1910 roku wyruszył w spektakularną wyprawę dookoła globu. Na pokładach wielkich transatlantyków i w wagonach elitarnych ekspresów przemierzał kontynenty, dokumentując swoją podróż osobistymi fotografiami wykonanymi na szklanych kliszach, ówczesnym szczycie technologii. Młody hrabia Potocki nie zapomniał jednak o domu, z którym wiązało go szczególne uczucie i przywiązanie. Głównym punktem wystawy jest unikatowa, niezwykle osobista korespondencja z każdego zakątka świata. Pocztówki wysyłane były do najbliższych hrabiemu osób, ukochanej matce Elżbiecie z Radziwiłłów Potockiej i bratu Jerzemu. 

Unikatowe zbiory ocalałe przez czas

Zarówno fotografie, jak i pocztówki przetrwały ponad sto lat i trafiły do zbiorów Muzeum-Zamku w Łańcucie. Na wystawie można je obejrzeć w formie pieczołowicie przygotowanych kopii i wielkoformatowych powiększeń, które pozwalają dostrzec każdy detal dawnego pisma i historycznych kadrów. Całość uzupełnią oryginalne aparaty fotograficzne z epoki, pochodzące z prywatnej kolekcji Muzeum Starej Fotografii z Zamościa. Takie same typy urządzeń, jakimi uwieczniano świat na przełomie XIX i XX wieku.

Historia dostępna dla każdego

Wernisaż połączony zostanie z oficjalną promocją katalogu wybranych pocztówek i zdjęć. Publikacja skierowana jest do miłośników historii, podróży i dawnej korespondencji.

W dniu wernisażu bilet wstępu na wystawę kosztuje symboliczną złotówkę.

Między porządkiem a chaosem 

"Teoria kosmicznego (nie)ładu" to nie konwencjonalna opowieść z linearną fabułą, lecz teatr formy, ruchu i wyobraźni. W scenicznym świecie inspirowanym kosmosem aktorzy poprzez obraz, rytm i wspólne, zsynchronizowane działanie, stawiają pytanie o granicę między harmonią a chaosem, o to, czy ład jest możliwy, a jeśli tak, to z czego się rodzi. Odpowiedź, jaką proponuje spektakl, jest poetycka i nieoczywista: prawdziwa harmonia rodzi się z różnorodności. To filozofia zapisana nie w słowach, lecz w ruchu ciał i gestach aktorów.

Spektakl powstał na podstawie tekstów Rafała Paśko oraz ponadczasowej prozy Antoine'a de Saint-Exupéry'ego. Za reżyserię odpowiada Natalia Koza, która jest też głosem słyszanym ze sceny.

Młodzi aktorzy, dojrzałe ambicje 

Na deskach Miejskiego Domu Kultury w Łańcucie staną: Roksana Bar, Maria Jasitek, Michał Nicpoń, Maja Piasecka, Ewelina Szpila oraz Emilia Żygadło. To uczniowie i studenci, którzy od miesięcy rozwijają swoje teatralne pasje pod okiem Natalii Kozy. Właśnie ta etiuda stanowi zwieńczenie ich pierwszego wspólnego sezonu artystycznego. To nie tylko pokaz umiejętności, ale przede wszystkim dowód na to, że teatr amatorski w małym mieście może zadawać wielkie pytania, mówi sama idea, jaka przyświeca działalności grupy. Niełatwa Grupa Teatralna, działająca przy łańcuckim Miejskim Domu Kultury po okresie zawieszenia wróciła do aktywności z nową energią. Jej reaktywacja wpisuje się w szerszy ruch ożywiania lokalnych scen teatralnych w Polsce, które coraz śmielej sięgają po niesztampowe formy wyrazu.

Wieczór pełen wrażeń

Organizatorzy podkreślają, że wstęp na spektakl jest bezpłatny. Oznacza to, że  w Łańcucie konsekwentnie realizuje się  misję kultury dostępnej dla wszystkich.

Wydarzenie odbędzie się w siedzibie Miejskiego Domu Kultury przy ul. Tadeusza Kościuszki 15. Widzów czeka podróż przez kosmos wyobraźni, przez przestrzeń między porządkiem a chaosem i zaproszenie do spojrzenia na otaczający świat z zupełnie nowej perspektywy. Wydarzenie rozpocznie się o godzinie 19:00. 

Dzieciństwo w pałacu - cykliczne wykłady muzealne

12 czerwca 2026 roku w Muzeum-Zamku w Łańcucie odbędzie się spotkanie z Katarzyną Sosenko, która opowie o tym jak wyglądało codzienne życie najmłodszych mieszkańców dawnej rezydencji pałacowej. Prelekcja wzbogacona zostanie o prezentacje unikatowych zdjęć oraz historycznych eksponatów z jednej z największych kolekcji zabawek na świecie. Spotkanie poprowadzi znana historyczka sztuki i popularyzatorka dziedzictwa narodowego. Jej wykład nie będzie jedynie zwykłą opowieścią o dawnych przedmiotach codziennego użytku. Swoją narracją przedstawi bohaterów dawnych epok, a także ich emocje, codzienne obowiązki, proces dorastania i metody wychowania. Uczestnicy wykładu będą mieli okazję usłyszeć wiele dotąd nieznanych historii.  Prelekcja odbędzie się w Dawnej Oranżerii, a obecnie Centrum Edukacji Tradycji im. Jana Potockiego o godzinie 17:00. Ze względu na ograniczoną liczbę miejsc siedzących, warunkiem uczestnictwa jest dokonanie wcześniejszego zgłoszenia. 

Zrozumieć czas i miejsce - wystawa rzeźby 

Również 12 czerwca w Łańcucie odbędzie się wyjątkowe wydarzenie kulturalne. W Miejskim Domu Kultury wystawiona zostanie rzeźba autorstwa Waldemara Hajduka pt. "Zrozumieć czas i miejsce". Jego twórczość to refleksja nad przestrzenią, człowiekiem oraz relacją między formą a emocjami. Drewniane rzeźby charakteryzują się oszczędną, symboliczną formą i skłaniają do zatrzymania się i dokonania osobistej refleksji. Wernisaż dostępny będzie od 12 czerwca od godziny 18:00 do 30 czerwca 2026 roku w Miejskim Domu Kultury Filia Podzwierzyniec. Na wydarzenie obowiązuje wstęp wolny.   

XXIII Piknik integracyjny osób niepełnosprawnych w powiecie łańcuckim

Już w najbliższą niedzielę rozpocznie się wydarzenie, które od lat integruje lokalną społeczność, promując wartości wzajemnego wsparcia, życzliwości i otwartości. Piknik rozpocznie się mszą świętą w kościele pw. św. Stanisława Biskupa w Łańcucie o godzinie 13:00 po której poprowadzony zostanie uroczysty przemarsz na teren Zespołu Szkół Technicznych w asyście Młodzieżowej Orkiestry Dętej z Tryńczy oraz Grupy Mażoretek "Finezja". Oficjalne rozpoczęcie pikniku zaplanowane jest na godzinę 14:50 po czym zaprezentowane zostaną występy artystyczne Stowarzyszeń Osób Niepełnosprawnych. Gwiazdą wieczoru będzie muzyk ANDRE. Piknik oferuje atrakcje dla każdego, w tym także dla dzieci, które będą mogły spędzić czas na zjeżdżalniach i dmuchańcach. Na terenie wydarzenia znajdować się będą stoiska z regionalnym jedzeniem oraz wystawy i kiermasze. 

Muzyczny początek lata – doroczny koncert uczniów PSM w Łańcucie

Państwowa Szkoła Muzyczna I stopnia oraz Miejski Dom Kultury w Łańcucie zapraszają na wyjątkowy koncert podsumowujący rok artystyczny uczniów szkoły muzycznej. Będzie to spotkanie pełne dźwięków, pasji i młodych talentów. Podczas koncertu uczniowie zaprezentują swoje umiejętności instrumentalne w różnorodnym repertuarze. W programie znajdują się utwory wykonywane na saksofonie, fortepianie, perkusji i instrumentach smyczkowych. Koncert odbędzie się 16 czerwca 2026 roku o godzinie 17:00 w Miejskim Domu Kultury w Łańcucie. 

Uroczyste Zakończenie Roku Artystycznego 2025/2026 

Filia Podzwierzyniec Miejskiego Domu Kultury w Łańcucie zaprasza wszystkie dzieci wraz z rodzicami do wspólnego zakończenia roku artystycznego. To wyjątkowa okazja na podsumowanie całorocznej pracy uczestników zajęć, wspólnego świętowania osiągnięć oraz spędzenia czasu w radosnej atmosferze. W programie wydarzenia zaplanowano animacje, występy artystyczne oraz poczęstunek. Wydarzenie odbędzie się 18 czerwca 2026 roku o godzinie 18:00, będzie to idealna okazja do wspólnego zakończenia kolejnego roku pełnego twórczych działań i niezapomnianych chwil.  

Potańcówka dla Zawsze Młodych – "Sobótka na obcasach"

Każda osoba ceniąca sobie dobrą muzykę, taniec i miłą atmosferę powinna wziąć udział w wyjątkowej potańcówce, która odbędzie się 20 czerwca 2026 roku od godziny 18:00 do 22:00 w Filii Podzwierzyniec Miejskiego Domu Kultury w Łańcucie.  Oprawą muzyczną wydarzenia zajmie się zespół Lazuryt, który zachęci uczestników do pozostania na parkiecie przez cały wieczór. Zainteresowani spędzeniem aktywnie czasu we wspaniałej atmosferze powinni zapisać się na wydarzenie do 17 czerwca w filii Podzwierzyniec Miejskiego Domu Kultury. 

Festiwal Przyjaciół Kultury w Białobrzegach 

Gminny Ośrodek Kultury i Czytelnictwa w Białobrzegach zaprasza wszystkich zainteresowanych na udział w wyjątkowym wydarzeniu, którego celem jest integracja mieszkańców powiatu i okolic oraz wymiana doświadczeń między artystami i działaczami kultury. Na uczestników wydarzenia czekają występy artystyczne, regionalne potrawy, strefa rękodzieł oraz spotkania z lokalnymi artystami, rzemieślnikami, malarzami i florystami. Festiwal rozpocznie się 21 czerwca 2026 roku o godzinie 15:00 w Gminnym Ośrodku Sportu i Rekreacji w Białobrzegach.

