Do niebezpiecznego incydentu doszło na terenie prywatnej posesji w Markowej. Z ustaleń dziennikarki Radia Rzeszów Joanny Ślońskiej wynika, że drapieżniki pojawiły się w pobliżu zabudowań w środku nocy, między godziną 2:00 a 3:00.

Ofiarą wilków padł pies pilnujący gospodarstwa. Choć zwierzę było przypięte na łańcuchu, miało bezpośredni dostęp do budynku, gdzie mogło szukać schronienia. Niestety, nie zdołało uciec przed napastnikami. O zdarzeniu urząd gminy poinformował właściciel zagryzionego psa, który udostępnił również nagranie z monitoringu zamontowanego na budynku. Informacje te w rozmowie z Radiem Rzeszów potwierdziła Agata Żmuda z Urzędu Gminy w Markowej.

Czytaj również:

RDOŚ w Radiu Rzeszów: Ponad 100 ataków na Podkarpaciu

Incydent w Markowej wpisuje się w niepokojącą statystykę całego regionu. Na łamach Polskiego Radia Rzeszów do sprawy odniósł się Łukasz Lis, rzecznik prasowy Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska w Rzeszowie, podkreślając, że zgłoszeń o stratach wyrządzonych przez drapieżniki stale przybywa.

– Na chwilę obecną odnotowaliśmy ponad 100 ataków wilków na zwierzęta gospodarskie, przede wszystkim owce. Zdarzają się też psy – przekazał Łukasz Lis w wypowiedzi dla rozgłośni.

Przedstawiciel RDOŚ przypomniał również zasady wypłaty odszkodowań przez Skarb Państwa. Odszkodowanie za zagryzioną uwięź przysługuje właścicielom jedynie w przypadku psów rasowych, których wartość rynkową można jednoznacznie udokumentować. W przypadku kundelków i psów nierasowych przepisowo rekompensaty nie są przyznawane.

CZYTAJ RÓWNIEŻ:

Populacja wilka w Polsce: Ile ich jest i czy grożą człowiekowi?

Obecność wilków blisko ludzkich osiedli regularnie budzi obawy mieszkańców. Według danych Głównego Inspektoratu Ochrony Środowiska oraz Państwowej Rady Ochrony Przyrody, populacja wilka w Polsce szacowana jest obecnie na około 2000–2500 osobników, z czego znacząca część zamieszkuje właśnie obszary Polski południowo-wschodniej, w tym Lasy Janowskie, Bieszczady i Beskid Niski. Od 1998 roku gatunek ten jest w całym kraju objęty ścisłą ochroną.

Mimo narastających obaw mieszkańców wsi, eksperci i biolodzy podkreślają, że zdrowy, dziki wilk z natury unika kontaktu z człowiekiem, a do ataków na ludzi dochodzi w Europie niezwykle rzadko. W historii powojennej Polski nie odnotowano ani jednego śmiertelnego ataku dzikiego wilka na człowieka. Ostatnie incydenty pokąsania (m.in. w Bieszczadach w 2018 roku) dotyczyły osobnika skrajnie oswojonego przez ludzi (tzw. synantropizacja) lub zwierzęcia chorego na wściekliznę. Specjaliści wskazują, że powodem podchodzenia drapieżników pod domy jest łatwy dostęp do pokarmu,nie zabezpieczone resztki jedzenia, wyrzucone odpady mięsne oraz psy pozostawiane na noc na uwięzi bez odpowiedniej osłony.

Poseł mówi o przelewach

Połuboczek wyjaśnia, że składki trafiają na rachunki przypisane do poszczególnych okręgów partii. Według jego relacji miesięczna składka wynosi 20 zł.

W rozmowie z Halo Rzeszów wspomniał o wcześniejszym przelewie na 500 zł, który miał pokryć należności z wyprzedzeniem. Jak twierdzi, pieniądze zostały zwrócone z powodu zastrzeżeń dotyczących rachunku, z którego wykonano wpłatę. 

Poseł podał również, że w lutym 2026 roku przelał 200 zł.

„Tak. Mam potwierdzenie. Przelałem w lutym” – odpowiedział, gdy zapytaliśmy o termin tej wpłaty.

Dopytywaliśmy, czy pieniądze zaliczono na zaległe składki, czy na kolejne miesiące.

„Nie wiem, nie wiem” – przyznał parlamentarzysta.

Połuboczek poinformował też o następnej wpłacie 200 zł, dokonanej już po pojawieniu się doniesień o jego sytuacji w partii. Nie wskazał konkretnego terminu wyjaśnienia rozliczeń ze skarbnikiem.

Co wynika ze statutu?

Informację o utracie członkostwa przez posła podała „Gazeta Wyborcza”. Według relacji medialnych Jakub Czarnota, szef rzeszowskich struktur Nowej Nadziei, jako przyczynę wskazał zaległości składkowe.

Opublikowany na stronie ugrupowania statut, w wersji z 27 lutego 2026 roku, przewiduje utratę członkostwa wskutek nieopłacenia składek za okres trzech miesięcy. Osoba taka uzyskuje status sympatyka, chyba że zgłosi sprzeciw właściwemu prezesowi okręgu. Dokument odrębnie reguluje wykluczenie z partii na podstawie rozstrzygnięcia jej prezesa lub sądu partyjnego. To różne podstawy utraty członkostwa.

Dla oceny sytuacji Połuboczka kluczowe pozostaje więc ustalenie, które wpłaty zostały przyjęte i jakie miesiące obejmowały. Sama informacja o wykonaniu przelewu nie rozstrzyga, czy w momencie utraty członkostwa istniała zaległość za trzy miesiące.

W przekazanych redakcji materiałach nie ma potwierdzeń przelewów ani zestawienia rozliczeń ze strony partii. Informacje o wpłatach przedstawiamy jako relację posła.

Czytaj również:

Poseł o sprawie dowiedział się z prasy

Połuboczek powiedział naszej redakcji, że o sprawie dowiedział się z publikacji prasowych, a nie bezpośrednio od władz ugrupowania. W rozmowie poinformował również, że wrócił już do Polski. Wcześniej zapowiadał wyjaśnienie sprawy po powrocie do kraju.

W tle pozostają doniesienia o napięciach w regionalnych strukturach. „Gazeta Wyborcza” opisywała trwający od miesięcy konflikt między parlamentarzystą a Jakubem Czarnotą. Nie przesądza to jednak, że właśnie ten spór był przyczyną utraty członkostwa.

Rozmowa z Halo Rzeszów nie przyniosła jednoznacznej deklaracji dotyczącej dalszej obecności Połuboczka w klubie poselskim Konfederacji.

Czytaj również:

Do Sejmu wszedł po Braunie

Michał Połuboczek w wyborach parlamentarnych w 2023 roku zdobył 6287 głosów w okręgu rzeszowskim. Był to trzeci wynik na liście Konfederacji, za Grzegorzem Braunem i Tomaszem Buczkiem.

Drogę do Sejmu otworzyły mu wybory europejskie w czerwcu 2024 roku. Braun uzyskał wówczas mandat europosła, a kolejny pod względem liczby głosów Buczek również został wybrany do Parlamentu Europejskiego. Połuboczek objął więc zwolniony mandat po Braunie.

Ślubowanie poselskie złożył 26 czerwca 2024 roku, jak wynika z oficjalnego komunikatu Sejmu. 

Krzysztof Kłak skierował swoje pismo bezpośrednio do Ministra Sprawiedliwości i Prokuratora Generalnego Waldemara Żurka. Pismo dotyczy wypadków z nocy z 30 na 31 października w warszawskiej siedzibie TK.

Samorządowiec z naszego regionu zaznacza, że sam fakt sprawowania urzędu prezydenta RP nie daje nikomu automatycznego prawa do stosowania siły ani zajmowania pomieszczeń instytucji państwowej. Domaga się bezstronnego zbadania, czy doszło do bezprawnego wejścia do chronionych obiektów oraz naruszenia nietykalności cielesnej osób przebywających w budynku.

Czytaj również:

Zabezpieczenie nagrań monitoringu SOP i przesłuchania świadków

W swoim wniosku radny z Podkarpacia przedstawia szczególną listę wniosków dowodowych, które jego zdaniem prokuratura powinna wykonać w pierwszej kolejności. Krzysztof Kłak żąda:

• Niezwłocznego zabezpieczenia pełnych, nieedytowanych nagrań z monitoringu Trybunału Konstytucyjnego, Służby Ochrony Państwa oraz Kancelarii Prezydenta,
• Zabezpieczenia nagrań wideo wykonanych przez osoby postronne i świadków przed budynkiem wraz z ich metadanymi,
• Przesłuchania kluczowych świadków, w tym sędzi Anny Korwin-Piotrowskiej, ministra Macieja Berka, obecnych sędziów, funkcjonariuszy SOP i pracowników Kancelarii Prezydenta,
• Zbadania dokumentacji dotyczącej zarządzania budynkiem, wydawania kluczy oraz roli pierwszego prezesa Sądu Najwyższego Zbigniewa Kapińskiego w nocnych wydarzeniach.

Podkarpacki polityk w piśmie podkreśla, że nie przesądza o ostatecznej winie konkretnych osób, ale domaga się rzetelnego ustalenia faktów przez śledczych.

