Czytaj również:

Pod koniec meczu mundurowi zauważyli nietypową scenę. 50-letni mieszkaniec Rzeszowa postanowił przeskoczyć przez ogrodzenie stadionu i wtargnąć na teren imprezy masowej. Policjanci, którzy obserwowali sytuację, zatrzymali ambitnego kibica na gorącym uczynku. Okazało się, że mężczyzna był nietrzeźwy – miał w organizmie ponad promil alkoholu. Jakby tego było mało, przy sobie miał również alkohol, co stanowi kolejne naruszenie przepisów.

Nietrzeźwy, z alkoholem i w policyjnej izbie

W chwili zatrzymania 50-latek nie był w stanie wytłumaczyć, co skłoniło go do tak spektakularnego gestu. Być może chciał osobiście pogratulować piłkarzom, a może po prostu uznał, że widok z murawy jest lepszy niż z trybuny. Niezależnie od motywacji, mundurowi potraktowali całą sytuację z pełną powagą. Mężczyzna został zatrzymany i osadzony w policyjnej izbie zatrzymań.

W poniedziałek usłyszał zarzut dotyczący zakłócenia imprezy masowej zgodnie z ustawą o bezpieczeństwie imprez masowych. Za wtargnięcie na teren rozgrywanego meczu piłki nożnej grozi mu kara nawet do trzech lat pozbawienia wolności. To jednak nie koniec problemów dla początkującego "intruza stadionowego".

Czytaj również:

Alkohol na trybunach? Zapłacisz i to słono

W najbliższym czasie mężczyzna usłyszy również zarzut popełnienia wykroczenia. Zgodnie z art. 56 ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych wniesienie lub posiadanie alkoholu na terenie imprezy masowej, poza zakupionym na miejscu, grozi karą ograniczenia wolności albo wysoką grzywną, nie niższą niż 2000 złotych. Sprawca może również otrzymać zakaz stadionowy, co oznacza, że najbliższe mecze będzie musiał oglądać wyłącznie w telewizji  i to w trzeźwym stanie, najlepiej bez prób akrobatycznych skoków przez meble w salonie.

Niedzielny "popis" 50-latka na rzeszowskim stadionie to doskonała lekcja na temat tego, jak nie należy celebrować sportowych emocji. Zamiast wspomnień z dobrego meczu mężczyzna ma teraz zarzuty karne, widok z policyjnej izby zatrzymań i perspektywę wysokiej grzywny. Może następnym razem wystarczy po prostu kibicować z trybuny?

Sportowe emocje przed meczem

Choć początek spotkania zaplanowano na godzinę 20:15, stadion zacznie żyć już znacznie wcześniej. Bramy obiektu oraz specjalnie przygotowanej strefy kibica zostaną otwarte około godziny 17:15, czyli na trzy godziny przed rozpoczęciem meczu. Wcześniej, bo od 15:30, będzie można kupić bilety w kasach stadionu.

Jednym z głównych punktów programu będzie strefa sponsora meczu, gdzie kibice będą mogli spotkać znanych sportowców. Wśród zaproszonych gości znaleźli się m.in. bokser Łukasz Różański oraz bramkarze Marek Kozioł i Wojciech Kowalewski. Organizatorzy zapowiadają możliwość zdobycia autografów i wykonania pamiątkowych zdjęć.

Dodatkową atrakcją będzie profesjonalny ring bokserski ustawiony na trybunie wschodniej. Kibice zobaczą tam pokazowe sparingi, treningi oraz będą mogli sprawdzić siłę własnego uderzenia w specjalnie przygotowanych konkurencjach.

Atrakcje dla rodzin

Wydarzenie zostało zaplanowane tak, aby każdy – niezależnie od wieku – znalazł coś dla siebie. Dla najmłodszych przygotowano aktywności prowadzone przez trenerów Akademii Stali Rzeszów, w tym treningi i konkursy piłkarskie. Dostępna będzie także strefa zabaw z dmuchańcami oraz atrakcjami FlyPark.

Nie zabraknie również miejsca na odpoczynek. W specjalnej strefie relaksu pojawią się leżaki, pufy oraz muzyka serwowana przez DJ-a, co ma stworzyć luźną, piknikową atmosferę przed meczem.

Organizatorzy zadbali także o ofertę gastronomiczną. Kibice będą mogli skorzystać z rozszerzonego menu, w którym znajdą się m.in. zapiekanki, szaszłyki, lody oraz napoje, w tym Aperol.

Całość zapowiada się więc jako jedno z największych wydarzeń kibicowskich tej majówki w regionie. Klub zachęca nie tylko fanów piłki nożnej, ale wszystkich mieszkańców do wspólnego spędzenia czasu przy Hetmańskiej i stworzenia wyjątkowej atmosfery podczas meczu z utytułowanymi gośćmi z Krakowa.