Warsztaty tworzenia witraży w MDK Łańcut

24 czerwca 2026 roku organizowane jest spotkanie dla dzieci od 10. roku życia, młodzieży i dorosłych podczas którego uczestnicy dowiedzą się jak tworzyć kolorowe kompozycje inspirowane sztuką witraży. Pod czujnym okiem prowadzących zajęcia będzie można stworzyć swój własny witraż.  Jest to doskonała okazja do twórczego spędzenia czasu i rozwijania kreatywności. Udział w zajęciach jest bezpłatny, ale obowiązują wcześniejsze zapisy ponieważ liczba miejsc jest ograniczona. Wydarzenie rozpocznie się o 17:00 i zakończy o 19:00. 

Integracja mieszkańców powiatu 

Organizowane wydarzenia mają na celu integrację mieszkańców powiatu łańcuckiego. Wyjątkowe festiwale, koncerty czy warsztaty zapewniają okazję do wspólnego spędzenia czasu, nawiązania nowych znajomości i aktywnego działania. Wydarzenia łączą osoby z różnych środowisk społecznych w jedną grupę pełną życzliwości i otwartości.   

Seanse skierowane są do dzieci w różnym wieku, od przedszkoli, szkół podstawowych aż do szkół średnich. Uczestnicy programu biorą udział w starannie dobranych cyklicznych seansach dostosowanych do ich grupy wiekowej. Przedstawiane są wartościowe filmy skupiające się wokół tematów istotnych dla dzieci i młodzieży. Każdy seans staje się punktem wyjścia do rozmowy o relacjach międzyludzkich, odpowiedzialności, dojrzewaniu, odczuwanych emocjach. 

Wartościowe uzupełnienie programu nauczania

Projekt Edukacja Młode Horyzonty od wielu lat wspiera nauczycieli i szkoły w prowadzeniu nowoczesnej edukacji poprzez seanse kinowe. Towarzyszą im opracowane materiały dydaktyczne, scenariusze lekcji, prezentacje multimedialne, analizy psychologiczne i warsztaty wspierające nauczycieli w pracach z grupą. 

Każdy seans poprzedzony jest prelekcją i dyskusją na temat przedstawiony w filmie. Projekt stanowi wartościowe uzupełnienie programu nauczania i pomaga wspierać świadomy odbiór kultury. 

Celem programu jest także rozwijanie kompetencji społecznych, krytycznego myślenia, umiejętności artystycznych i umiejętności miękkich wśród dzieci oraz ich aktywizacja w grupowych zajęciach. Program zwiększa w uczestnikach zdolność do definiowania potrzeb, rozwiązywania problemów, współpracy w grupie, twórczego myślenia.  

Nowa edycja programu w Łańcucie

Edukacja Młode Horyzonty to przestrzeń do wspólnego przeżywania kina i budowania dialogu wokół ważnych tematów społecznych i emocjonalnych. Program stanowi wartościowe uzupełnienie programu nauczania, dzięki niemu uczestnicy programu mogą uczestniczyć w dyskusjach dotyczących ważnych tematów społecznych i emocjonalnych. 

Projekt od wielu lat cieszy się zaufaniem placówek edukacyjnych w całej Polsce. W Miejskim Domu Kultury w Łańcucie ruszyły już zapisy do nowej edycji programu na nowy rok szkolny.  

Szczegółowe informacje na oficjalnej stronie: 

https://edukacja.mlodehoryzonty.pl/

Zapisy do nowej edycji programu: 

https://panel.nhef.pl/zgloszenie

Kontakt do koordynatora w Miejskim Domu Kultury: 

Katarzyna Mazurkiewicz 

numer telefonu: 539 766 928

adres e-mail: k.mazurkiewicz@mdk-lancut.pl 

Przez późniejsze lata zamek przechodził wiele zmian architektonicznych, modernizacji uległ też park zamkowy. Rezydencja wypełniła się znakomitymi dziełami sztuki, bogatymi wnętrzami i pięknymi ogrodami. Obecnie zamek w Łańcucie stanowi główny punkt turystyczny, otoczony parkiem zapewnia zwiedzanie na długie godziny. 

Storczykarnia i Dawna Oranżeria 

W kompleksie zamkowym warto jest również zwiedzić Storczykarnię słynącą z kolekcji różnorodnych gatunków storczyków. Łącznie zgromadzono około 1260 gatunków i odmian roślin. Zwiedzanie storczykarni jest stosunkowo krótki i zajmuje około 30 minut. 

Chociaż nie trwa długo zapewnia wyjątkową podróż przez różnorodność gatunków kwiatów. Podczas zwiedzania można się dowiedzieć więcej na temat naturalnego środowiska storczyków, sposobach uprawy i ich wyjątkowych cechach.  

Wyjątkowy punkt na mapie Łańcuta stanowi również Dawna Oranżeria, kiedyś służąca jako przestrzeń do uprawy egzotycznych roślin, dzisiaj pełni rolę nowoczesnego centrum multimedialnego. Ekspozycja multimedialna i interaktywna wystawa wciągają odwiedzających w historię i epokę życia rodu Potockich. Umożliwiają zapoznanie się z codziennym życiem arystokratów, zwyczajami, zainteresowaniami i rozrywkami. Ukazują jak wyglądały eleganckie bale i wykwintne ceremonie. 

Dawna Ujeżdżalnia i Sztuka Cerkiewna

Zamek w Łańcucie posiada jedną z największych w Polsce kolekcji ikon cerkiewnych datujących na XV i XX wiek. Zgromadzone ikony charakteryzują się różnorodnością stylu i techniki wykonania, a także niezwykłą precyzją. 

Wśród eksponatów znajdują się ikony przedstawiające postacie świętych, sceny biblijne oraz wizerunki Chrystusa i Matki Boskiej. Ostatnim elementem w zamkowym kompleksie jest Dawna Ujeżdżalnia. Podczas zwiedzenia obejrzeć można 50 pojazdów konnych zakupionych po II wojnie światowej. Każdy pojazd reprezentuje inną epokę oraz kraj pochodzenia, wszystkie charakteryzują się unikalnym stylem i zdobieniem. Wśród pojazdów znajdują się bryczki codziennego użytku jak i eleganckie karety. 

Kompleks zamkowy w Łańcucie jest idealnym miejscem do zwiedzenia w nadchodzące Boże Ciało. Możliwe będzie zwiedzanie poszczególnych pięter zamku i otaczających go budynków. Wizytę uzupełni przyjemny spacer po bogatym i pięknym parku zamkowym. 

Bażantarnia 

Niedaleko centrum miasta położony jest ponad 30- hektarowy las miejski. 

Bażantarnia oferuje unikalne miejsce do odpoczynku i rekreacji, a po gruntownej rewitalizacji oferuje utwardzone ścieżki, wyznaczone miejsce do grillowania z zadaszonymi stołami piknikowymi. 

Las Bażantarnia utworzony został w latach 70. XIX wieku przez Alfreda Józefa Potockiego. W tamtych czasach wykorzystywano las jako miejsce polowań i spotkań towarzyskich.  

Muzeum Gorzelnictwa 

Wytwórnia alkoholu hrabiego Potockiego powstała w 1764 roku jako jedna z pierwszych na ziemiach polskich. Początkowo w gorzelni produkowano okowitę oraz wódki pojedyncze i dubeltowe. Po czasie rozpoczęto produkcję likierów, kremów, ratafii oraz rosolisów. 

Obecnie muzeum funkcjonuje w celu zachowania i promowania dziedzictwa gorzelnictwa. W kolekcji muzeum znajdują się zabytkowe urządzenia, destylacyjne, unikalne dokumenty i archiwalne etykiety, które opowiadają historię polskiego rzemiosła. 

Wśród ciekawych zabytków muzeum wyróżnić można makietę linii rozlewniczej  przedstawiającą procesy produkcyjne dodatkowo uzupełnioną o oryginalne podzespoły i maszyny. Muzeum dokładnie ukazuje historię wyrobów gorzelniczych i ich wpływ na rozwój polskiego rzemiosła. 

Pałacyk myśliwski w Julinie 

Drewniany pałacyk myśliwski w stylu szwajcarskim wybudowany w latach 1872-1880 przez hrabiego Potockiego właściciela dóbr łańcuckich. Głównym celem budowy pałacyku było zapewnienie komfortu właścicelom jak i gościom podczas polowań. 

Położony jest w obszarze leśnym stanowiącym pozostałość po puszczy sandomierskiej. Do samego pałacyku prowadzi ponad stu letnia aleja modrzewiowa. 

Skansen i Muzeum Polaków Ratujących Żydów podczas II wojny światowej im. Rodziny Ulmów 

Skansen powstały w Markowej ukazuje jak wyglądało życie na podkarpackiej wsi. Głównym celem skansenu jest także wskazanie różnic pomiędzy budynkami zamieszkiwanymi dawniej przez biednych a bogatych. 

Centralnym obiektem w skansenie jest Chałupa kmiecia wybudowana w 1874 roku i należąca do Rafała Dźwierzyńskiego. Budynek jest charakterystyczny dla dawnego budownictwa w Markowej, drewniany przysłupowy kryty strzechą. Chałupa była obszerna, dwutraktowa i reprezentowała bogatszą grupę społeczną. Jej przeciwieństwem jest chałupa biedniacka, znacznie mniejsza i biedniejsza, pozbawiona "przepychu". 

Zwiedzenie skansenu ukazuje realia mieszkańców wsi, w ciekawy sposób umożliwia zapoznanie się z historią.

Muzeum Polaków Ratujących Żydów powstało aby upamiętnić postawy Polaków, którzy podczas okupacji niemieckiej podjęli się udzielenia pomocy Żydom. W muzeum ujrzeć można udokumentowane przypadki ratowania Żydów, a także nawiązanie do dziedzictwa wsi Markowa. 

Zadbano także o ochronę dziedzictwa rodziny Ulmów, którzy pomimo zagrożenia życia i biedy postanowili zapewnić schronienie ośmiorgu Żydom.  10 września 2023 roku odbyła się uroczysta msza beatyfikacyjna Józefa i Wiktorii Ulmów oraz ich siedmiorga dzieci. Muzeum w Markowej opowiada istotną historię z którą każdy powinien się zapoznać.  

Z udostępnionych informacji wynika, że wydarzenie odbywa się pod patronatem Burmistrza Miasta Łańcuta. Organizatorzy zachęcają mieszkańców do wspólnego spędzenia czasu i udziału w dniu pełnym aktywności, muzyki oraz rodzinnej integracji. Jak podkreślono w zapowiedzi, Rynek ma stać się miejscem dobrej energii, spotkań i wspólnej zabawy dla dzieci, młodzieży i dorosłych.