CZYTAJ RÓWNIEŻ:

Dwa opisy tej samej nocy. Sprzeczne relacje uczestników zajścia

Tłem nocnego incydentu była informacja o nagłej przerwie w czynnościach prezesa TK Bogdana Święczkowskiego oraz wiceprezesa Bartłomieja Sochańskiego, po której obowiązki szefa instytucji miała przejąć sędzia Anna Korwin-Piotrowska, wybrana przez obecną większość sejmową. On na te wieści prezydent Karol Nawrocki przerwał wizytę w Senegalu i po powrocie do kraju udał się w nocy do budynku Trybunału.

Przebieg wydarzeń na miejscu spotkał się z diametralnie różnymi ocenami:

• Relacja obecnych na miejscu sędziów i polityków większości: Anna Korwin-Piotrowska oraz Maciej Berek twierdzili, że prezydent wszedł do środka z impetem, przepychając się przez grupę osób stojących przy drzwiach wejściowych.
• Stanowisko Kancelarii Prezydenta: Przedstawiciele głowy państwa odpierają zarzuty, twierdząc, że to osoby blokujące wejście do budynku naruszyły nietykalność cielesną prezydenta. Rzecznik głowy państwa zapowiedział złożenie własnych zawiadomień do prokuratury przeciwko uczestnikom blokady.

Czytaj również:

Głęboki kryzys prawny wokół Trybunału

Spór wokół Trybunału Konstytucyjnego ciągnie się od miesięcy i dotyczy m.in. wyboru nowych sędziów przez Sejm, braku ślubowania od części z nich przed prezydentem oraz kwestionowania wzajemnej legalności podejmowanych decyzji.

Sprawą niedopuszczania wyznaczonych sędziów do orzekania zajmuje się już prokuratura, która przesłuchała ponad 40 świadków i planuje przesłuchanie Karola Nawrockiego. Zawiadomienie złożone przez podkarpackiego samorządowca Krzysztofa Kłaka to kolejny element w tej skomplikowanej batalii prawnej. O tym, czy i jakie czynności podjęte zostaną w odpowiedzi na wniosek radnego z naszego regionu, zadecydują organy prokuratorskie.

Aby rozstrzygnąć ten spór i spojrzeć na finanse samorządów okiem praktyka, o komentarz poprosiliśmy Tomasza Szwałka – uznanego eksperta branży muzycznej, założyciela wydawnictw Isound Labels i NoPaper Records, agencji koncertowej Automatik, byłego dyrektora Bertelsmann Music Group (BMG) oraz współtwórcę międzynarodowego projektu Chopin Residue. Człowiek, który od lat zna realia rynku fonograficznego i koncertowego, jednoznacznie stoi po stronie samorządów, broniąc ich budżetów i wskazując na społeczno-ekonomiczny wymiar tych inicjatyw.

„Miasto to nie tylko drogi, chodniki i budynki. Miasto to przede wszystkim ludzie, ich relacje, emocje i wspólne doświadczenia. Kultura jest jednym z podstawowych narzędzi, które pozwalają tę wspólnotę budować. Samorząd, który inwestuje w kulturę, inwestuje w jakość życia mieszkańców, atrakcyjność miejscowości oraz kapitał społeczny.”

— Tomasz Szwałek

Ekspert zdecydowanie sprzeciwia się sprowadzaniu wartości koncertów wyłącznie do przelicznika kosztów imprezy i liczby zgromadzonych widzów, wskazując na długofalowe skutki społeczno-rozwojowe.

Zobacz:

Dwie godziny pod sceną i rok ciężkiej pracy za kulisami

Kiedy na scenie gaśnie światło, a ostatni akord muzyki ucicha w nocy, podmiejskie ulice pustoszeją. Dla widzów był to po prostu udany wieczór, czas zabawy i spotkań ze znajomymi. Dwie godziny koncertu mijają w okamgnieniu. Jednak po opadnięciu emocji w rozmowach mieszkańców powraca pytanie o zasadność ponoszonych nakładów.

Warto pamiętać, że organizacja Dni Miasta dawno przestała być prostym festynem. Dziś to potężne przedsięwzięcie logistyczne i technologiczne, które rządzi się twardymi prawami rynku. Aby wydarzenie przebiegło bez zakłóceń, prace ruszają z rocznym wyprzedzeniem. Trzeba zarezerwować terminy gwiazd, zakontraktować profesjonalne firmy od nagłośnienia, światła, budowy sceny oraz zabezpieczyć teren pod kątem sanitarnym i medycznym. Bezpieczeństwo kilkunastu tysięcy ludzi wymaga sprawnie działającej machiny, na którą składają się wiele umów i decyzji logistycznych.

Zobacz:

Od skromnego podium do standardów wielkiego festiwalu

Czas, w którym Dni Miasta kojarzyły się z drewnianą scenką zbitą z desek i skromnym nagłośnieniem, odszedł bezpowrotnie. Dzisiejszy widz, mieszkaniec dużego miasta, czy z małej gminy, oczekuje oprawy na poziomie najlepszych festiwali muzycznych w kraju. Publiczność chce widzieć wielkie telebimy, efekty świetlne i słyszeć artystów znanych z nagrań radiowych czy serwisów streamingowych.

Gdy lokalny samorząd decyduje się na organizację trzydniowego wydarzenia, z automatu wkracza w świat gigantycznej produkcji. Jak wyjaśnia Tomasz Szwałek, ocena tych kosztów wymaga pełnej wiedzy produkcyjnej:

„Ocenianie kosztu koncertu wyłącznie przez pryzmat gaży artysty jest ogromnym uproszczeniem. Profesjonalne wydarzenie to cała produkcja: od konstrukcji scenicznych, przez oświetlenie i multimedia, po logistykę, ochronę i wymogi bezpieczeństwa. To system naczyń połączonych, w którym każdy element odpowiada za jakość i szacunek wobec widzów. Nie są to zbędne wydatki, ale fundament odpowiedzialnej organizacji.”

— Tomasz Szwałek

Zobacz:

Prawdziwy koszt techniki. Zanim zagra pierwsza nuta

Lwia część budżetu wcale nie trafia do kieszeni gwiazd. Potężne kwoty pochłania sama infrastruktura techniczna, bez której żaden bezpieczny koncert plenerowy nie mógłby się odbyć.

Postawienie profesjonalnej sceny z zadaszeniem, oświetleniem liniowym i potężnym nagłośnieniem to koszt dochodzący do dwustu tysięcy złotych. Do tego należy doliczyć telebimy LED, agregaty prądotwórcze, zaplecze dla ekipy technicznej i całodobowy dozór sprzętu. W efekcie sama technika na trzydniowy weekend kosztuje od 250 do 350 tysięcy złotych. Pieniądze te płyną do inżynierów dźwięku, montażystów i elektryków dbających o sprawny i bezpieczny przebieg imprezy.

Gwiazdy kosztują, ale przyciągają tłumy

Honoraria artystów stanowią kluczowy punkt w budżecie. Choć wstęp na miejskie koncerty jest dla mieszkańców darmowy, artystów obowiązują stawki rynkowe. Zespół lokalny zagra za kilka tysięcy złotych, popularna grupa regionalna weźmie do 25 tysięcy, a wykonawca z czołówek list przebojów zażąda kwoty od 70 do nawet 150 tysięcy złotych za występ. Czołowe nazwiska polskiej sceny wyceniają swoje koncerty na 300 tysięcy złotych i więcej.

Podsumowując trzydniowy program, w którym pojawia się pięć znanych zespołów muzycznych, same gaże sięgają około 770 tysięcy złotych. Dochodzi do tego realizacja tzw. ridera technicznego i logistycznego, czyli zapewnienie transportu, hoteli i cateringu dla kilkunastoosobowych ekip towarzyszących artystom.

Zobacz:

Pieniądze, których nie widać zza barierki

Wymogi prawne narzucają na organizatorów konieczność wynajęcia licencjonowanej ochrony, zabezpieczenia medycznego, wyznaczenia dróg ewakuacyjnych i postawienia setek metrów barierek. To koszt rzędu nawet kilkudziesięciu tysięcy złotych.

Dochodzą do tego opłaty licencyjne ZAiKS za publiczne wykonanie muzyki, ubezpieczenie imprezy masowej, sprzątanie terenu, wywóz odpadów oraz wynajem mobilnych toalet. Zsumowanie tych pozycji prowadzi do wniosku, że organizacja bezpiecznego i atrakcyjnego święta miasta kosztuje od miliona do miliona trzysta tysięcy złotych. Jest to chłodny rachunek rynkowych realiów i dbałości o jakość.

Równy dostęp do kultury dla każdego mieszkańca

Zdaniem Tomasza Szwałka kluczowym argumentem przemawiającym za ponoszeniem tych nakładów przez samorządy jest wyrównywanie szans społecznych i budowanie dostępności do sztuki niezależnie od miejsca zamieszkania.

„Dostęp do kultury nie powinien zależeć od kodu pocztowego. Mieszkaniec mniejszego miasta czy gminy ma prawo do uczestniczenia w wartościowych wydarzeniach bez konieczności pokonywania setek kilometrów. Oczywiście wydatkowanie środków publicznych musi być przejrzyste i uzasadnione, ale równie dużym błędem jest sprowadzanie wartości kultury do prostego przelicznika: ile kosztował koncert i ile osób przybyło.”

— Tomasz Szwałek

Ekspert zwraca uwagę, że długofalowe skutki takich inicjatyw budują poczucie dumy i przynależności lokalnej, których nie da się w prosty sposób zmierzyć w dziennikach księgowych.