Które zespoły są wskazywane jako kandydaci do zwycięstwa?

Na podstawie dostępnych analiz statystycznych, można wyróżnić kilka drużyn, które są często wskazywane jako główni uczestnicy dalszej rywalizacji.

Do grona zespołów regularnie pojawiających się w takich zestawieniach należą:

• Arsenal – wysoka skuteczność i stabilne wyniki w obecnej edycji.
• Bayern Monachium – doświadczenie w rozgrywkach europejskich.
• Liverpool – regularność oraz skuteczność ofensywna.
• FC Barcelona – dobre wyniki w krajowych rozgrywkach i stabilna forma.
• Paris Saint-Germain – aktualny triumfator poprzedniej edycji.

Dane statystyczne, np. modele predykcyjne, przypisują tym zespołom określone prawdopodobieństwa, jednak mają one charakter orientacyjny i nie przesądzają o końcowym wyniku.

Jak interpretować dane statystyczne i prognozy?

W analizach często pojawiają się wartości procentowe określające szanse poszczególnych drużyn. Przykładowo jeden z modeli wskazywał Arsenal jako zespół z najwyższym prawdopodobieństwem zwycięstwa na poziomie około 27%, przy niższych wartościach dla pozostałych drużyn.

W interpretacji takich danych warto uwzględnić:

• modele statystyczne bazują na danych historycznych i bieżącej formie,
• wartości procentowe nie są gwarancją określonego rezultatu,
• różnice między zespołami na tym etapie są często niewielkie,
• wyniki mogą odbiegać od prognoz ze względu na czynniki niezależne.

Z tego względu danych tych nie należy traktować jako jednoznacznych przewidywań.

Jakie znaczenie ma drabinka i układ par?

Na etapie ćwierćfinałów istotny jest nie tylko poziom drużyny, ale także układ drabinki turniejowej. Niektóre zespoły mogą trafić na wymagających rywali już na wcześniejszym etapie, co wpływa na ich dalsze szanse.

Najważniejsze elementy związane z drabinką to:

• zestawienie par w fazie pucharowej,
• potencjalni przeciwnicy w kolejnych rundach,
• kolejność rozgrywania meczów (dom/wyjazd),
• kumulacja silnych zespołów po jednej stronie turnieju.

Przykładowo spotkania takich drużyn jak Real Madryt i Manchester City już na wcześniejszym etapie mogą ograniczyć szanse jednej z nich na dalszy awans.

Dlaczego wyniki na tym etapie są trudne do przewidzenia?

Mimo szerokiej dostępności danych, ćwierćfinały Ligi Mistrzów pozostają etapem o wysokim poziomie nieprzewidywalności. Nawet zespoły uznawane za faworytów mogą napotkać trudności.

Do głównych czynników wpływających na niepewność należą:

• wysoki poziom wszystkich uczestników,
• wpływ pojedynczych sytuacji meczowych,
• zmiany w składach i dyspozycji zawodników,
• presja związana z fazą pucharową,
• element losowości obecny w sporcie.

W praktyce oznacza to, że nawet niewielkie różnice mogą mieć duże znaczenie dla końcowego rezultatu.

Dane dotyczące wydarzeń sportowych mogą być dostępne w różnych źródłach, w tym w serwisach prezentujących zakłady na piłkę nożną oraz zestawienia statystyczne. Przykładowo informacje tego typu można znaleźć w serwisach takich jak forBET zakłady bukmacherskie, które publikują dane liczbowe związane z przebiegiem rozgrywek.

Warto jednak pamiętać, że dostępne dane nie eliminują niepewności związanej z przebiegiem rywalizacji.

Analiza potencjalnych zwycięzców Ligi Mistrzów przed ćwierćfinałami opiera się na wielu czynnikach, takich jak forma drużyn, dane statystyczne oraz układ drabinki. Mimo dostępności zaawansowanych modeli analitycznych, wyniki pozostają nieprzewidywalne, a różnice między zespołami są niewielkie. Ten artykuł ma charakter informacyjny i służy przedstawieniu najważniejszych zależności związanych z tym etapem rozgrywek.

forBET Zakłady Bukmacherskie Sp. z o.o. – legalny bukmacher działający w Polsce na podstawie zezwolenia na urządzanie zakładów wzajemnych. Zezwolenie z dnia 4 maja 2016 r. nr PS4.6831.10.2016. Decyzją z dnia 15.11.2021 licencja została przedłużona na kolejne 6 lat. Zakaz uczestnictwa w grze hazardowej dla osób poniżej 18 roku życia.  Graj rozważnie, hazard związany jest z ryzykiem uzależnienia. Za udział w nielegalnych grach hazardowych grożą konsekwencję prawne.