Atrakcje dla dzieci, animacje i spotkanie z Blowkiem

Program imprezy został ułożony tak, by każdy znalazł coś dla siebie. Najmłodsi będą mogli skorzystać ze strefy zabaw dla dzieci, w której pojawią się dmuchańce, zjeżdżalnie, eurobungee oraz magiczna strefa baniek. Każdy uczestnik będzie mógł także uciec od otaczającej go rzeczywistości dzięki strefie Google VR. Do tego zaplanowano rodzinne animacje, konkursy i integracyjne zabawy z nagrodami. W harmonogramie nie zabraknie również pokazów specjalnych i spotkań z pasjonatami. Wśród zaproszonych gości specjalnych znajduje się pochodzący z Łańcuta Łukasz Kowal. Jest on pasjonatą trialu rowerowego, a zasłynął ze swojej wytrwałości i umiejętności. Dzięki ciągłym staraniom i ciężkiej pracy wielokrotnie zdobywał podium w Mistrzostwach Polski biorąc udział w ponad 200 zawodach rowerowych. Widzowie popularnego programu telewizyjnego "Mam talent!" mogli oglądać spektakularny występ Łukasza podczas 16. edycji programu w 2025 roku. Na wydarzeniu w niedzielę obecny będzie także Maciej Hawro Motorsport oraz MKS Paradiso. 

Jednym z najmocniejszych punktów popołudniowego programu będzie obecność Blowka, znanego influencera tworzącego treści na portalu YouTube. Spotkania z gościem specjalnym zaplanowano w godzinach od 16:30 do 18:30. Według zapowiedzi będzie to czas na zdjęcia, kontakt z fanami i wspólne przeżywanie wydarzenia, co z pewnością przyciągnie na Rynek młodszych uczestników i ich rodziny.

Nie zabraknie także strefy gastronomicznej. Na miejscu mają pojawić się foodtrucki, burgery, frytki, zapiekanki i zimne napoje. Tego typu zaplecze to dziś stały element dużych imprez plenerowych, ale w Łańcucie ma ono stanowić ważne uzupełnienie rodzinnego charakteru wydarzenia i zachęcać do pozostania na Rynku przez całe popołudnie oraz wieczór.

Wieczorem koncert Red Lips i zabawa do północy

Wieczorna część wydarzenia zapowiada się równie mocno. O godzinie 19:00 na scenie wystąpi Red Lips, zespół dobrze znany publiczności z energetycznych koncertów i przebojowego repertuaru. To właśnie ten występ ma być kulminacyjnym momentem ProLan Developer Fest.

Po koncercie organizatorzy zapraszają na taneczną zabawę pod gwiazdami z udziałem DJ-a. Według zapowiedzi muzyka ma wybrzmiewać aż do północy, co oznacza, że Rynek w Łańcucie przez kilka godzin pozostanie centrum wspólnego świętowania. Dla mieszkańców może to być okazja, by spędzić niedzielę nie tylko rodzinnie, ale też po prostu po sąsiedzku, w otwartej miejskiej przestrzeni. Finał miesiąca w Łańcucie zapowiada się więc wyjątkowo intensywnie. 

Wyjątkowe zakończenie miesiąca

Dla mieszkańców Łańcuta i okolic to propozycja na wspólne zakończenie maja w samym sercu miasta. Wszystko wskazuje na to, że niedziela upłynie tu pod znakiem muzyki, rodzinnej aktywności i plenerowej atmosfery, której w ostatnich tygodniach wielu po prostu brakowało.

Już 21 maja wielbiciele muzyki klasycznej będą mieli okazję do podziwiania wybitnych artystów w Sali Balowej Zamku w Łańcucie. Festiwal rozpocznie się uroczystą inauguracją podczas której zaprezentowana zostanie "Nędza uszczęśliwiona", jest to dwuaktowa opera z muzyką Macieja Kamieńskiego i librettem Wojciecha Bogusławskiego. Przygotowana została przez Polską Operę Królewską. Opera powstała na podstawie kantaty Franciszka Bohomolca z 1778 roku. 

Organizatorzy przygotowali program, który łączy uznane nazwiska z młodymi talentami, w tym laureatami prestiżowych konkursów. Dzięki temu festiwal zachowuje swój charakter wydarzenia otwartego zarówno na wielką tradycję muzyki klasycznej, jak i na nowe osobowości sceniczne. Jubileuszowa edycja ma być nie tylko przeglądem znakomitych wykonań, ale również opowieścią o dorobku jednej z najważniejszych imprez muzycznych w Polsce. 

Wielkie nazwiska i różnorodny program

Wśród artystów tegorocznej edycji znaleźli się wykonawcy o międzynarodowej renomie. Festiwal nie ogranicza się jednak wyłącznie do klasycznego repertuaru. 22 maja, w ramach świętowania jubileuszowej edycji, przed publicznością wystąpi Drupi wraz z zespołem. Artysta zaprezentuje największe włoskie przeboje, wprowadzając publiczność w lżejszy urodzinowy klimat. 

Kolejny dzień festiwalu pozwoli publiczności zapoznać się z wybitną Tianyao Lyu, która zwróciła na siebie uwagę międzynarodowej publiczności w wieku 16 lat podczas XIX Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina. Zdobyła wtedy IV nagrodę oraz nagrodę za najlepsze wykonanie koncertu. Tianyao Lyu znana jest ze swojej bogatej wyobraźni muzycznej, silnej osobowości scenicznej i naturalnego opanowania klawiatury.   

W programie znalazł się także koncert „3 razy MOZART”, zaplanowany na 25 maja. Wydarzenie przypomni, że muzyczne dziedzictwo nazwiska Mozart to nie tylko Wolfgang Amadeus, ale również jego ojciec Leopold i syn Franz Xaver. Ich utwory zaprezentuje Orkiestra Kameralna „Wirtuozi Lwowa” pod dyrekcją Serhija Burki. Partie solowe wykonają Sofia Soloviy oraz Andriy Karpiak.

Z kolei 7 czerwca na scenie Filharmonii Podkarpackiej pojawi się Ayo, niemiecka wokalistka pochodzenia nigeryjsko-romskiego, znana z łączenia soulu, folku i reggae. Podczas koncertu zabrzmią zarówno jej najbardziej znane utwory, jak i kompozycje z nowszych projektów. Festiwal będzie trwał do 11 czerwca, a zakończy się uroczystym występem Jonasa Kaufmanna współcześnie najwybitniejszego śpiewaka operowego. 

Nie tylko koncerty. Festiwal opowiada też własną historię

Jubileusz 65-lecia zostanie podkreślony nie tylko przez koncerty, ale również wydarzenia towarzyszące. 19 maja o 19:00  w Filharmonii Podkarpackiej odbędzie się wernisaż wystawy „65 lat Muzycznego Festiwalu w Łańcucie”. Ekspozycja przybliży historię festiwalu poprzez archiwalne fotografie i pamiątki z minionych lat, stając się okazją do spojrzenia na drogę, jaką przeszła ta impreza od swoich początków do współczesności.

To ważny element jubileuszowej edycji, bo festiwal od lat buduje swoją pozycję nie tylko dzięki głośnym nazwiskom, lecz także konsekwentnie rozwijanej tradycji. Dla miłośników muzyki będzie to więc nie tylko seria koncertów, ale również spotkanie z pamięcią o wydarzeniu, które przez dekady zapisało się w kulturalnym kalendarzu regionu i kraju.

Łańcut pozostaje ważnym punktem na muzycznej mapie Polski

Tegoroczny program pokazuje, że Muzyczny Festiwal w Łańcucie pozostaje wydarzeniem o szerokiej formule i dużych ambicjach. Obok operowych gwiazd i uznanych instrumentalistów pojawiają się koncerty o bardziej popularnym charakterze, co poszerza grono odbiorców i wzmacnia rangę festiwalu jako miejsca spotkania różnych muzycznych wrażliwości.

Jubileuszowa odsłona ma szansę przyciągnąć zarówno wiernych bywalców, jak i tych, którzy dopiero odkrywają renomę tej imprezy. Łańcut i Rzeszów ponownie staną się przestrzenią dla artystycznych spotkań, a 65. edycja festiwalu może okazać się jedną z najbardziej wyrazistych w jego historii.

Prezydent Rzeszowa Konrad Fijołek podkreślał, że rozwój miasta nie może opierać się wyłącznie na infrastrukturze i gospodarce. Jak zaznaczył, o jakości życia mieszkańców decyduje również aktywność społeczna i oferta kulturalna.

– Nawet najpiękniejsze miasto z najlepszą infrastrukturą nie jest prawdziwym miastem bez życia społecznego i kulturalnego – mówił podczas spotkania. Dodał, że w ciągu ostatnich pięciu lat Rzeszów wyraźnie przyspieszył rozwój kultury, odpowiadając na oczekiwania środowisk artystycznych i mieszkańców.

Więcej wydarzeń i nowe formy finansowania

Jak poinformowała dyrektor Wydziału Kultury Katarzyna Pawlak, wprowadzono nowe rozwiązania grantowe, w tym dwuletnie konkursy na działalność kulturalną. Mają one zapewnić organizacjom większą stabilność finansową i możliwość długofalowego planowania projektów.

Wśród beneficjentów znalazły się zarówno uznane instytucje niezależne, jak i młode organizacje dopiero budujące swoją pozycję na lokalnej scenie kulturalnej.

Wsparcie otrzymał m.in. Teatr Przedmieście prowadzony przez Galicyjskie Towarzystwo Edukacyjne GATE. Środki zostaną przeznaczone na działalność artystyczną w latach 2026–2027, w tym jubileusz 25-lecia teatru, premiery spektakli oraz wydarzenia towarzyszące.

Dotację uzyskała również Fundacja Promocji Sztuki prowadząca Rzeszowski Dom Sztuki. Organizacja planuje cykl wystaw malarstwa i rzeźby oraz współpracę z instytucjami kultury w regionie i poza nim.

Znaczące wsparcie trafiło także do Fundacji Artysta. Projekt „Musicalowa Scena Rzeszowa” ma umożliwić dzieciom i młodzieży pracę nad profesjonalnymi musicalami oraz współpracę z twórcami z kraju i zagranicy. Podczas konferencji pojawił się również temat przyszłego teatru muzycznego w Rzeszowie.

Kultura otwarta i międzynarodowa

Ważnym elementem tegorocznych konkursów są projekty związane z integracją europejską i współpracą międzynarodową. Miasto wsparło m.in. międzynarodowe warsztaty musicalowe z udziałem młodzieży z Polski, Hiszpanii i Włoch, organizowane przez Fundację Artysta.

Dofinansowanie otrzymały także przedsięwzięcia muzyczne realizowane wspólnie z artystami z Czech, Słowacji i Hiszpanii. Polski Związek Chórów i Orkiestr zapowiedział organizację multimedialnego koncertu „Pax Imploramus”, wykorzystującego technologię dźwięku immersyjnego.