Zobacz:

Wartość, której nie da się przeliczyć na cyfry

Pytanie o zasadność inwestowania miliona złotych w Dni Miasta dotyka istoty funkcjonowania lokalnych wspólnot. Wydarzenia plenerowe to nie tylko rozrywka. To rzadki moment, w którym na jednym placu spotykają się wszystkie pokolenia mieszkańców, od najmłodszych po seniorów. To czas, kiedy lokalni przedsiębiorcy, restauratorzy i hotelarze odnotowują rekordowe przychody, a koła gospodyń czy ochotnicze straże pożarne mogą zaprezentować swój dorobek.

Kultura odpowiada na pytanie, po co budujemy nasze miasta i jakie więzi pragniemy w nich pielęgnować. Koszt organizacji imprezy zamknie się w urzędowym sprawozdaniu, ale poczucia dumy, integracji i budowania lokalnej tożsamości nie da się kupić. Samorządy, które konsekwentnie inwestują w wydarzenia artystyczne, budują i chronią ten kapitał z pełnym przekonaniem.

Do tej wyjątkowo dramatycznej i nietypowej kolizji doszło po godzinie 20:00 na 4. kilometrze trasy między Sandomierzem a Niskiem, na wysokości miejskich ogródków działkowych. Jak wynika z wstępnych ustaleń policji, zwierzęta wbiegły zwartą grupą bezpośrednio pod nadjeżdżające pojazdy. Siła wielokrotnych uderzeń była tak duża, że szczątki zwierząt oraz unieruchomione, mocno rozbite samochody zablokowały całą szerokość jezdni, paraliżując ruch w obu kierunkach na kluczowej arterii regionu.

Czytaj również:

Cud na miejscu zdarzenia

Zdarzenie wyglądało zatrważająco, a widok rozsypanych na drodze pojazdów i ciał zwierząt świadczył o potężnej sile zderzenia. Mimo makabrycznych okoliczności, służby medyczne przekazały podnoszącą na duchu wiadomość: żaden z kierowców ani pasażerów uczestniczących w zdarzeniu nie odniósł obrażeń ciała. Cudem nie doszło do tragedii wśród ludzi, a całe zdarzenie zostało oficjalnie zakwalifikowane jako kolizja drogowa ze zwierzyną leśną.

Czytaj również:

Wielogodzinna akcja służb i weterynarza

Na miejsce natychmiast skierowano znaczne siły ratownicze. W akcji uczestniczyły dwa wozy bojowe Państwowej Straży Pożarnej z jednostki w Stalowej Woli oraz trzy radiowozy policji. Ze względu na nietypowy charakter zdarzenia oraz konieczność zachowania rygorystycznych procedur weterynaryjnych, na miejsce wezwano również lekarza weterynarii. Jego obecność była niezbędna do przeprowadzenia wymaganych badań martwych zwierząt przed wyrażeniem zgody na ich formalny transport i uprzątnięcie trasy.

Działania służb, usuwanie rozbitych pojazdów oraz czyszczenie nawierzchni trwały prawie trzy godziny. Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad przywróciła pełną przejezdność obwodnicy Stalowej Woli dopiero około godziny 23:00. Od niedzielnego poranka ruch na drodze krajowej nr 77 odbywa się już bez jakichkolwiek zakłóceń.

Policjanci apelują do kierowców o zachowanie szczególnej ostrożności podczas pokonywania odcinków dróg przebiegających w sąsiedztwie kompleksów leśnych i pól, zwłaszcza po zmroku, kiedy aktywność dzikiej zwierzyny drastycznie wzrasta.

Poniżej przypominamy sylwetki tych, których pożegnaliśmy, oddając hołd ich pracy, pasji i trwałemu śladowi, jaki zostawili w Rzeszowie oraz na całym Podkarpaciu.

• Adam Sandurski (zm. 21 lutego 2026) – ikona polskiego i rzeszowskiego sportu. Mierzący 214 cm zapaśnik w stylu wolnym był wieloletnim zawodnikiem Stali Rzeszów. Zdobył brązowy medal Igrzysk Olimpijskich w Moskwie w 1980 roku oraz wielokrotnie stawał na podium mistrzostw świata i Europy. Nazywano go „Guliwerem z Rzeszowa”.

Czytaj więcej:

• Anna Urban (zm. 14 września 2026) – ceniona rzeszowska społeczniczka. Pełniła funkcję radnej Rzeszowskiej Rady Seniorów oraz wieloletniej przewodniczącej Klubu Seniora na Osiedlu Kmity. Z wykształcenia była księgową, która bezinteresownie wspierała najstarszych mieszkańców miasta.

Czytaj więcej:

• Bogusław Kotula (zm. 28 kwietnia 2026, lat 87) – syn wybitnego rzeszowskiego etnografa i muzeologa Franciszka Kotuli. Służył w formacjach mundurowych. Po powrocie do Rzeszowa został strażnikiem i popularyzatorem spuścizny swojego ojca oraz dziejów regionu.

Czytaj więcej:

• dr Kacper Świerk (zm. styczeń 2026, lat 49) – pochodzący z Rzeszowa etnograf, antropolog kultury oraz badacz odległych zakątków świata.

Czytaj więcej:

• Edward Jodłowski (zm. 9 sierpnia 2026) – legendarny piłkarz Stali Rzeszów. Przez 16 sezonów występował w biało-niebieskich barwach drużyny z ul. Hetmańskiej, rozgrywając ponad 250 oficjalnych spotkań ligowych.
• Jakub Łoza (zm. 3 maja 2026, lat 41) – pochodzący z Rzeszowa aktor teatralny i filmowy, znany z ról w popularnych serialach. Był także instruktorem i trenerem personalnym. Spoczął na cmentarzu Wilkowyja w Rzeszowie

Czytaj więcej:

.

• Jerzy Czarnek (zm. 28 października 2026, lat 93) – pochodzący z Krosna wieloletni wykładowca Studium Wychowania Fizycznego i Sportu Politechniki Rzeszowskiej w latach 1965–1998, ceniony wychowawca młodzieży.
• Józef Michalik (abp, zm. 3 maja 2026, lat 85) – emerytowany arcybiskup metropolita przemyski w latach 1993–2016 oraz wieloletni przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski w latach 2004–2014. Spoczął w podziemiach Bazyliki Archikatedralnej w Przemyślu.

Czytaj więcej:

• ks. Stanisław Zbojnowicz (zm. 24 września 2026, lat 67) – duszpasterz z 40-letnim stażem kapłańskim. Pracował m.in. w Rzeszowie, Krośnie, Przeworsku, a przez ostatnich 16 lat posługiwał w Jarosławiu.

Czytaj więcej:

• Krystyna Pustelnik – siostra Anastazja (zm. 4 października 2026, lat 76) – pochodząca z Dylągowej zakonnica ze Zgromadzenia Córek Bożej Miłości. Była autorką popularnych książek kulinarnych z domowymi przepisami, których łączny nakład przekroczył 4 miliony egzemplarzy.

Czytaj więcej:

• mł. kpt. Wojciech Garbacz (29 lat) i asp. Bartłomiej Piróg (27 lat) (zm. 16 października 2026) – strażacy z Komendy Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej w Nisku, którzy tragicznie zginęli na służbie podczas akcji gaśniczej.

• Piotr Lenik (zm. 2 stycznia 2026, lat 51) – menedżer ochrony zdrowia, doktor nauk ekonomicznych, wieloletni dyrektor Wojewódzkiego Szpitala Podkarpackiego w Krośnie oraz samorządowiec.
• Roman Holzer (zm. 12 czerwca 2026, lat 76) – wieloletni wiceprezydent Rzeszowa oraz zasłużony samorządowiec trwale związany z powojennymi dziejami i rozwojem miasta.

Czytaj więcej:

• Stanisław Domarski (zm. 15 czerwca 2026, lat 68) – rzeszowski saksofonista, aranżer, pedagog i pionier jazzu na Podkarpaciu, wieloletni lider zespołów muzycznych oraz współtwórca lokalnych tradycji jazzowych.
• Tadeusz Inglot (zm. 12 kwietnia 2026, lat 86) – rzeszowski kompozytor, instrumentalista i pedagog, współtwórca szkoły muzyki rozrywkowej. Spoczął w Głogowie Małopolskim.

• ppłk Tadeusz „Pancerz” Lutak  (zm. 5 października 2026 r. lat 109) – jeden z najstarszych weteranów i żołnierzy Polskiego Państwa Podziemnego na Podkarpaciu. Został pożegnany z najwyższymi honorami wojskowymi w Strzyżowie.

  Czytaj więcej:

Cześć Ich Pamięci!

Jak wyjaśnia w rozmowie z PAP Elżbieta Dudek-Młynarska, kierownik Muzeum Etnograficznego w Rzeszowie, słowo „Dziady” oznaczało po prostu przodków. W tradycji ludowej przełom jesieni postrzegano jako moment, gdy świat żywych i umarłych niemal się ze sobą stykają, a dusze wracają do swoich dawnych domów.

Z tego wierzenia wynikał cały zestaw surowych zasad, których przestrzegano w podkarpackich izbach:

• Domowe ostrożności: Zmarłym przodkom otwierano okna i drzwi, szykując dla nich posiłek. Nie wolno było jednak uderzać pięścią w stół ani wylewać wody za okno, by nie zalać duszy. Gospodynie na kilka dni wstrzymywały się od kiszenia kapusty – panował lęk, że depcząc ją w beczce, można niechcący przygnieść niewidzialnego gościa.
• Jedzenie na mogiłach: Na grobach – a na Łemkowszczyźnie w postaci znanej z Wigilii kutii – zostawiano miód, kaszę i chleb, by dusze miały się czym posilić.
• Bale dla żebraków: Wędrownych żebraków, zwanych dziadami, uważano za jedynych ludzi mających łączność z zaświatami. W okolicach Grodziska bogaci gospodarze wyprawiali dla nich specjalne uczty, płacąc jedzeniem w zamian za modlitwę za zmarłych.