Fundacja Rzeszowska planuje natomiast rozwijanie współpracy jazzowej ze Skandynawią w ramach projektu poświęconego twórczości Tomasza Stańki.

Od teatru po kulturę marynistyczną

Lista wspartych inicjatyw pokazuje szerokie spektrum działań realizowanych przez organizacje pozarządowe. Dotacje otrzymały m.in. festiwale taneczne, projekty fotograficzne, wydarzenia historyczne, koncerty muzyki klasycznej i jazzowej, warsztaty artystyczne dla seniorów oraz działania edukacyjne dla dzieci.

Wśród projektów znalazły się również inicjatywy o charakterze społecznym i pamięciowym. Stowarzyszenie RAJSZE będzie kontynuować program „Pamiętamy o żydowskich sąsiadach”, obejmujący m.in. Marsz Pamięci oraz spotkania autorskie i projekcje filmowe.

Część organizacji podkreślała także znaczenie dostępności kultury dla osób starszych i osób z niepełnosprawnościami. Przykładem jest projekt „Kulturalna Kawka”, w ramach którego warsztaty artystyczne prowadzone są również dla osób z demencją i chorobą Alzheimera.

Stadion i nowy teatr muzyczny

Podczas konferencji prezydent Fijołek zapowiedział również nowe inwestycje infrastrukturalne związane z kulturą. Jedną z nich ma być stadion z funkcją widowiskowo-kulturalną, zdolny pomieścić nawet 50 tys. uczestników wydarzeń artystycznych.

Trwają także przygotowania do projektu określanego roboczo jako „biblioteka”, która docelowo ma pełnić funkcję nowego teatru muzycznego. Władze miasta podkreślają, że celem jest dalsze wzmacnianie pozycji Rzeszowa jako regionalnego centrum kultury.

Konferencja miała charakter symbolicznego wręczenia promes, ale stała się również podsumowaniem zmian, jakie zaszły w rzeszowskiej kulturze w ostatnich latach. Samorząd oraz przedstawiciele organizacji zgodnie podkreślali, że rozwój miasta zależy nie tylko od inwestycji infrastrukturalnych, lecz także od aktywności ludzi tworzących jego społeczne i artystyczne życie.

Wsparcie zostało rozdysponowane w ramach trzech konkursów: na całoroczną działalność kulturalną w latach 2026-2027, na integrację europejską i rozwijanie współpracy międzynarodowej w zakresie kultury i sztuki oraz na zadania z obszaru kultury i ochrony dziedzictwa narodowego. Oznacza to, że mieszkańcy mogą spodziewać się szerokiej oferty obejmującej festiwale, koncerty, spektakle, wystawy, warsztaty i działania poświęcone lokalnej historii.

Prezydent Konrad Fijołek podkreślał, że rozwój miasta nie może ograniczać się wyłącznie do infrastruktury. Jak zaznaczył, to właśnie aktywność ludzi kultury i organizacji społecznych sprawia, że miejska przestrzeń żyje i zyskuje wyjątkowy charakter. W ocenie władz samorządowych bogata oferta wydarzeń jest dziś jednym z filarów jakości życia w Rzeszowie.

Samorząd i organizacje pozarządowe mówią jednym głosem

Podczas uroczystości wielokrotnie wybrzmiewało, że miasto i sektor pozarządowy tworzą wspólny system wspierania kultury. Konrad Fijołek przypomniał, że od początku swojej prezydentury stawiał na partnerską współpracę z organizacjami i środowiskiem twórczym. Zwrócił uwagę, że w ostatnich latach skala wydarzeń kulturalnych w Rzeszowie znacząco wzrosła, a mieszkańcy częściej zastanawiają się nie nad tym, czy jest gdzie wyjść, lecz które wydarzenie wybrać.

O nowej jakości życia kulturalnego mówił również Tomasz Kuliberda, przewodniczący Społecznej Rady Kultury przy Prezydencie Rzeszowa. Podkreślał, że jeszcze kilka lat temu w mieście dostrzegalny był deficyt oferty kulturalnej, natomiast dziś można mówić o wyraźnej zmianie i efektach pracy wielu środowisk. Z kolei Katarzyna Pawlak, dyrektor Wydziału Kultury i Dziedzictwa Narodowego, przypomniała, że w minionym roku w Rzeszowie odbyło się 3800 wydarzeń kulturalnych, co dobrze pokazuje skalę aktywności lokalnych twórców i animatorów.

Głos zabrali też przedstawiciele organizacji. Maciej Szukała z Galicyjskiego Towarzystwa Edukacyjnego GATE wskazywał, że dotacje dają poczucie stabilizacji i pozwalają planować kolejne przedsięwzięcia z większym rozmachem. Grażyna Bochenek ze Stowarzyszenia Rajsze podkreślała natomiast, że wsparcie pozwala przygotowywać wydarzenia ważne i potrzebne z perspektywy współczesnych mieszkańców. Spotkanie podsumowała wiceprezydent Krystyna Stachowska, mówiąc o kulturze jako wspólnym obrazie tworzonym z wielu różnych elementów.

Kto otrzymał wsparcie i na jakie projekty

Najwyższe kwoty w pierwszym konkursie, dotyczącym całorocznej działalności kulturalnej realizowanej w latach 2026-2027, trafiły do organizacji prowadzących stałe i rozpoznawalne inicjatywy. 200 tys. zł otrzymało Galicyjskie Towarzystwo Edukacyjne GATE na działalność artystyczną Teatru Przedmieście. 180 tys. zł przyznano Fundacji Artysta na projekt musicalowy, a po 150 tys. zł dostały Fundacja Promocji Sztuki Rzeszowski Dom Sztuki oraz Fundacja Teatr O.DE.LA. Wśród beneficjentów znalazły się także między innymi Teatr NEMNO, Stowarzyszenie Rajsze, Fundacja Na Szlaku Sztuk i Rzeszowskie Stowarzyszenie Fotograficzne.

Drugi konkurs dotyczył integracji europejskiej i współpracy międzynarodowej. Tutaj dofinansowanie otrzymały projekty nastawione na wymianę artystyczną i budowanie relacji ponad granicami. Wsparcie przyznano między innymi Fundacji Artysta na międzynarodowe warsztaty musicalowe, Fundacji Rzeszowskiej na projekt jazzowy inspirowany twórczością Tomasza Stańki, Polskiemu Związkowi Chórów i Orkiestr na multimedialne wydarzenie muzyczne oraz Fundacji Teatr O na międzynarodowe laboratorium nowego cyrku i iluzji.

Najszerszą grupę stanowiły zadania w trzecim konkursie, obejmującym festiwale, koncerty, wydawnictwa, wystawy, warsztaty i inne działania kulturalne. Na liście znalazły się zarówno wydarzenia o ugruntowanej pozycji, jak i inicjatywy lokalne oraz jubileuszowe. Dofinansowanie otrzymały między innymi jubileuszowe Dni Kultury Marynistycznej PORT RZESZÓW, festiwal taneczny „O Laur Rzecha”, Rzeszów Classical Night, RZESZoff Festiwal Odnowa Tradycji, Rzeszowska Jesień Muzyczna, koncert w ramach Rzeszów Jazz Festiwal, jubileusz 70-lecia Kina Zorza oraz projekty poświęcone historii miasta, edukacji ludowej i aktywizacji mieszkańców. Dotacje otrzymało również Stowarzyszenie Inicjatyw Społecznych Perspektywa, wydawca portalu Halo Rzeszów, które zrealizuje projekt pod nazwą "Rzeszowski Festiwal Kultury Obywatelskiej 2026 – III Piknik NGO w Akcji".

Kultura jako znak rozpoznawczy miasta

Przyznane dotacje pokazują, że Rzeszów konsekwentnie buduje swój wizerunek jako miasta otwartego, aktywnego i przyjaznego mieszkańcom. Samorząd nie ogranicza się do finansowania pojedynczych wydarzeń, lecz wzmacnia cały ekosystem organizacji, które przez cały rok pracują na rzecz wspólnoty. To właśnie dzięki nim kultura trafia do różnych grup odbiorców: dzieci, młodzieży, seniorów, rodzin, pasjonatów historii, muzyki, teatru czy fotografii.

W praktyce oznacza to, że w najbliższych miesiącach i latach mieszkańcy będą mogli korzystać z jeszcze bogatszej oferty wydarzeń. Na mapie miasta pojawią się zarówno duże festiwale i koncerty, jak i kameralne spotkania, warsztaty czy działania w przestrzeni publicznej. Z perspektywy Rzeszowa to nie tylko inwestycja w rozrywkę, ale także w integrację społeczną, edukację i tożsamość lokalną.

Lista tegorocznych beneficjentów potwierdza, że rzeszowska kultura rozwija się wielotorowo i opiera się na współpracy samorządu z trzecim sektorem. Władze miasta podkreślają, że to właśnie ludzie kultury są jednym z najważniejszych ogniw budujących codzienny rytm Rzeszowa. A sądząc po skali wsparcia i liczbie planowanych przedsięwzięć, kalendarz wydarzeń w mieście znów będzie wyjątkowo intensywny.

Plakat jako sztuka skrótu

Film „Lex Drewinski w Kosmosie” przybliżył nie tylko życiorys artysty i jego drogę zawodową, ale również jego podejście do projektowania. W centrum tej opowieści znalazł się plakat rozumiany jako medium wymagające dyscypliny, precyzji i odwagi. Zgodnie z zasadą profesora Drewińskiego, że „odejmować znaczy dodawać”, siła plakatu nie polega na nadmiarze, lecz na trafnym wyborze tego, co najważniejsze.

Najpierw pomysł, potem forma

Lex Drewiński zwracał uwagę, że najważniejsze jest podążanie za własnym głosem. Gdy pojawia się pomysł na plakat, trzeba zastanowić się, jak nadać mu odpowiednią formę, szukając rozwiązań we własnej wrażliwości, a nie w cudzych pracach. Artysta radził, by patrzeć w ekran komputera jak w lustro i próbować dostrzec w nim siebie, własny sposób myślenia i indywidualny język wizualny.

Podkreślał również, że dobra forma rzadko pojawia się od razu. Twórczy proces wymaga wielu prób, poprawek i przymiarek, ponieważ pierwsze rozwiązanie zazwyczaj nie okazuje się ostatecznie najlepsze. Dopiero cierpliwe sprawdzanie kolejnych wariantów pozwala odkryć, co naprawdę działa i co najlepiej oddaje sens pomysłu.

„Jeden pokój” jako ograniczenie i szansa

W obrazowym porównaniu artysta mówił, że plakat jest jak mieszkanie w jednym pokoju. Ograniczony format narzuca konkretne ramy, ale jednocześnie zmusza do twórczej dyscypliny. Właśnie w tych granicach rodzi się siła plakatu: umiejętność zmieszczenia idei, emocji i puenty w zwartej, oszczędnej formie.

To podejście pokazuje, że ograniczenie nie musi być przeszkodą. Przeciwnie, może stać się impulsem do bardziej świadomego projektowania. W świecie przepełnionym obrazami to właśnie prostota, celność i klarowność przekazu potrafią przyciągnąć uwagę najmocniej.

– Te prace to nie tylko pędzel i farba albo tkanina i farba. Za nimi kryją się godziny spędzone na malowaniu, wyszywaniu i uczeniu się technik. W tych obrazach odbijają się moje emocje, każdy niesie osobisty przekaz – mówiła Olchowy podczas otwarcia wystawy.

Od korporacji do sztuki

Artystka sporo sporo uwagi poświęciła swojej drodze do tworzenia, która nie zaczęła się w pracowni, lecz w korporacji. Przez dwie dekady pracowała ona bowiem w branży ubezpieczeniowej. Dopiero po długim czasie zdecydowała się zmienić swoje życie o 180 stopni.

– Stwierdziłam, że jeśli teraz nie zacznę, to nigdy nie zacznę. Kto mówi, że będzie robić coś na emeryturze, często wcale nie zaczyna, jeśli nie postanowi, że robi to dziś – podkreślała, zachęcając słuchaczy, by nie odkładali swoich pasji na później.

Wernisaż był jednak nie tylko okazją do wysłuchania historii samej Olchowy, ale również jej prac. Wiele z nich trafiło już do prywatnych domów w różnych krajach Europy, a to, co możemy obecnie zobaczyć w RDK, jest jedynie fragmentem większej całości. 

Jedna z opowieści dotyczyła, dla przykładu, obrazu "Festiwal szczęścia i radości", namalowanego przed jednym z pikników. Podczas wydarzenia do Olchowy miała podejść około pięcioletnia dziewczynka, która uparcie prosiła o możliwość kupienia obrazu. Po namowach rodziców dzieło trafiło do jej pokoju, a rok później ojciec opowiadał, że córka nie pozwoliła przenieść go nigdzie indziej.

Inny zaś obraz, zamówiony przez psycholożkę z Bydgoszczy, miał być utrzymany w niebiesko‑zielonej tonacji. Artystka malowała go techniką przypominającą akwarelowe "wylewanie wody", a gdy po wysyłce nadeszła cisza, podejrzewała, że praca się nie spodobała. 

– Kiedy opowiedziałam, jak ten obraz powstawał, usłyszałam tylko: "Ja go biorę. Ja jestem woda". I nic więcej nie trzeba było dodawać – wspominała.

"Skoczek" między technikami

Olchowy żartowała, że jest "skoczkiem" – przechodzi z dziedziny na dziedzinę, zamiast trzymać się jednej techniki. Maluje zarówno płótna oraz ikony, jak i pościele, kurtki dżinsowe, a nawet elementy garderoby. 

– Mnie to sprawia radość, bo poznaję różne techniki i możliwości wyrażania się. Można malować pościel, można malować kurtki, można dopisywać ubraniom nowe życie. Teraz są takie farby, że po utrwaleniu nic się z nimi nie dzieje, nawet po wielu praniach – tłumaczyła.

Wśród publiczności znalazło się wiele osób, które od lat biorą udział w jej warsztatach. 

– Widzę, jak się rozwijają. Czasem patrzę i myślę: to już jest po prostu super – mówiła z dumą. 

Jednocześnie zwracała uwagę, że największą barierą bywa lęk: "czy potrafię", "czy się nie będą śmiać". Przykładem jest uczestniczka, która po namalowaniu pierwszej ikony usłyszała w domu sceptyczne: "Ty będziesz ikonę malować?", a potem jej mąż jako pierwszy pobiegł pokazać pracę księdzu.

Na koniec artystka przyznała, że obraz, z jej perspektywy, nigdy nie jest do końca skończony. 

– Zostawiam go w momencie, kiedy "może być" na ten moment. Zawsze widzę coś, co można byłoby poprawić. Najważniejsze, żeby to mnie cieszyło. Jeśli jeszcze komuś się podoba, to jestem naprawdę szczęśliwa – podsumowała.

Wystawę "Pomiędzy światłem i cieniem – ogród emocji" można oglądać w Rzeszowskim Domu Kultury - filia Pobitno do 14 maja 2026 r., od poniedziałku do piątku w godzinach popołudniowych i wieczornych. To dobra okazja, by przekonać się, ile osobistych historii kryje się za kolorem, fakturą i pozornie abstrakcyjnymi kompozycjami

Jakie dokładnie atrakcje oferuje Rabkoland w Rabce-Zdroju? Jest ich całkiem sporo. To m.in.:

- rollercoastery,
- place zabaw,
- karuzele,
- atrakcje wodne,
- foto punkty,
- koło widokowe.
- Miejsca dostarczają świetnej rozrywki, dużo ruchu na świeżym powietrzu, a przy tym doskonale wpływają na rozwój i wyobraźnię dziecka. Atrakcji jest naprawdę dużo. Możemy też zdradzić, że w Parku pojawią się nowości, w tym m.in. odmieniony wygląd części Strefy Cyrkowej oraz restauracji Pasibrzuch – zapewnia Kamil Lech, rzecznik prasowy Rabkolandu.
Wizyta w Parku to przede wszystkim zabawa, ale też możliwość odpoczynku, spędzenia rodzinnego dnia i skosztowania smacznej kuchni pełnej obiadów, szybkich przekąsek, pizz czy słodkości. Z Rabkolandu można też przywieźć pamiątkę (odwiedzając sklepy), zrobić mnóstwo rodzinnych zdjęć oraz wyszaleć się po długiej zimie. Rabkoland w Rabce-Zdroju to miejsce dla rodzin z dziećmi w wieku od 2 do 10 lat.

Rabkoland majówka 2026

Pierwsze dni otwarcia rabczańskiego parku rozrywki dla dzieci będę wstępem do kolejnej porcji zabawy, w tym majówki (1-3 maja). Rodzice i dzieci będą mogli zbić piątkę z ulubionymi bohaterami Rabkolandu, w tym m.in. z Owieczkami Irenkami, Krucabombą i Ciocią Marynią. 25-26 kwietnia, a także 1-3 maja Rabkoland będzie otwarty w godz. 10-18, a w pozostałe dni kwietnia oraz maja w godz. 10-17. Serdecznie zapraszamy – informuje Kamil Lech.

ADRES;
Rabkoland,
34-700 Rabka-Zdrój, Rynek
48 533 763 800

Jak zagłosować na „W siną dal”?

Aby wesprzeć podkarpackich artystów, należy wypełnić formularz głosowania, zaznaczając dokładnie pięć utworów z listy 100 propozycji do 325. notowania 'PolishChart". Wśród nich znajduje się pozycja "Dagny i Mateusz Mikoś – W siną dal", na którą można zagłosować pod wskazanym w poście linkiem do formularza Google. Oczywiście po wcześniejszym zapoznaniu się z playlistą przygotowaną przez redakcję audycji. 

Głosowanie trwa do czwartku, 16 kwietnia, do godz. 8.00 czasu polskiego.

Audycja "PolishChart – Polska Audycja" wybrzmi na antenie Radia Wnet w piątek, 17 kwietnia, w godz. od 21.00 do 23.00 oraz w sobotę, 18 kwietnia, w godz. od 20.00 do 23.00, kiedy zaprezentowane zostaną utwory z miejsc od 50 do 1 aktualnego notowania. 

Warto wspomnieć, że redakcja zapowiada także emisję piosenek, które co prawda nie zmieściły się w ścisłym TOP50, ale w ocenie prowadzących w pełni zasługują na radiową prezentację. Niewątpliwie jest więc o co walczyć.

Artystycznie uzdolnieni

Dagny Mikoś to artystka dobrze znana publiczności teatralnej i muzycznej. Jest absolwentką Wydziału Aktorskiego Szkoły Filmowej w Łodzi, Wydziału Wokalnego Krakowskiej Szkoły Jazzu i Muzyki Rozrywkowej oraz kierunku Zarządzanie Kulturą na Wydziale Zarządzania i Komunikacji Społecznej Uniwersytetu Jagiellońskiego. 

Przez kilkanaście lat pracy scenicznej stworzyła kilkadziesiąt ról teatralnych, radiowych i telewizyjnych, wielokrotnie nagradzanych na przeglądach i festiwalach.

Rzeszowska publiczność mogła ją poznać m.in. dzięki projektowi "Wielka Mandorla Superstar", łączącemu muzykę elektroniczną, teatr i projekcje wizualne, a także recitalowi "Dagny w stylu tango", o których pisaliśmy wcześniej jako redakcja Halo Rzeszów. 

Z kolei Mateusz Mikoś aktorskie szlify zdobywał na PWST w Krakowie. Później natomiast rozwijał karierę aktora-freelancera, występując później na scenach regionalnych i ogólnopolskich. Dodatkowo, jest on również multiinstrumentalistą - potrafi on bowiem grać na perkusji, gitarze i akordeonie.

Aranż i recital na dwa serca

"W siną dal" rozwija linię twórczości obojga artystów. To utwór wywiedziony ze "słodko‑gorz­kiego recitalu na dwa serca", w którym Dagny i Mateusz Mikoś łączą aktorską wrażliwość z muzyczną próbą przywołania wiosennych nastrojów wśród słuchaczy.

Za brzmienie singla odpowiada Mikołaj Babula – pianista, aranżer i kierownik muzyczny. W "W siną dal" artysta sięga po estetykę na pograniczu jazzu, muzyki filmowej i popu, tworząc dla duetu Dagny - Mateusz przestrzeń, w której muzyka wzmacnia słowną dramaturgię. 

Kompozycje Babuli towarzyszą także koncertowemu projektowi "Słodko‑gorzki recital na dwa serca", z którego wywodzi się obecny singiel.

Połączenie dwóch aktorskich głosów, rozbudowanej aranżacji i wesołej historii skupionej wokół relacji damsko-męskich sprawia, że "W siną dal" wyróżnia się na tle wielu radiowych propozycji. Obecność w poczekalni "PolishChart" otwiera przed projektem szansę na dotarcie do szerszej ogólnopolskiej publiczności.

Słuchaj, głosuj, udostępniaj

Twórcy zachęcają, by nie tylko oddać głos w internetowym formularzu, lecz także udostępniać informację o głosowaniu znajomym oraz w mediach społecznościowych. Każde kliknięcie przybliża "W siną dal" do premiery w głównym notowaniu listy PolishChart, a tym samym do częstszej obecności w eterze Radia Wnet, a w przyszłości, być może, także na antenach innych rozgłośni.