Z tamtych czasów pochodzi znane w okolicach Dubiecka przysłowie: „Dzień zaduszny bywa pluśny, niebo płacze, ludzie płaczą i dziadów chlebem raczą”.

Czytaj również:

Męskie biesiady w pustych cerkwiach. Odkrycia Bartosza Gałązki

Jeszcze bardziej niezwykły obraz wyłania się z badań terenowych Bartosza Gałązki – folklorysty i współtwórcy Etnocentrum Ziemi Krośnieńskiej, który od 1997 roku dokumentuje tradycje śpiewacze i zwyczaje w regionie.

Z relacji zebranych przez badacza od najstarszych mieszkańców Pogórza Dynowskiego i okolic Krosna wynika, że niektóre powojenne zwyczaje aż do lat 50. i 60. XX wieku pozostawały ścisłą tajemnicą:

• Nocne spotkania w nieużywanych świątyniach: W niektórych podgórskich wsiach żonaci mężczyźni gromadzili się po zmroku w opustoszałych cerkwiach. Zastawiali ławy jedzeniem oraz samogonem i w sekrecie przed resztą wsi odprawiali własne, tradycyjne Dziady.
• Nocne czuwania przy zwłokach: Przy ciele zmarłego leżącym w domu organizowano tzw. „utopki” lub „chodzenie na koty”. Po odmówieniu modlitw młodzież zbierała się na integracyjnych zabawach, które miały oswoić lęk przed śmiercią.
• Gałęzie na krudach: Osoby zmarłe nagłą lub tragiczną śmiercią chowano na skrajach dróg, tworząc tzw. krudy. Przechodnie rzucali na nie gałęzie, które potem podpalano, wierząc, że ogień pomoże duszy odpokutować winy.

Czytaj również:

Śpiew, który pozwalał przeżyć żałobę

Ważnym elementem dawnego przeżywania Zaduszek na Podkarpaciu był śpiew. Bartosz Gałązka w swoich pracach zwraca uwagę na bolesny dla starszego pokolenia proces znikania dawnych, barokowych pieśni pogrzebowych (jak choćby śpiewanej dawniej w Komborni czy Haczowie pieśni „Jezu, w Ogrojcu mdlejący”).

Zastąpienie ich nowszymi, bardziej radosnymi kompozycjami sprawiło, że zdaniem wielu dawnych mieszkańców zatracił się gdzieś surowy, ale też niezwykle oczyszczający charakter pożegnania ze zmarłymi. Pamięć o tamtych czystych, pozbawionych komercji tradycjach przypomina nam dzisiaj, że podkarpacka kultura miała własny, niezwykle głęboki sposób na pamięć o tych, którzy odeszli.

O szczegółach policyjnych działań poinformowały dziennikarzy nadkom. Renata Bednarska z Wydziału Ruchu Drogowego KWP w Rzeszowie oraz nadkom. Ewelina Wrona z Zespołu Prasowego rzeszowskiej komendy wojewódzkiej. Mundurowi będą obecni wszędzie tam, gdzie natężenie ruchu osiąga najwyższe wartości – od dróg ekspresowych i autostrady A4 po osiedlowe uliczki dojazdowe do nekropolii.

Policjanci skupią się na sprawdzaniu prędkości, weryfikacji trzeźwości kierujących oraz sposobie przewożenia najmłodszych pasażerów i zapinaniu pasów bezpieczeństwa. Szczególny nadzór obejmie rejon oznakowanych przejść dla pieszych, gdzie w okresie jesiennym najczęściej dochodzi do niebezpiecznych potrąceń.

Ze względu na opady deszczu, zapadający szybko zmrok oraz liście leżące na jezdniach, policjanci przypominają pieszym o ustawowym obowiązku noszenia odblasków poza terenem zabudowanym, zachęcając do używania ich również w miastach.

Czytaj również:

Zmiany na drogach w całym regionie i ograniczenia dla ciężarówek

W rejonach większości cmentarzy na terenie całego województwa – od Rzeszowa, Przemyśla i Krosna po mniejsze komendy powiatowe – wprowadzono czasowe zmiany organizacji ruchu. Wyznaczone zostały jednokierunkowe odcinki dróg oraz specjalne strefy parkowania. Służby apelują, by w miarę możliwości korzystać z komunikacji miejskiej, a za kierownicą bezwzględnie stosować się do poleceń policjantów ręcznie kierujących ruchem.

Dla kierowców transportu ciężkiego przypomniano również o ograniczeniach ruchu. Pojazdy i zespoły pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej przekraczającej 12 ton obowiązuje zakaz poruszania się po drogach w terminach:

• Sobota, 31 października: w godzinach od 18:00 do 22:00,
• Niedziela, 1 listopada: w godzinach od 8:00 do 22:00.

Ograniczenia nie dotyczą autobusów oraz wybranych przewozów strategicznych i szybko psujących się ładunków. Policjanci podkreślają, że sprawny i bezpieczny powrót z cmentarzy do domów zależy przede wszystkim od wzajemnego szacunku i cierpliwości na drodze.

Odcinek drogi wojewódzkiej nr 877 przebiegający przez podrzeszowską gminę Chmielnik to komunikacyjna żyła złota i jednocześnie koszmar dla pieszych. Generalny Pomiar Ruchu z 2025 roku wskazał jednoznacznie: mkną tędy średnio 5591 pojazdów na dobę. Sytuację pogarsza jeszcze fakt, że ze względu na trwającą przebudowę sąsiedniej trasy Tyczyn–Szklary, na DW 877 skierowany został ciężki transport budowlany w tym dziesiątki przeładowanych ciężarówek.

W tym gigantycznym natężeniu ruchu bez wrażliwej infrastruktury próbują przetrwać dzieci zmierzające codziennie do szkolnego autobusu, seniorzy i rodzice z wózkami. Odcinek od ponad 23 lat (ostatni gruntowny remont odbył się tu w 2003 roku) nie doczekał się chodników, oświetlenia ani utwardzonych poboczy. Zimowy krajobraz staje się śmiertelną pułapką: pługi odśnieżające jezdnię zrzucają zwały śniegu na pobocza, zmuszając najmłodszych do poruszania się po pękającym asfalcie, bezpośrednio przed maskami nadjeżdżających aut.

„Dzieci idą do szkoły bardzo wąskim, nieutwardzonym poboczem, tuż obok jezdni. Zimą śnieg zasypuje to jedyne przejście. Nie zostaje wtedy nic innego – dzieci muszą iść jezdnią, wśród pędzących samochodów. Co dzień boimy się, czy wrócą do domu całe i zdrowe” – alarmują mieszkańcy.

Czytaj również:

Wymijające odpowiedzi w Sejmiku. Dziesięć lat czczych obietnic

Petycje, zebrania wiejskie i samorządowe apele trwają od lat. Samorząd gminy Chmielnik na czele z wójtem Krzysztofem Gradem oraz lokalnymi sołtysami wielokrotnie zabiegał w Podkarpackim Zarządzie Dróg Wojewódzkich (PZDW) o ujęcie tego odcinka w planach inwestycyjnych. Podczas sesji Sejmiku Województwa Podkarpackiego 26 października wójt po raz kolejny osobiście zaapelował do władz wojewódzkich.

Odzew władz województwa ponownie rozczarował. Usłyszano jedynie tradycyjne formułki o „braku środków” oraz deklaracje, że „sprawa zostanie wzięta pod uwagę”. Zdesperowani ludzie odpowiadają, że dokładnie takie same tłumaczenie słyszą od blisko dziesięciu lat. Czarę goryczy przelewa fakt, że samorząd województwa realizuje szeroko zakrojone modernizacje na trasie Tyczyn–Dynów (w tym na DW 878, DW 835 oraz sąsiednich fragmentach DW 877), jednak odcinek w gminie Chmielnik po raz kolejny został w tych projektach całkowicie pominięty.

Czytaj również:

Doba przed 15 listopada. Ostatni moment na decyzje budżetowe

Zamiast biernie czekać na kolejną katastrofę w ruchu drogowym, mieszkańcy połączyli siły i wybrali strategiczny moment na protest. Zgodnie z procedurami, do 15 listopada Zarząd Województwa Podkarpackiego ma obowiązek przedłożyć Sejmikowi oraz Regionalnej Izbie Obrachunkowej projekt budżetu na 2027 rok.

Zorganizowanie blokady DW 877 przed tym terminem ma zmusić marszałka i zarząd województwa do wygospodarowania konkretnych środków na dokumentację projektową i przebudowę feralnego odcinka na etapie planowania wydatków na 2027 r.. Mieszkańcy Zabratówki, Błędowej Tyczyńskiej i Woli Rafałowskiej zapowiadają, że nie dadzą się uspokoić kolejnymi obietnicami bez pokrycia. Żądają wiążących deklaracji, wpisu do budżetu i jasnego harmonogramu prac. Jeśli ich głos nie zostanie usłyszany, ruch na ważnej trasie wyjazdowej z Rzeszowa w kierunku Bieszczad będzie blokowany przez mieszkańców, jak zapowiadają "do skutku".

Około godziny 23:00 kierowca 8-tonowego pojazdu wojskowego podjechał do niestrzeżonego torowiska. Z ustaleń służb wynika, że wojskowy wóz zatrzymał się przed znakami, po czym z nieznanych na ten moment przyczyn nagle ruszył wprost pod nadjeżdżający pociąg towarowy.