Głos na utalentowane małżeństwo oddać można TUTAJ.

Dla Dagny i Mateusza Mikoś to kolejny krok w budowaniu autorskiego muzyczno‑teatralnego projektu, a dla słuchaczy okazja, by wesprzeć artystów, którzy z lokalnych scen konsekwentnie wychodzą ku ogólnopolskiej publiczności.

Redakcja portalu plotkarskiego zwróciła uwagę, że na parafialnym kanale na YouTube, gdzie standardowo wrzucane są transmisje z nabożeństw, próżno szukać nagrania z tej konkretnej mszy. W materiale Pudelka zaznaczono, że nie podano oficjalnej przyczyny braku transmisji.

Parafia tonuje emocje, ale temat już żyje własnym życiem

Dziennikarze skontaktowali się z parafią w Dydni, by potwierdzić relację świadka. Duchowny w krótkiej rozmowie miał stwierdzić, że „nie upominał, tylko zwrócił uwagę” oraz dodać, że cała sprawa „nie ma już znaczenia”, po czym zakończył rozmowę. Według Pudelka, próby uzyskania komentarza od samej Roksany Węgiel i Kevina Mgleja przez dłuższy czas pozostawały bez odpowiedzi. Przypomnijmy: jak opisywał Pudelek, sakramentalne „tak” Roksany Węgiel i Kevina Mgleja padło 25 sierpnia 2024 roku właśnie w Dydni . Ceremonia zorganizowana z dużym rozmachem przyciągnęła gości ze świata show-biznesu, a relacje z wydarzenia obiegały ogólnopolskie media rozrywkowe.

Kevin Mglej: „Jesteśmy z każdym rozliczeni. To prowokacja mediów”

Gdy sprawa zaczęła żyć własnym życiem na portalach, głos zabrał Kevin Mglej. Jak relacjonuje Pudelek, mąż wokalistki opublikował stanowcze oświadczenie w mediach społecznościowych. Zapewnił, że wszystkie zobowiązania finansowe związane ze ślubem zostały uregulowane, zarówno wobec parafii, jak i wobec osób funkcyjnych. Mglej stwierdził, że wiele osób chętnie ustawiłoby jego i Roksanę „po przeciwnej stronie” niż Kościół, ale jak podkreślił, tak się nie stanie, bo Kościół jest dla nich ważny, a oni sami wspierają wspólnotę także finansowo. Według relacji Pudelka producent miał mocno zasugerować, że całe zamieszanie i słowa duchownego to element „prowokacji mediów”, bo „nazwisko jego żony dobrze się klika”, a klikalność oznacza pieniądze.

Odnosząc się do sytuacji z ambony, Mglej miał dodać, że trudno mu uwierzyć, aby w Niedzielę Zmartwychwstania ksiądz wracał myślami do ślubu sprzed prawie dwóch lat. Jeśli jednak tak było, to – jak miał ocenić – „ewidentnie pogubione zostały priorytety”.

Dydnia – najbiedniejsza gmina w Polsce i ślub gwiazdy

Cała historia ma dodatkowy wymiar lokalny. Dydnia, niewielka gmina w powiecie brzozowskim na Podkarpaciu, od początku 2026 roku pojawia się w ogólnopolskich zestawieniach jako najbiedniejsza gmina w Polsce, z najniższym wskaźnikiem dochodów podatkowych na mieszkańca. Według danych Ministerstwa Finansów cytowanych przez ogólnopolskie media, w 2024 roku na jednego mieszkańca przypadało tu zaledwie ok. 580 zł tzw. wskaźnika G. To kilkadziesiąt razy mniej niż w najbogatszych gminach w kraju.

To właśnie na tle takiej rzeczywistości – skromnych budżetów, małych dochodów i ograniczonych możliwości inwestycyjnych – rozgrywa się spór o kościelne opłaty za ślub jednej z najbardziej znanych podkarpackich gwiazd pop. Dla wielu mieszkańców Podkarpacia zestawienie hucznej ceremonii znanej artystki z biedną, wiejską parafią w najuboższej gminie w Polsce dodatkowo podgrzewa emocje wokół słów księdza i odpowiedzi małżeństwa.

„Co łaska” w praktyce – ile kosztuje ślub kościelny?

Jak przypomina Pudelek, co do zasady Kościół odwołuje się do zasady „co łaska” – w teorii ofiara za ślub powinna być dobrowolna i dostosowana do możliwości finansowych narzeczonych. W praktyce jednak – jak opisuje portal – koszt organizacji ślubu kościelnego w Polsce najczęściej mieści się w widełkach od 500 do 2000 zł. Do tego dochodzą dodatkowe kwoty, m.in. za dekorację kościoła, sprzątanie oraz wynagrodzenia dla posługujących: organisty (ok. 200–500 zł) i kościelnego (ok. 100–300 zł).

To właśnie te nieformalnie przyjęte „standardy” finansowe sprawiają, że nagłe publiczne wspomnienie o rzekomo „nieopłaconym” ślubie gwiazdy – i to podczas świątecznego nabożeństwa – wywołało tak gwałtowną reakcję opinii publicznej. Z jednej strony ksiądz z Dydni, który – według relacji Pudelka – „zwrócił uwagę” z ambony, z drugiej Kevin Mglej, przekonany, że za wszystkim stoją media szukające głośnego tematu z dobrze klikalnym nazwiskiem.

Na razie pewne jest tylko jedno: ślub Roksany Węgiel w Dydni, o którym wydawało się, że wszyscy już zapomnieli, znów stał się jednym z najgorętszych tematów w podkarpackim (i nie tylko) tabloidowym obiegu.

Spektakl zostanie wystawiony o godzinie 18:00 w sali widowiskowej GCKSiR w Trzcianie. Dla osób, które nie będą mogły wziąć udziału w premierze, przewidziano także drugi termin – 17 kwietnia, również o godzinie 18:00 w tym samym miejscu.

Organizatorzy podkreślają, że wstęp na oba wydarzenia jest bezpłatny. To dobra okazja, by zobaczyć efekty pracy lokalnej grupy teatralnej i wesprzeć kulturę tworzoną w regionie. Za organizację wydarzenia odpowiadają Gminne Centrum Kultury Sportu i Rekreacji w Świlczy z siedzibą w Trzcianie oraz Grupa Teatralna „Tespis”.

Od parafialnych jasełek do dojrzałego teatru.Grupa teatralna "Tespis" dumą Gminy

Premiera spektaklu „Umarł pan, niech żyje pan” to kolejny ważny etap w działalności Grupy Teatralnej „Tespis”, zespołu z silnymi lokalnymi korzeniami i imponującym dorobkiem artystycznym. Początki grupy sięgają 2011 roku, kiedy przy Oazie Parafii Rzymskokatolickiej w Świlczy przygotowano pierwsze jasełka – od tamtej pory krok po kroku budowano zespół aktorski, scenografię i rozpoznawalny styl, a Gminne Centrum Kultury zapewniało zaplecze techniczne, scenę, światło i dźwięk. Z czasem, obok jasełek, pojawiły się Misteria Męki Pańskiej oraz programy patriotyczne, m.in. z okazji rocznic odzyskania niepodległości czy chrztu Polski, a grupa – choć wciąż parafialna – coraz mocniej zaznaczała swoją obecność w lokalnym środowisku.

Przełom nastąpił w 2017 roku, kiedy zapadła decyzja, by włączyć zespół w struktury Gminnego Centrum Kultury i nadać mu rangę grupy Amatorskiego Ruchu Artystycznego. Wtedy narodziła się nazwa „Tespis” – na cześć greckiego poety i aktora, uznawanego za twórcę tragedii, którego symboliczny „wóz Tespisa” znalazł odzwierciedlenie w logo grupy. Od tego momentu Grupa Teatralna „Tespis”, prowadzona przez instruktorkę Karolinę Salach (obecnie Starzec), zaczęła działać jako formalny zespół teatralny przy GCKSiR. Pierwszą dużą prezentacją była wieczornica patriotyczna o Józefie Piłsudskim, a wkrótce potem – jasełka, plenerowe Misteria Męki Pańskiej oraz kolejne spektakle przygotowywane z udziałem innych lokalnych grup.

Z biegiem lat „Tespis” coraz śmielej sięgał po formułę musicalową. W 2018 roku zrealizowano „Grease”, a rok później „Herkulesa” – oba spektakle, z udziałem około 30-osobowego zespołu, spotkały się z bardzo dobrym przyjęciem i do dziś są wspominane zarówno przez aktorów, jak i publiczność. Ważnym elementem działalności stały się również wyjazdy z repertuarem do przedszkoli („Pozytywka”), udział w wydarzeniach gminnych i patriotycznych oraz tworzenie świątecznych teledysków, dzięki którym grupa składa widzom bożonarodzeniowe życzenia, jednocześnie integrując zespół. „Tespis” rozwijał się także organizacyjnie – pojawiły się zgrupowania wyjazdowe, udział w międzynarodowym festiwalu we Włoszech i współpraca z innymi formacjami artystycznymi działającymi przy GCKSiR.

Pandemia w 2020 roku zatrzymała na moment intensywną działalność sceniczną, ale nie zatrzymała samej grupy. Z konieczności pracy zdalnej narodziło się „XXI. Misterium na 21. rok XXI wieku” – spektakl nagrany bez udziału publiczności i zaprezentowany w internecie. Po powrocie na scenę w 2021 roku „Tespis” sięgnął po klasykę – „Moralność pani Dulskiej” – a w kolejnych latach przygotował m.in. „RETROspekcję”, „Alicję w Krainie Czarów”, „Dom kobiet”, „Bal”, spektakle dla dzieci („Królewna Śnieżka i siedmiu krasnoludków”, „Opowieści Pana Brzechwy”) oraz duże musicale we współpracy ze Studiem Wokalnym, Zespołem Tanecznym „Koloret” i Chórem Dziecięcym „Kantuski”. Dziś grupę tworzą dzieci, młodzież i dorośli w wieku od 7 do 27 lat, a jej działalność wyrasta z przekonania, że – jak mówił Konstanty Stanisławski – „należy kochać teatr w sobie, a nie siebie w teatrze”. Cotygodniowe zajęcia, warsztaty, wyjazdy na spektakle i wspólna praca nad kolejnymi premierami sprawiają, że „Tespis” to nie tylko teatr, ale także zgrana wspólnota ludzi połączonych pasją do sceny.