Pojazd wojskowy uderzył w boczną część lokomotywy. Uderzenie było mocne, jednak na szczęście maszynista zdołał utrzymać skład na torach  pociąg nie wykoleił się, a wóz bojowy nie został zmiażdżony.

Czytaj również:

Wojsko i policja na miejscu. Cud na torach

Na miejsce natychmiast skierowano patrole Komendy Powiatowej Policji w Stalowej Woli, Wydział Żandarmerii Wojskowej z Rzeszowa oraz przedstawicieli Państwowej Komisji Badania Wypadków Kolejowych.

„Policjanci zabezpieczyli miejsce zdarzenia. Możemy potwierdzić, że doszło do zderzenia pojazdu wojskowego z lokomotywą, ale działania w tej sprawie prowadzi już Żandarmeria Wojskowa” – przekazała MEDIOM Małgorzata Kania z KPP w Stalowej Woli.

Najważniejsze informacje przekazał rzecznik prasowy Komendanta Głównego Żandarmerii Wojskowej, ppłk Dariusz Rozkosz:

„Ani przebywający w tym pojeździe wojskowym, ani ci w lokomotywie nie doznali uszkodzeń ciała. To jest najważniejsze. W pojeździe podróżowało pięciu żołnierzy. Nie ujawniamy wieku kierowcy ani stopnia wojskowego ze względu na dobro prowadzonego postępowania” – poinformował media ppłk Rozkosz.

Czytaj również:

Prokuratura zbada przyczyny niebezpiecznego manewru

Wojskowy BRDM-2M „Żbik” to gruntownie zmodernizowany, 8-tonowy opancerzony pojazd rozpoznawczy o długości ponad sześciu metrów, zdolny do przewożenia pięcioosobowej załogi. Na razie śledczy nie podają szczegółowych danych dotyczących rozmiarów uszkodzeń sprzętu wojskowego ani lokomotywy.

Zabezpieczone na miejscu ślady oraz przesłuchania świadków zostaną przekazane do prokuratury, która zadecyduje o kwalifikacji prawnej i oficjalnym wszczęciu postępowania przygotowawczego. Śledczy będą szczegółowo badać, czy przyczyną groźnego manewru kierowcy był błąd ludzki, awaria techniczna wozu, czy też chwilowe zasłabnięcie.

Krzyk wciąż bywa usprawiedliwiany

Podczas inauguracji przedstawiono wyniki badania „Barometr postaw wobec krzywdzenia dzieci 2026”, przeprowadzonego przez Ipsos Polska i Fundację Dajemy Dzieciom Siłę. 32 proc. badanych nadal dopuszcza stosowanie kar fizycznych wobec dzieci w niektórych okolicznościach. Tylko 20 proc. uważa, że krzyczenie na dziecko nigdy nie powinno być stosowane.

Jak informuje FDDS, dorośli częściej reagują, gdy są świadkami bicia dziecka, niż wtedy, gdy słyszą krzyk i obrażanie. Tegoroczna kampania ma zwrócić uwagę właśnie na zachowania, które bywają usprawiedliwiane wychowaniem.

„Dziecko nie musi zostać uderzone, żeby doświadczyć przemocy” – podkreśla dr Monika Sajkowska, liderka kampanii.

Organizatorzy wskazują, że upokarzanie, zawstydzanie czy ignorowanie mogą naruszać poczucie bezpieczeństwa i własnej wartości dziecka. Dlatego działania mają obejmować zarówno rozpoznawanie przemocy, jak i zapobieganie jej w codziennych relacjach.

Podkarpackie instytucje łączą siły

Fundacja PRO-FIL po raz trzeci odpowiada za regionalną koordynację kampanii. Podczas inauguracji w Sejmie reprezentowali ją członkowie zarządu Marcin Mołoń i Tomasz Kobylański.

Współpracę w regionie skupia Podkarpacki Wojewódzki Sztab kampanii. Tworzą go przedstawiciele Podkarpackiego Urzędu Wojewódzkiego, Urzędu Marszałkowskiego, Regionalnego Ośrodka Polityki Społecznej, Miasta Rzeszowa, rzeszowskiego MOPS, Kuratorium Oświaty, Komendy Wojewódzkiej Policji, podkarpackiego NFZ oraz Rady Działalności Pożytku Publicznego Województwa Podkarpackiego.

Do akcji dołączyła również Wojewódzka Stacja Pogotowia Ratunkowego w Rzeszowie. Materiały dla rodziców i opiekunów udostępnia w internecie oraz w wersji papierowej w Izbie Przyjęć przy ul. Poniatowskiego 4. Personel otrzymał informacje o szkoleniach, webinarach i kursie „REAGUJ”.

Z kolei Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie w Rzeszowie zapowiedziało cykl publikacji o ignorowaniu dzieci, krytykowaniu, krzyku, bagatelizowaniu uczuć, porównywaniu z innymi i obrażaniu się na dziecko. Instytucja chce pokazać, jak takie zachowania wpływają na najmłodszych.

Szkoły i mieszkańcy mogą dołączyć

Kampania jest otwarta dla szkół, przedszkoli, bibliotek, organizacji społecznych, firm i mieszkańców. Udział może polegać na przygotowaniu warsztatów, spotkań dla rodziców, lekcji lub lokalnej akcji informacyjnej.

Organizatorzy udostępniają materiały edukacyjne, scenariusze zajęć, webinary i lekcje online. Instytucje mogą zgłaszać własne przedsięwzięcia oraz planowane podświetlenia budynków. Możliwe jest także indywidualne poparcie manifestu sprzeciwiającego się przemocy fizycznej i psychicznej wobec dzieci.

Fundacja PRO-FIL zachęca, by działania odbywały się blisko rodzin i lokalnych społeczności. Chodzi o dotarcie z przekazem również do mniejszych miejscowości, placówek medycznych, zakładów pracy i miejsc codziennych spotkań mieszkańców.

Czerwone światło na finał

19 listopada o godz. 17 budynki i inne obiekty uczestniczące w kampanii zostaną podświetlone na czerwono. Akcja odbędzie się w Międzynarodowym Dniu Przeciwdziałania Przemocy wobec Dzieci.

Iluminacje mają symbolizować sprzeciw wobec krzywdzenia najmłodszych. Organizatorzy zapraszają do udziału także podkarpackie samorządy, szkoły, firmy i organizacje.

Ogólnopolską kampanię prowadzą Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę i Krajowa Koalicja na rzecz Ochrony Dzieci. Jej celem jest wzmacnianie społecznej odpowiedzialności za bezpieczeństwo dzieci, także wtedy, gdy krzywda dzieje się poza własnym domem.

LeadEx to platforma wymiany doświadczeń, poznawania sprawdzonych rozwiązań stosowanych przez partnerów z różnych zakątków Europy oraz dogłębnej analizy możliwości ich adaptacji w regionalnej polityce edukacyjnej Podkarpacia. Uczestnicy projektu szczególną uwagę poświęcają kluczowym obszarom, takim jak:

• Edukacja włączająca – zapewnienie dostępu do wysokiej jakości nauczania dla wszystkich uczniów.
• Różnorodność – umiejętne wykorzystanie potencjału tkwiącego w różnorodnych grupach.
• Rozwój kompetencji nauczycieli – ciągłe doskonalenie kadr pedagogicznych.
• Tworzenie optymalnych warunków do rozwijania potencjału każdego ucznia.

Czytaj również:

Międzynarodowe seminarium w Czarnogórze

Kolejny ważny krok w realizacji projektu LeadEx miał miejsce w dniach 6–8 października 2026 r. Partnerzy i interesariusze inicjatywy spotkali się na drugim międzyregionalnym seminarium edukacyjnym oraz wizycie studyjnej w Czarnogórze, których gospodarzem było Centrum Kształcenia Zawodowego Czarnogóry. Spotkanie koncentrowało się na inkluzji, różnorodności i doskonałości w edukacji.

Uczestnicy seminarium mieli okazję poznać nowatorskie rozwiązania stosowane w Czarnogórze oraz Dobre Praktyki partnerów z Polski, Chorwacji, Estonii, Danii, Hiszpanii i Słowenii. Prezentacje dotyczyły m.in. asystentów nauczycieli, mediacji międzykulturowej, nowoczesnych metod doskonalenia kadr pedagogicznych, wzajemnej oceny szkół oraz edukacji cyfrowej. Kluczowym elementem spotkania była dyskusja nad tym, które z prezentowanych rozwiązań mogą zostać dostosowane do specyficznych potrzeb poszczególnych regionów partnerów.

Czytaj również:

Praktyczne wizyty studyjne i warsztaty: LeadEx w szkołach i na uniwersytecie

W ramach wizyty studyjnej uczestnicy odwiedzili również placówki edukacyjne w Budvie i Kotorze oraz Wydział Morski Uniwersytetu w Czarnogórze. Spotkania te pozwoliły zobaczyć w praktyce, jak w Czarnogórze edukacja zawodowa współpracuje z pracodawcami, jak szkoły przygotowują młodzież do efektywnego wejścia na rynek pracy oraz w jaki sposób rozwijane są kompetencje przez całe życie.

Istotnym elementem seminarium były także warsztaty poświęcone edukacji włączającej, przywództwu w szkole oraz wykorzystaniu nowoczesnych narzędzi cyfrowych. Uczestnicy analizowali, jak szkoły mogą odpowiadać na zróżnicowane potrzeby uczniów poprzez współpracę z rodzinami, wsparcie specjalistów oraz rozwój zawodowy nauczycieli.

Przyszłość edukacji na Podkarpaciu: LeadEx w Danii w 2027 roku

Wizyta w Czarnogórze była kolejnym etapem dynamicznej międzyregionalnej wymiany wiedzy w projekcie LeadEx. Zdobyte doświadczenia będą teraz szczegółowo analizowane przez podkarpackich partnerów i interesariuszy pod kątem możliwości ich skutecznego wykorzystania i adaptacji w regionalnych politykach edukacyjnych. Projekt LeadEx to kolejny dowód na to, że Województwo Podkarpackie aktywnie czerpie z europejskich wzorców, by budować nowoczesną i efektywną edukację na miarę XXI wieku.

Kolejne seminarium projektu LeadEx odbędzie się w Danii w 2027 roku.

Więcej informacji o projekcie LeadEx:

• https://www.interregeurope.eu/leadex
• https://podkarpackie.pl/index.php/gospodarka/interreg-europa-leadex

Zaczęło się od plakatów promujących wydarzenie w ramach miejskiego programu „ObudźMY Miasto!”. Grafika przedstawiająca cmentarz, nagrobki oraz postacie zombie zawierała również element chrześcijańskiego krzyża. Na reakcję środowisk konserwatywnych nie trzeba było długo czekać. Krośnieński oddział Fundacji Życie i Rodzina pod przewodnictwem koordynatorki Anety Zvarik wystosował bezpardonowe oświadczenie, domagając się od władz Krosna natychmiastowego zakazu organizacji imprezy oraz publicznych przeprosin kierowanych do społeczności katolickiej.

„Organizatorzy nadchodzącego »Spaceru Zombie« – Krosno Miasto Szkła oraz Biuro Wystaw Artystycznych w Krośnie – bez cienia zażenowania informują, że 30 października br. od godz. 16.00 aż do północy krośnieński Rynek, a także przestrzeń ul. Mickiewicza, mają zamienić się w miejsca promowania estetyki śmierci, brzydoty i okultyzmu poprzez zlot tzw. »zombie i stworzeń mroku«. Szokujące, że miasto Krosno jest współorganizatorem tego mrocznego wydarzenia, tuż przed Uroczystym Wspomnieniem Wszystkich Świętych i Dniem Zadusznym. Ponadto ta impreza jest finansowana z publicznych funduszy!” – grzmi w oficjalnym stanowisku Aneta Zvarik.

Działacze pro-life wskazują, że 30 października zbiega się dodatkowo z tzw. Tęczowym Piątkiem, a na krośnieńskim Rynku od godziny 16:30 zaplanowano ich cykliczny, legalnie zarejestrowany publiczny różaniec w intencji zatrzymania aborcji. W oświadczeniu obronę wartości religijnych połączono ponadto z kontekstem uchodźców wojennych z Ukrainy oraz niedawnymi atakami w polskich szkołach, zarzucając władzom miasta brak wrażliwości.

„Plakat promocyjny »spaceru zombie« wprost wykorzystuje symbol chrześcijańskiego KRZYŻA i cmentarza w kontekście potworów i zombie. Jako Katolicy odbieramy takie wykorzystanie Krzyża jako głęboko obraźliwe dla naszej wiary. Krzyż jest dla nas znakiem świętym, symbolem ofiary Chrystusa, zbawienia i nadziei, a nie elementem mrocznej konwencji rozrywkowej (...) Mieszkańcy Krosna mają pełne prawo głośno pytać swoje władze, dlaczego publiczne pieniądze, zamiast na budowanie wartości chrześcijańskich i duchowy rozwój młodzieży, są marnotrawione na organizację »Spaceru Zombie« i promowanie okultyzmu” – argumentuje reprezentantka Fundacji Życie i Rodzina.

Czytaj również:

Autorska odpowiedź organizatora: „Krzyż usunę, ale Bóg ma poczucie humoru”

Na zarzuty i żądania odwołania wydarzenia stanowczo odpowiedział Damian Piórko Ziemba, działacz społeczny, ateista, autor krytykowanego plakatu oraz inicjator działań młodzieżowych wokół Fundacji GraTy. W obszernym oświadczeniu wyjaśnił kulisy powstania inicjatywy i odrzucił zarzuty o intencjonalne uderzanie w uczucia religijne czy próby zakłócania modlitwy.

„»Spacer Zombie« nie został wymyślony w urzędzie. To nie jest akcja magistratu przeciwko katolikom, nie jest to manifest światopoglądowy ani tajny projekt okultystyczny finansowany z pieniędzy podatników. To pomysł młodych ludzi skupionych wokół Fundacji GraTy, zgłoszony do programu »ObudźMY Miasto!«. Najpierw są warsztaty. Projektowanie, szycie, przerabianie materiałów, tworzenie kostiumów i rekwizytów. Później wspólny spacer przez miasto i wieczór gier. Straszne rzeczy. Maszyny do szycia, młodzież, cosplay i planszówki. Prawie koniec cywilizacji” – ironizuje Damian Piórko Ziemba.

Odnosząc się do samego kontrowersyjnego symbolu religijnego na plakatach, organizator wykazał gest dobrej woli, choć bez przyjmowania winy:

„Co do plakatu: zrobiłem go ja. Skorzystałem z gotowego szablonu w estetyce horroru. Był tam cmentarz, były nagrobki, był też krzyż. Nie doszukiwałem się w tym religijnego drugiego dna, bo zwyczajnie go tam dla mnie nie było. Jako ateista nie znam kalendarza świąt katolickich na pamięć. Skoro jednak krzyż na grafice stał się głównym argumentem, zmienię plakat na wersję bez krzyży. Nie dlatego, że przyjmuję narrację o jakiejś profanacji, tylko dlatego, że nie mam potrzeby robić wojny o element gotowego szablonu” – deklaruje działacz.

Czytaj również:

Czyje jest miasto? Spór o fundamenty społeczeństwa obywatelskiego

W ocenie organizatora marszu, eskalowanie konfliktu przez środowiska pro-life jest przejawem fundamentalizmu i narzucaniem własnej wrażliwości wszystkim mieszkańcom Krosna. Ziemba zwraca uwagę, że o godzinie 16:30 gdy ma rozpocząć się publiczny różaniec, młodzież w kostiumach będzie już w drodze do swojej siedziby na wieczór gier planszowych, więc wydarzenia nawet nie kolidują ze sobą w przestrzeni.

„Miasto nie jest własnością katolików, ateistów, lewicy, prawicy, fanów zombie ani graczy planszowych. Jest wspólną przestrzenią ludzi o różnych przekonaniach, zainteresowaniach, zwyczajach i wrażliwościach. (...) Jeśli Bóg stworzył wszechświat, gwiazdy, materię, człowieka, wyobraźnię i zdolność tworzenia sztuki, z której później wyrosły także horrory, literatura grozy i fantastyka, to podejrzewam, że grupa młodych ludzi w kostiumach zombie nie zachwieje fundamentami Jego dzieła. Być może ma nawet odrobinę większe poczucie humoru, niż niektórzy chcieliby Mu przypisać” – punktuje Damian Piórko Ziemba.

Spór w Krośnie idealnie ukazuje szerszy dylemat polskich samorządów: na ile publiczna przestrzeń ma służyć tradycyjnym wspólnotom religijnym, a na ile stwarzać wolny margines ekspresji dla młodego pokolenia? Organizatorzy akcji zapowiadają, że mimo nacisków nie zamierzają rezygnować ze swoich planów: „Szyjemy. Tworzymy. Spotykamy się. Wychodzimy na miasto.

W przyjętym stanowisku radni określili decyzję lwowskich samorządowców jako działanie głęboko krzywdzące dla rodzin ofiar zbrodni wołyńskiej oraz sprzeczne z ideą autentycznego pojednania obu narodów. Dokument akcentuje, że historia Podkarpacia pozostaje nierozerwalnie związana z tragicznymi losami Polaków na Kresach Wschodnich. Radni zażądali od strony ukraińskiej wycofania się z kontrowersyjnych upamiętnień oraz umożliwienia prowadzenia prac poszukiwawczych, ekshumacyjnych i godnego pochówku ofiar czystek etnicznych.

CZYTAJ RÓWNIEŻ:

Zamrożenie relacji obowiązuje do czasu wycofania się władz obwodu lwowskiego ze spornej uchwały. Jak podkreślił wicemarszałek Piotr Pilch, decyzja Sejmiku nie jest skierowana przeciwko obywatelom Ukrainy ani zwykłym mieszkańcom sąsiedniego regionu, lecz stanowi bezpośredni sprzeciw wobec postępowania tamtejszych radnych. Dotychczasowa współpraca obejmowała m.in. szkolenia ukraińskich kadr, przygotowania akcesyjne do Unii Europejskiej oraz organizację wypoczynku dla dzieci poszkodowanych przez działania wojenne.

CZYTAJ RÓWNIEŻ:

Jedyne wstrzymane projekty i spór o fundusze unijne

Marszałek Władysław Ortyl zaznaczył, że samorząd nie będzie inicjował ani realizował nowych wspólnych przedsięwzięć z lwowskimi władzami obwodowymi. Wskazał jednak, że w przypadku trwających już projektów wielostronnych, finansowanych bezpośrednio z budżetu Unii Europejskiej, całkowite zerwanie zobowiązań proceduralnych ze względu na rygory formalne mogłoby okazać się niemożliwe.