Teresa Kubas-Hul: dom pełen zapachów i wnuków

Dla Wojewody Podkarpacia Teresy Kubas-Hul Wielkanoc to przede wszystkim dom i to dom, który żyje. „Zawsze nasz dom jest pełen gości, śmiechu, radości i różnych zapachów wielkanocnych potraw" — mówi wprost. Żadnej perfekcji na pokaz, żadnych starannie zaplanowanych kadrów do mediów społecznościowych. Za to są dzieci, wnuki i ta niepowtarzalna wielkanocna krzątanina, do której Pani Wojewoda przykłada rękę od samego początku  od A do Z, jak sama podkreśla, choć z pomocą synowej.

Na jej świątecznym stole obowiązkowo pojawiają się trzy rzeczy: drożdżowy makowiec, babka drożdżowa z rodzynkami i jajka z chrzanem. To nie przypadkowy zestaw, to smak dzieciństwa, który wraca co roku bez zaproszenia. I choć urząd Wojewody brzmi poważnie, w wielkanocnej kuchni Teresa Kubas-Hul jest przede wszystkim gospodynią: „Od A do Z zawsze przygotowuję święta i potrawy z pomocą dzieci".

Tradycja jest w jej domu niepodważalna. Święcenie koszyczka i śmigus-dyngus to rytuały, które kultywuje się tu bez dyskusji. A po świątecznym śniadaniu w gronie całej rodziny? Spacery, czas z wnukami i odwiedziny u pozostałych bliskich. Aktywna Wielkanoc, ale z wyraźnie zaznaczonym centrum: rodzinnym stołem.

Krzysztof Jarosz: zdrowy balans i degustator z powołania

Starosta rzeszowski Krzysztof Jarosz nie ukrywa, że Wielkanoc to dla niego coś więcej niż koszyczek i żurek. „Staram się łączyć świąteczny klimat z aktywnością: spacer, rozmowy, trochę ruchu na świeżym powietrzu. To taki zdrowy balans" — tłumaczy. I zaznacza wyraźnie: do stołu siada z wyboru, nie z obowiązku. Rodzinne spotkanie jest dla niego naturalną, ważną częścią roku, nie punktem do odhaczenia na liście.

Jeśli chodzi o smak, który najbardziej lubi, to odpowiedź jest natychmiastowa: żurek z jajkiem, chrzanem i kiełbaską. „To właśnie ta potrawa najbardziej przenosi mnie do czasów dzieciństwa" — przyznaje Starosta, dodając z rozbrajającą szczerością, że sam próbuje go przygotować, ale „do ideału jak u mamy wciąż sporo brakuje i może dobrze, bo dzięki temu zawsze jest do kogo wracać."

W przygotowaniach świątecznych Krzysztof Jarosz nie czeka przy stole: pomaga, na ile pozwala czas. Swoją rolę określa jednak ze swadą: „dobrze odnajduję się w roli wsparcia organizacyjnego i degustatora, a to przecież też ważna funkcja." Bez upiększeń, jego Wielkanoc wygląda po prostu rodzinnie: „bez perfekcji i testu białej rękawiczki, za to z uśmiechem, rozmowami i zwyczajnością, która w świętach jest chyba najcenniejsza."

Jacek Sułuja: z Przewrotnego do Dominikanów w Jarosławiu

Sołtys wsi Przewrotne Jacek Sułuja to z zawołania tradycjonalista, choć jego Wielkanoc 2026 będzie wyjątkowa. Przez lata angażował się jako strażak przy Grobie Pańskim w swoim kościele parafialnym w Przewrotnem, co dawało świętom wyraźny, niepowtarzalny rytm. W tym roku jednak rodzina pokierowała go inaczej: Święta rozłożone na dwa domy oznaczają, że Jacek Sułuja po raz pierwszy od lat nie stanie na warcie przy Grobie Pańskim w rodzinnej parafii. Zamiast tego odwiedzi Dominikanów w Jarosławiu, gdzie Msza Paschalna rozpoczyna się o godzinie 21:00 i trwa aż do północy.

W kwestii kulinarnej sołtys jest skromny i przezornie szczery: „Z gotowaniem radzę sobie coraz lepiej, ale w kwestii potraw wielkanocnych pozostawiam je dalej specjalistkom." Specjalistkami są mama i babcia żony i to właśnie im zawdzięcza swój ulubiony wielkanocny smak: żurek z kiełbasą. W przygotowaniach wspiera, jak umie, głównie.... logistycznie, przez zakupy i kursy do sklepu, „unikając gotowania", jak przyznaje bez krępacji.

Śmigus-dyngus? Dziś tylko symbolicznie. Kiedyś jednak bywało inaczej: „Kiedyś faktycznie potrafiliśmy z kuzynami obchodzić go bardzo hucznie" — wspomina z nutą nostalgii sołtys Sułuja. Dziś na Wielkanoc patrzy z większym spokojem: „Staramy się to sobie zaplanować" — mówi o dwudomowej logistyce świątecznej. Choć przyzna, że tamten dawny chaos też miał swój urok.

Żurek jak u mamy, makowiec od serca, straż przy Grobie Pańskim i śmigus we wspomnieniach — Wielkanoc podkarpackich samorządowców okazuje się zaskakująco podobna do tej, którą znamy z własnych domów. I może właśnie w tym tkwi jej siła.

Wesołego Alleluja!

Skąd się wziął „Judasz”? Od zimy do zdrajcy

Korzenie zwyczaju „Judasza” sięgają dużo głębiej niż sama opowieść ewangeliczna. W etnograficznych opisach pojawia się on jako przekształcona forma przedchrześcijańskiego rytuału niszczenia kukły symbolizującej zimę i śmierć – znanej choćby z topienia Marzanny. Z biegiem czasu ta słomiana postać została „ochrzczona” i powiązana z osobą Judasza, który zdradził Jezusa.

Na Podkarpaciu, zwłaszcza w okolicach Przeworska i Jarosławia, jeszcze do niedawna można było zobaczyć kukły wypchane słomą, wieszane na drzewach w nocy z Wielkiego Czwartku na Wielki Piątek. W Pruchniku – jednym z najsłynniejszych ośrodków tego obrzędu – pod drzewem układano 30 drewnianych pałek symbolizujących 30 srebrników. Kukła wisiała do popołudnia Wielkiego Piątku, a punkt kulminacyjny przypadał na godzinę 15.00 – czas, który w tradycji Kościoła wiąże się ze śmiercią Chrystusa na krzyżu.

Sąd, biczowanie, ogień i woda

W Wielki Piątek o godzinie 15.00 kukłę ściągano z drzewa i układano na 30 pałkach. Przed bramą kościoła odbywał się symboliczny „sąd”. „Judasz” słyszał wyrok: za sprzedaż Chrystusa za trzydzieści srebrników ma otrzymać trzydzieści uderzeń. Potem rozpoczynała się brutalniejsza część widowiska – kukła była bita kijami, wleczona po ulicach, kopana, na końcu podpalana i wrzucana do potoku.

Inne, dziś już zarzucone formy „judasza” były jeszcze bardziej drastyczne. Do I wojny światowej w niektórych miejscowościach (m.in. Klimkówka, Jaćmierz, Brzozów, Grabownica, Niebieszczany) zrzucano z wieży kościelnej czarnego kota zamkniętego w zadrutowanym garnku z popiołem. Czarne koty postrzegano jako zwierzęcą postać demona, a ich skojarzenie z Judaszem było prawdopodobnie wtórne – kot stawał się po prostu kolejnym nośnikiem symbolu zła.

„Wieszanie żuru” i inne „żarty”

Z „Judaszem” łączył się też niegdyś bardzo popularny zwyczaj „wieszania żuru”. Proszono niewtajemniczonego – najczęściej młodego chłopca – aby przytrzymał garnek z wodą i popiołem. Garnek wieszano na drzewie, a pomocnik kończył oblany „żurem”. Na pierwszy rzut oka wyglądało to jak niewinna zabawa, ale etnolodzy zwracają uwagę, że pierwotnie mogło chodzić o coś więcej – „Żur” czy „Żurak” bywał nazwą słomianej kukły zimy, palonej w półpoście.

Uderza to, że w tych obrzędach stale pojawiają się te same symbole: kukła, drzewo, popiół, zielona gałąź. Razem tworzą opowieść o zderzeniu przeciwstawnych sił natury – śmierci i odradzającego się życia, ciemności i wiosennego światła. Z czasem na tę pierwotną warstwę nałożono interpretację chrześcijańską: Judasz jako uosobienie zła, które trzeba publicznie potępić i „usunąć” ze wspólnoty.

Pruchnik 2019, medialny skandal na Wielkanoc

Choć po II wojnie światowej zwyczaj „palenia Judasza” niemal zanikł, w kilku miejscowościach przetrwał – a Pruchnik długo był z tego dumny. Na oficjalnych materiałach gminy chwalono się, że „rok rocznie odbywa się Sąd nad Judaszem”.

W 2019 roku obrzęd wrócił w formie, która wywołała ogólnopolski skandal. W Wielki Piątek, o godz. 15.00, na słupie przy ulicy Jana Pawła II zawisła słomiana kukła z pejsami, wydatnym nosem i strojem jednoznacznie kojarzonym ze stereotypowym wizerunkiem Żyda. Na piersi widniał napis „JUDASZ 2019. ZDRAJCA”, obwieszczano też godzinę „sądu”. Przed kościołem odczytano wyrok: 30 razów za zdradę Jezusa. Karę wymierzały dzieci, liczący tłum komentował i podsycał emocje. Rozlegały się okrzyki, by dołożyć „jeszcze pięć za to, że chcą odszkodowań od Polski”. Dzieci biły kukłę kijami, zadawały kopniaki, a dorośli chwalili ich „zapał”: „Dobrze, mały. Szacun!”, „Lej!”. Następnie kukłę ciągnięto przez miasteczko, zatrzymując się w kolejnych miejscach, by powtarzać „bicie”. Na końcu, nad rzeką Mleczką, „Judaszowi” odcięto głowę, ciało podpalono i wrzucono do wody. Obrazy z Pruchnika obiegły media – i przestały być lokalną atrakcją, a stały się symbolem czegoś znacznie poważniejszego.

Tradycja czy pretekst do nienawiści?

Obrońcy zwyczaju natychmiast sięgnęli po argument: „to staropolska tradycja”. Faktycznie, palenie Judasza było znane w wielu regionach Polski na przełomie XIX i XX wieku, a podobne praktyki funkcjonowały także w innych krajach katolickich (m.in. Grecja, Hiszpania, Meksyk). Rzecz w tym, że historia nie zatrzymała się na etnograficznych opisach.