Początkowy projekt uchwały przygotowany przez radnych zakładał całkowite i ostateczne rozwiązanie umowy partnerskiej, obowiązującej od 1995 roku. Po długiej debacie samorządowcy zdecydowali się jednak na wyznaczenie twardych warunków i zawieszenie wspólnych działań do czasu reakcji drugiej strony.

W uzasadnieniu uchwały wskazano jednoznacznie, że formacje UPA i OUN odpowiadają za masowe ludobójstwo polskiej ludności cywilnej na Wołyniu i w Galicji Wschodniej, a wzajemne relacje partnerów muszą opierać się na prawdzie i poszanowaniu pamięci historycznej. Współpraca pozostanie zamrożona do momentu wycofania kontrowersyjnych decyzji oraz przedstawienia przez władze Lwowa stanowiska odcinającego się od gloryfikowania postaci odpowiedzialnych za mordy na Polakach.

Czytaj również:

Prezydent Wojciech Bakun podziękował radnym

Do decyzji samorządu odniósł się bezpośrednio w mediach społecznościowych Prezydent Przemyśla Wojciech Bakun, który wcześniej skierował w tej sprawie oficjalny list do władz Lwowa.

„Dzisiaj, decyzją wszystkich obecnych radnych Rady Miejskiej w Przemyślu, miasto Przemyśl zawiesza współpracę partnerską z miastem Lwów. Po długiej dyskusji w tym temacie wszyscy radni zgodnie stwierdzili, że do czasu jasnego określenia się władz Lwowa co do promowania ideologii, które ukierunkowane były przeciwko Polsce i Polakom, zawieszamy jakiekolwiek wspólne działania. Ze swojej strony dziękuję radnym za tak wyrażone stanowisko i pokazanie, że nie pozostaniemy obojętni na działania prowokacyjne i nastawione antypolsko!” – poinformował w oświadczeniu Prezydent Przemyśla Wojciech Bakun.

Podczas obrad prezydent zwracał również uwagę na fakt, że próby tłumaczenia gloryfikacji Szuchewycza historyczną walką przeciwko Rosji tracą rację bytu w zderzeniu z faktami o zbrodniach popełnionych na polskich rodzinach. Przewodniczący Rady Miejskiej Marcin Kowalski zaznaczył wprost, że brak czytelnej reakcji ze strony Lwowa sprawi, że wkrótce samorząd spotka się ponownie, aby całkowicie zakończyć trzydekadowe partnerstwo.

Czytaj również:

Dyplomatyczna reakcja Warszawy i niepokój w Kijowie

Krok przemyskiego samorządu zbiega się ze zdecydowanymi działaniami na szczeblu państwowym. Inicjator lwowskiej uchwały, radny Światosław Szeremeta, na wniosek polskiego Ministra Spraw Zagranicznych Radosława Sikorskiego został wpisany do rejestru osób niepożądanych i objęty zakazem wjazdu do strefy Schengen do października 2031 roku.

Oświadczenie w sprawie wydał również Premier Donald Tusk, który ujawnił, że w rozmowach dyplomatycznych Prezydent Ukrainy Wołodymyr Zełenski wyraził głębokie niezadowolenie z działań lwowskich samorządowców i zadeklarował brak wsparcia dla inicjatyw godzących w relacje z Polską. Przemyśl oczekuje teraz na oficjalne odniesienie się lwowskich władz do skierowanego pisma.

Głównym prelegentem niedzielnego wydarzenia był Marszałek Sejmu Włodzimierz Czarzasty. W swoim przemówieniu mocno akcentował trudne tematy w relacjach polsko-ukraińskich, nawiązując do kwestii historycznych oraz zbrodni wołyńskiej. Podkreślił, że postawa ukraińskich władz w sprawach pamięci narodowej budzi jego sprzeciw, zwłaszcza po ogromnym wsparciu, jakiego polskie społeczeństwo udzieliło uchodźcom po wybuchu wojny. Wskazał przy tym na wkład pracujących w Polsce Ukraińców w krajową gospodarkę.

Marszałek Sejmu odniósł się również do historii polskiej obronności, przypominając rolę lewicy przy wprowadzaniu Polski do NATO oraz Unii Europejskiej, co stanowi dziś kluczowy filar bezpieczeństwa kraju. Pytany o relacje wewnątrz koalicji rządzącej, zapewnił o stabilnej współpracy z partnerami oraz determinacji Lewicy w walce o realizację swoich kluczowych postulatów społecznych i gospodarczych.

Czytaj również:

Ochrona dzieci i młodzieży w sieci oraz szkołach

Kolejnym kluczowym punktem spotkania było wystąpienie Pauliny Piechny-Więckiewicz, podsekretarz stanu w Ministerstwie Edukacji Narodowej oraz pełnomocniczki ds. zdrowia psychicznego uczniów. Przedstawicielka resortu edukacji skupiła się na wyzwaniach związanych z psychiatrią dziecięcą, kryzysami emocjonalnymi oraz cyfrowymi zagrożeniami czyhającymi na najmłodszych w mediach społecznościowych.

Wskazała na konieczność budowy systemowego wsparcia psychologiczno-pedagogicznego w szkołach oraz pilną potrzebę reformy opieki psychiatrycznej dla dzieci i młodzieży. Odnosząc się do niepokojących zdarzeń z udziałem nieletnich napastników w polskich placówkach oświatowych, podkreśliła, jak ważna jest profilaktyka i wczesne reagowanie. Przypomniała przy tym, że przemoc zawsze rodzi przemoc, a za agresywnymi zachowaniami młodych ludzi bardzo często kryją się wcześniejsze nieprzepracowane traumy, wykluczenie lub trudna sytuacja domowa.

Bezpieczeństwo żywnościowe i stabilność rolnictwa

Tematykę bezpieczeństwa gospodarczego oraz żywnościowego zaprezentował Jacek Czerniak, sekretarz stanu w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi. W swoim wystąpieniu zwrócił uwagę, że silne i suwerenne rolnictwo stanowi jeden z filarów stabilności państwa na równi z siłami zbrojnymi.

Wiceminister akcentował potrzebę ochrony polskiego rynku rolnego, wsparcia dla rodzimych producentów oraz zapewnienia ciągłości dostaw bezpiecznej, wysokiej jakości żywności. Zaznaczył również, że podkarpackie rolnictwo posiada ogromny potencjał, który wymaga systemowej opieki państwa, szczególnie w kontekście dynamicznych zmian na rynkach międzynarodowych i wyzwań związanych z granicą wschodnią.

Bezpieczeństwo granic, obronność i ochrona ludności

Uzupełnieniem debat o modernizacji armii i zwiększaniu liczebności wojska prezentowanych przez wiceministra obrony narodowej Stanisława Wziątka było wystąpienie Wiesława Szczepańskiego, sekretarza stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji.

Wiceminister MSWiA skoncentrował się na sprawach wewnętrznych, w tym na skutecznej ochronie wschodniej granicy państwa, wzmacnianiu potencjału służb ratowniczych oraz nadchodzących regulacjach dotyczących ochrony ludności i obrony cywilnej. Podkreślił, że nowoczesne państwo musi sprawnie reagować nie tylko na zagrożenia militarne, ale też na kryzysy hybrydowe, klęski żywiołowe i zagrożenia infrastruktury krytycznej.

Ucieczka podczas czynności w prokuraturze

Jak podało Korso Sanockie, podejrzany zdołał zbiec z budynku w trakcie czynności procesowych. Portal przytoczył również wypowiedź asp. szt. Anny Oleniacz, oficer prasowej Komendy Powiatowej Policji w Sanoku, która potwierdziła poszukiwania 25-latka.

W dostępnych relacjach nie wyjaśniono, w jaki sposób mężczyzna wydostał się z prokuratury.

Poszukiwania w Sanoku i okolicach

Według Korso Sanockie policjanci kontrolują pojazdy na drogach wylotowych z miasta i przeszukują teren. Polskie Radio Rzeszów, powołując się na rzeczniczkę sanockiej policji, podało, że działania obejmują powiat sanocki.

W radiowej publikacji z godz. 17:55 nie było informacji o zatrzymaniu mężczyzny. Poszukiwania pozostawały w toku.

Prokuratura przekazała informację o charakterze sprawy

Prokurator Izabela Jurkowska-Hanus poinformowała Polskie Radio Rzeszów, że poszukiwany nie jest podejrzany o przestępstwo przeciwko życiu i zdrowiu. W przywołanej relacji nie sprecyzowano, czego dotyczą zarzuty.

Na HaloRzeszow.pl opisywaliśmy wcześniej inną interwencję w Sanoku zakończoną ucieczką i pościgiem. W czerwcu 2021 roku nietrzeźwy kierowca próbował uciec po tym, jak świadek uniemożliwił mu dalszą jazdę. Policjanci zatrzymali go po krótkim pościgu.

Zgłoszenie o odnalezieniu drona w rejonie Wydrzy wpłynęło do służb około godziny 17:00. Na miejsce natychmiast skierowano patrole policji z Komendy Miejskiej Policji w Tarnobrzegu oraz straż pożarną, które zabezpieczyły teren i odizolowały obszar wokół obiektu. Sprawą zajęła się również Żandarmeria Wojskowa oraz Dział ds. Wojskowych Prokuratury Rejonowej dla miasta Rzeszów.

Z ustaleń śledczych i komunikatu przekazanego przez rzecznika Komendanta Głównego Żandarmerii Wojskiej, ppłk. Dariusza Rozkosza, wynika, że do utraty sygnału i kontaktu z maszyną doszło około godziny 16:45.