W relacjach z Pruchnika od lat widać stopniowe „dogęszczanie” symboliki. W 1968 r. kukła miała rysy izraelskiego generała Mosze Dajana – wtedy mocno demonizowanego w polskiej propagandzie. Po 1989 r. dodawano czerwony krawat, odsyłający do fantazmatów o „żydokomunie”. W 2001 r. napis „Judasz zdrajca” zastąpiło słowo „Jude”, a część mieszkańców zaczęła mówić wprost: „Żyd wydał Żyda za trzydzieści srebrników. To należy mu się kara”. W tle pojawiały się odwołania do Jedwabnego i współczesnych sporów o pamięć. Nic dziwnego, że w 2019 roku reakcja opinii publicznej była ostra. Politycy, publicyści i organizacje społeczne zwracali uwagę nie tylko na antysemicki przekaz, ale też na fakt, że w rolę katów wciągnięto dzieci – ucząc je, że przemoc wobec „wroga” może być formą zabawy i „pielęgnowania tradycji”.

Między obrzędem a odpowiedzialnością

Historia „Judasza” z Podkarpacia pokazuje, jak złożone bywają losy ludowych zwyczajów. Z jednej strony mamy ciekawy, głęboko zakorzeniony obrzęd, w którym splatają się przedchrześcijańskie wyobrażenia o walce zimy z wiosną i chrześcijańska opowieść o zdradzie. Z drugiej – widzimy, jak łatwo symboliczna kukła zaczyna przyjmować bardzo konkretne rysy: „pejsaty zdrajca”, „wróg, który zasługuje na baty”.

Dyskusja, która wybuchła po wydarzeniach w Pruchniku, dotyczy więc nie tylko tego, czy „wolno ruszać tradycję”. Dotyka pytania, co z nią robimy dziś: czy potrafimy zachować to, co w niej ciekawe i wartościowe – warstwę teatralną, symboliczną, edukacyjną – jednocześnie jasno odcinając się od przemocy, nienawiści i antysemickich skojarzeń.

Międzynarodowy Festiwal Piosenki Carpathia Festival od lat pozostaje jednym z najbardziej rozpoznawalnych wydarzeń muzycznych w Polsce, które stawiają na autorską twórczość młodych artystów. Organizowany w Rzeszowie nieprzerwanie od 2005 roku festiwal przyciąga wokalistów, kompozytorów i autorów tekstów, którzy chcą zaprezentować własne utwory przed publicznością oraz profesjonalnym jury.

Pomysłodawczynią i dyrektorem wydarzenia jest dr Anna Czenczek, od lat związana z życiem kulturalnym Podkarpacia jako pedagog i reżyser koncertów. To właśnie konsekwentnie realizowana wizja sprawiła, że Carpathia Festival z lokalnej inicjatywy wyrósł na wydarzenie o międzynarodowej randze. Już od drugiej edycji festiwal zyskał taki status, a do tej pory gościł uczestników z ponad 35 krajów.

Dla Rzeszowa oznacza to coś więcej niż tylko kolejną imprezę w kalendarzu. Festiwal stał się ważnym elementem budowania wizerunku miasta jako miejsca otwartego na kulturę, ambitne projekty artystyczne i rozwój młodych talentów.

Nabór zakończony, organizatorzy ogłosili finalistów

Tegoroczny nabór do części konkursowej już się zakończył. Zgłoszenia przyjmowano do 31 marca 2026 roku, a po zakończeniu prac kwalifikacyjnych organizatorzy wyłonili grono wykonawców, którzy zaprezentują się podczas finału XXII edycji festiwalu. To właśnie oni powalczą o Grand Prix oraz pozostałe nagrody przyznawane przez jury.

W komunikacji festiwalowej podkreślono, że do mediów i partnerów trafiły już materiały dotyczące finalistów zakwalifikowanych do Finału XXII edycji Międzynarodowego Festiwalu Piosenki Carpathia Festival – Rzeszów 25-26 lipca 2026. Oznacza to, że wydarzenie wchodzi w kolejny, najważniejszy etap przygotowań, a uwaga organizatorów koncentruje się już na prezentacji wybranych artystów i budowaniu zainteresowania lipcowym finałem.

Carpathia Festival wyróżnia się tym, że uczestnicy nie opierają swoich występów na interpretacjach znanych przebojów, lecz prezentują własne kompozycje. Dzięki temu festiwal stał się przestrzenią odkrywania nowych muzycznych osobowości i miejscem, gdzie liczy się nie tylko wykonanie, ale również pomysł, emocje i indywidualny styl.

Festiwal z historią odkrywania talentów

Historia wydarzenia pokazuje, że ta formuła naprawdę działa. Na scenie Carpathia Festival we wczesnych etapach kariery pojawiali się między innymi Tomasz Szczepanik i zespół Pectus, Ralph Kamiński, Kasia Moś, Sara Chmiel, Mery Spolsky, Sarsa, Agnieszka Dyk czy Kasia Popowska. W gronie zagranicznych uczestników byli także artyści, którzy później zdobywali prestiżowe wyróżnienia na swoich rynkach muzycznych.

Historię festiwalu najlepiej podkreśla także grono zdobywców Grand Prix. W kolejnych latach nagrodę główną otrzymywali między innymi Bartosz Jaśkowski, Tomasz Szczepanik i Pectus, Peter Cmorik, Mateusz Krautwurst, Adam Ďurica, Ralph Kamiński, Anna Cyzon, Eleonora Vecchio, Neringa Šiaudikytė, Mario Junes, Sylwia Zelek-Golonka oraz Martyna Kasprzycka.

To zestawienie pokazuje, że Carpathia Festival nie jest jedynie jednorazowym konkursem, lecz wydarzeniem, które konsekwentnie wyłapuje artystów o dużym potencjale. Dla publiczności to okazja, by usłyszeć przyszłe gwiazdy na początku ich drogi. Dla samych uczestników to szansa, by zaistnieć w miejscu, które od ponad dwóch dekad wspiera muzyczną odwagę i oryginalność.

Co czeka publiczność podczas lipcowego finału

XXII edycja Międzynarodowego Festiwalu Piosenki Carpathia Festival odbędzie się 25 i 26 lipca 2026 roku w Filharmonii Podkarpackiej imienia Artura Malawskiego w Rzeszowie. Finalistom tradycyjnie towarzyszyć będzie orkiestra festiwalowa złożona z uznanych muzyków współpracujących z czołowymi artystami i produkcjami telewizyjnymi. Kierownictwo muzyczne sprawuje Tomasz Filipczak, kompozytor i aranżer.

Wysoki poziom wydarzenia podkreśla także skład jury. W przeszłości zasiadali w nim między innymi Jacek Cygan, Marek Kościkiewicz, Krzysztof Dzikowski, Danuta Błażejczyk, Ewa Farna oraz Tomasz Szczepanik. Obecność osób związanych z branżą muzyczną, produkcją fonograficzną i międzynarodowymi festiwalami sprawia, że udział w konkursie może być dla młodych wykonawców realnym krokiem w stronę zawodowej kariery.

Carpathia Festival od lat łączy konkursową rywalizację z koncertami uznanych gwiazd polskiej sceny. W poprzednich edycjach przed publicznością występowali między innymi Maryla Rodowicz, Natalia Kukulska, Grzegorz Turnau, Patrycja Markowska, Michał Szpak, Majka Jeżowska, Halina Frąckowiak i Kamil Bednarek. Na festiwalowej scenie pojawiały się również takie zespoły jak Bajm, Varius Manx, De Mono, Bracia, Kombi, Universe czy Lombard.

Tegoroczna edycja zapowiada kolejne spotkanie artystów z wielu krajów oraz program, który ponownie połączy konkurs młodych twórców z koncertową energią letniego festiwalu. Teraz najważniejsza informacja jest już jasna: etap zgłoszeń został zamknięty, a przed publicznością prezentacja wykonawców zakwalifikowanych do wielkiego finału.

Głosowanie 

Muzycy powalczą także o dziką kartę, która może zagwarantować im udział w półfinale programu, niezależnie od ostatecznej decyzji jurorów. Głosowanie widzów rozpocznie się 27 marca o godz. 20.55 i potrwa do 2 kwietnia do godz. 12.00. Głosy można oddawać za pośrednictwem aplikacji mobilnej. 

Każdego dnia można oddać jeden głos.

Półfinały programu zaplanowano na 1 i 8 maja, natomiast sam finał odbędzie się 15 maja.

Doświadczeni muzycy

The Bad Tales to zespół łączący muzyków z różnych regionów Polski, których wspólnym mianownikiem jest rock’n’roll i charakterystyczne, mocne brzmienie. W skład grupy wchodzą:

- Eryk Haba – gitara rytmiczna (Rzeszów),
- Rafał Inglot – perkusja (Łańcut),
- Maksymilian Kwapień – wokal (Tarnów),
- Paweł „Muzzy” Mikosz – bas, kontrabas (Dolny Śląsk),
- Maciek Wester – gitara prowadząca (Dolny Śląsk).

Muzycy mają już na koncie współpracę z wieloma rozpoznawalnymi artystami. Dla przykładu, Rafał Inglot grał m.in. w zespole Pectus, współpracował z Michałem Szpakiem, Tołhajami i Gordonem Haskellem, a obecnie występuje także w programie "Jaka to melodia". Z kolei Maksymilian Kwapień był finalistą "The Voice of Poland 9" w drużynie Piotra Cugowskiego.

Budując rozpoznawalność

Sztab zespołu określa go mianem "nowej siły polskiego rocka". W kwietniu ma ukazać się ich pierwsza, w obecnym składzie, EP-ka. Dodatkowo, muzycy zapowiadają również wydanie w tym roku pełnowymiarowego albumu.

- The Bad Tales już po 6-ciu próbach zapraszani byli na największe festiwale w Polsce m.in. Poland Rock Festiwal, Cieszanów Rock Festiwal, Jarocin, Woodstock - mówi managerka zespołu - Anna Wilk.

Jak zaznacza, udział w programie to dla nich kolejny krok w budowaniu rozpoznawalności i kontaktu z publicznością.

Wsparcie z Rzeszowa

Zespół może z pewnością na wsparcie ze strony władz stolicy Podkarpacia. Zastępczyni Prezydenta Miasta Rzeszowa, Krystyna Stachowska od rana zachęca w mediach społecznościowych do oddawania na zespół głosów.

– Dziś wieczorem oglądam Must Be the Music Polsat i głosuję na rzeszowski zespół The Bad Tales 🎸🤘👨‍🎤. I mam do Was prośbę: również zagłosujcie na Panów. Myślę, że mają realną szansę na finał! – napisała w piątkowy poranek.

Program obejrzeć można na Polsacie.