Rozbita maszyna to nieuzbrojony dron szkoleniowy należący do wojsk norweskich, które biorą udział w międzynarodowych ćwiczeniach wojskowych na poligonie w Nowej Dębie. W trakcie lotu doszło najprawdopodobniej do problemów technicznych z łącznością, na skutek czego bezzałogowiec opuścił strefę poligonu i spadł na pobliskie pole.

Czytaj również:

Brak poszkodowanych i uszkodzeń. Dron wraca do wojsk sojuszniczych

Jak potwierdziła podkomisarz Agnieszka Wilk z tarnobrzeskiej policji, w wyniku upadku drona nikt nie ucierpiał, nie doszło również do żadnych uszkodzeń w infrastrukturze cywilnej.

Po przeprowadzeniu szczegółowych oględzin miejsca zdarzenia oraz zabezpieczeniu materiału dowodowego przez Żandarmerię Wojskową, obiekt ma zostać oficjalnie przekazany przedstawicielom wojsk norweskich.

Incydent w Wydrzy był jednym z dwóch tego typu zdarzeń odnotowanych tego samego dnia na terenie województwa podkarpackiego – wcześnie rano nieznany obiekt przypominający niewielkiego drona odnaleziono także na prywatnej posesji w Lubaczowie.

-Sprzeciwiam się decyzji Lwowskiej Rady Obwodowej o ustanowieniu 2027 roku Rokiem UPA i Romana Szuchewycza. Takie działania nie służą dobrym relacjom polsko-ukraińskim.

Chcę jednocześnie podkreślić, że decyzję tę podjęła Lwowska Rada Obwodowa, czyli organ samorządu regionalnego, będący odpowiednikiem Sejmiku Województwa, a nie Rada Miasta Lwowa, reprezentująca miasto, z którym Rzeszów od lat utrzymuje partnerskie relacje.

Uważnie śledzimy sytuację. Z naszych informacji wynika, że władze centralne Ukrainy podjęły już interwencję w tej sprawie. Liczymy, że przyniesie ona oczekiwane rezultaty. Uważam, że warto dać szansę na rozwiązanie tej sprawy drogą dyplomatyczną. 

Co uchwalili radni we Lwowie? Kontrowersyjny patronat i postać Szuchewycza

Przyczyną dyplomatycznego napięcia stała się decyzja radnych Lwowskiej Rady Obwodowej, którzy przegłosowali wniosek inicjowany przez radnego Swiatosława Szeremetę. Na mocy przyjętej uchwały rok 2027 w obwodzie lwowskim miałby zostać ogłoszony rokiem UPA, Romana Szuchewycza oraz działacza OUN Ołeha Olżycza.

Dla strony polskiej jest to decyzja niedopuszczalna. Roman Szuchewycz, jako naczelny dowódca UPA, ponosi bezpośrednią odpowiedzialność za ludobójstwo ludności polskiej na Wołyniu i w Galicji Wschodniej w latach 1943–1945, w którym zginęło ponad 100 tysięcy Polaków. W czasie II wojny światowej Szuchewycz był również oficerem kolaborującego z III Rzeszą batalionu „Nachtigall” oraz kapitanem niemieckiej policji pomocniczej.

Stanowcze reakcje w Warszawie. Premier, MSZ i IPN bez kompromisów

Decyzja ze Lwowa spotkała się z natychmiastową i twardą odpowiedzią najwyższych władz Rzeczypospolitej Polskiej:

• Premier Donald Tusk: Określił uchwałę jako całkowicie szkodliwą i zagrażającą strategicznym interesom samej Ukrainy na drodze do integracji z Unią Europejską.
• Minister Spraw Zagranicznych Radosław Sikorski: Zareagował bezprecedensowym krokiem dyplomatycznym, podpisując decyzję o uznaniu inicjatora uchwały, Swiatosława Szeremety, za osobę niepożądaną na terytorium RP (zakaz wjazdu do Polski i strefy Schengen).
• Wicepremier i szef MON Władysław Kosiniak-Kamysz: Oświadczył, że zbudowanie trwałego zaufania i sojuszu jest niemożliwe na fundamencie zakłamywania historii i czczenia oprawców.
• Instytut Pamięci Narodowej: Wydał oficjalny komunikat przypominający o zbrodniach popełnionych przez formacje kierowane przez Szuchewycza oraz zaapelował do władz ukraińskich o jednoznaczny powrót do prawdy historycznej.

Czytaj również:

Sygnały z Kijowa. Dyplomatyczne wycofanie uchwały

Twarda postawa polskiego rządu przyniosła bardzo szybki skutek na szczeblu centralnym. Ministerstwo Spraw Zagranicznych Ukrainy oficjalnie skrytykowało decyzję Lwowskiej Rady Obwodowej jako samowolną i nieuwzględniającą obecnych wysiłków na rzecz budowania relacji partnerskich.

Po bezpośrednich interwencjach Kancelarii Prezydenta Wołodymyra Zełenskiego u lokalnych władz, tekst uchwały został usunięty z oficjalnych serwisów internetowych lwowskiego samorządu, a strona ukraińska zapewniła, że decyzja nie wejdzie w życie.

Bunt w miastach partnerskich. Przemyśl stawia ultimatum, Kraków wstrzymuje relacje

Równolegle do działań rządowych bardzo zdecydowane kroki podjęły polskie samorządy, dla których Lwów i miasta obwodu lwowskiego są wieloletnimi partnerami:

• Przemyśl: Prezydent Wojciech Bakun skierował do Rady Miejskiej wniosek o natychmiastową weryfikację i przygotowanie do zerwania umowy o współpracy ze Lwowem, podkreślając, że relacje partnerskie nie mogą być budowane na akceptacji dla kultu osób odpowiedzialnych za masowe zbrodnie na Polakach.
• Kraków: Prezydent Łukasz Gibała złożył formalny wniosek o czasowe zawieszenie oficjalnego partnerstwa między Krakowem a Lwowem do czasu wyjaśnienia sprawy i wycofania się ze szkodliwych decyzji.
• Inne samorządy: Dyskusję nad zamrożeniem projektów kulturalnych i wymiany samorządowej podjęły m.in. Oświęcim oraz mniejsze gminy przygraniczne.

Czytaj również: 

Rzeszów i Konrad Fijołek milczą. Konfederacja szykuje apel

Na tym tle stanowisk i twardych uchwał wyraźnie rysuje się brak oficjalnej reakcji ze strony Rzeszowa. Lwów jest oficjalnym miastem partnerskim stolicy Podkarpacia od 4 kwietnia 1992 roku gdyż umowę podpisano ponad trzy dekady temu, odnawiając historyczne i kulturalne więzi łączące oba ośrodki. Mimo tak długiej historii relacji, Prezydent Konrad Fijołek do tej pory nie opublikował żadnego oświadczenia, a ratusz unika bezpośredniego odniesienia się do działań lwowskich radnych.

W przestrzeni publicznej pojawiają się głosy przypominające, że Rzeszów pełni szczególną rolę, jest międzynarodowym hubem logistycznym, militarnym i humanitarnym. Z drugiej strony, pasywna postawa władz miasta wywołuje reakcje polityczne na szczeblu lokalnym. Środowiska związane z Konfederacją zapowiedziały już przygotowanie oficjalnego apelu do prezydenta Konrada Fijołka i Rady Miasta Rzeszowa z żądaniem zajęcia twardego stanowiska wobec Lwowa.

Brak komunikatu ze strony włodarza Rzeszowa sprawia, że przestrzeń do kształtowania narracji przejmują ugrupowania opozycyjne i skrajne. Jasne i dojrzałe przedstawienie stanowiska wobec władz miasta partnerskiego, przypominające o wspólnej, trudnej historii przy jednoczesnym poszanowaniu dotychczasowego wsparcia, nie przekreśla przecież ponad 30 lat udanej współpracy. Pokazuje jedynie, że prawdziwe partnerstwo opiera się na prawdzie i wzajemnym szacunku, a nie na chowaniu głowy w piasek w momentach próby.

Policja potwierdza zgłoszenie

„Policjanci zabezpieczają miejsce zdarzenia. Nikomu nic się nie stało” – poinformowała Podkarpacka Policja w komunikacie na platformie X.

Funkcjonariusze określili znalezisko jako przedmiot przypominający bezzałogowy statek powietrzny. W komunikacie potwierdzili jego obecność na niezamieszkałej posesji, nie podali natomiast okoliczności, w jakich się tam znalazł.

Powiadomiono ABW i prokuraturę

Jak przekazała Podkarpacka Policja, o zdarzeniu zawiadomiono Agencję Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Służbę Kontrwywiadu Wojskowego, Żandarmerię Wojskową oraz Prokuraturę Rejonową w Lubaczowie.

Powiadomienie tych instytucji nie oznacza potwierdzenia wojskowego pochodzenia obiektu. Policyjny komunikat nie zawiera informacji o jego właścicielu, przeznaczeniu ani ewentualnym ładunku.

Nieoficjalne ustalenia Polsat News

Dodatkowe szczegóły podał Polsat News. Według nieoficjalnych ustaleń redakcji obiekt ma być dronem przemytniczym o styropianowej konstrukcji, długości około 80 centymetrów. Miał odbić się od budynku mieszkalnego, a następnie spaść na ziemię.

Informacje o konstrukcji urządzenia i jego możliwym wykorzystaniu do przemytu nie zostały potwierdzone w przywołanym komunikacie Podkarpackiej Policji. Na tym etapie pozostają nieoficjalnymi ustaleniami dziennikarzy.