Mocny start

Rzeszowianie rozpoczęli sezon 2026 od wyjazdowego zwycięstwa nad drużyną Królewskiego Krakowa 12:6. Dobry wynik na inaugurację rozbudził ambicje zarówno w zespole, jak i wśród kibiców.

W klubie nie ukrywają, że chcą pójść za ciosem i potwierdzić wysoką formę również przed własną publicznością. Drużyna ma być – jak podkreślają jej przedstawiciele – „głodna kolejnego sukcesu”.

Hit kolejki

W drugiej kolejce rywalem Wisłoka będzie WKB Rushh Kielce, aktualni wicemistrzowie Polski. To zestawienie zapowiada się jako jeden z najmocniejszych pojedynków tej serii gier.

Spotkanie odbędzie się w sobotę, 28 marca o godz. 19:00 w hali ROSiR przy ul. Pułaskiego w Rzeszów. Dla miejscowych kibiców będzie to pierwsza okazja w tym sezonie, by zobaczyć swoją drużynę na żywo.

Organizatorzy nie mają wątpliwości co do rangi wydarzenia, zapowiadając je jako hit kolejki i starcie dwóch zespołów, które należą do ścisłej czołówki ligi.

Ambicje zespołu

Po ubiegłorocznym sezonie zakończonym na siódmym miejscu w klubie liczą na wyraźny progres. Jak podkreślał jeszcze przed startem rozgrywek prezes Maciej Dziurgot, celem zespołu jest poprawa wyniku.

– Liczymy na poprawienie lokaty sprzed roku – mówił przed pierwszą kolejką, zwracając jednocześnie uwagę na rosnące koszty rywalizacji i coraz silniejszą konkurencję.

Zespół opiera się na połączeniu własnych wychowanków i zawodników z zagranicy. Celem jest nie tylko lepszy wynik sportowy, ale także budowanie widowiska i dalszy rozwój boksu w regionie.

Pierwszy mecz sezonu pokazał, że Wisłok może włączyć się do walki o wyższe cele. Sobotnie spotkanie będzie więc ważnym sprawdzianem zarówno formy drużyny, jak i jej aspiracji.

Pierwsza część gali stała pod znakiem ambicji i determinacji najmłodszych uczestników. Zawodnicy pokazali duże zaangażowanie, a publiczność – w dużej mierze mieszkańcy Sokołowa Małopolskiego i okolicznych miejscowości powiatu rzeszowskiego – żywiołowo reagowała na każdy udany atak i skuteczną obronę. Dla wielu młodych pięściarzy był to sprawdzian formy i ważne doświadczenie na sportowej drodze.

Walki główne i międzynarodowa obsada

O godzinie 18.00 rozpoczęły się walki główne wieczoru. W ringu pojawili się czołowi zawodnicy z Polski, którzy mierzyli się z rywalami z Ukrainy i Rumunii. Pojedynki stały na wysokim poziomie sportowym i obfitowały w mocne ciosy oraz efektowne wymiany. Nie brakowało zwrotów akcji, a kilku starć nie dało się jednoznacznie rozstrzygnąć bez dłuższej narady sędziów.

Wyrównany poziom walk sprawił, że kibice do samego końca pozostawali w napięciu. Decyzje punktowe były uważnie śledzone przez publiczność, która nagradzała brawami zarówno zwycięzców, jak i przegranych. Atmosfera na trybunach, podgrzewana głośnym dopingiem, sprzyjała sportowej rywalizacji i podkreślała rangę wydarzenia.

Puchar Starosty dla Szymona Łętochy

Jednym z najważniejszych momentów wieczoru było wręczenie Pucharu Starosty Rzeszowskiego Krzysztofa Jarosza. Wyróżnienie za najlepszą technikę, sportową postawę i końcowy wynik punktowy otrzymał Szymon Łętocha z krakowskiego BOOM Boxing Studio. Nagroda Starosty podkreśliła znaczenie gali nie tylko jako lokalnego wydarzenia, ale także imprezy o szerszym, ponadregionalnym zasięgu.

Samorząd powiatowy, angażując się w organizację takiej imprezy, stawia na promocję sportu, popularyzację boksu olimpijskiego oraz budowanie pozytywnego wizerunku powiatu jako miejsca, w którym stwarza się warunki do rozwoju młodych talentów. Obecność władz powiatu na gali i specjalne wyróżnienie dla jednego z zawodników były wyraźnym sygnałem wsparcia dla środowiska sportowego.

Znane nazwiska na ringu i trybunach

Gala w Sokołowie Małopolskim była także okazją, by z bliska zobaczyć znane postaci polskiego boksu. Wśród gości honorowych znaleźli się m.in. mistrz świata federacji WBC Łukasz Różański oraz czterokrotny olimpijczyk i mistrz świata Andrzej Rżany. Obecność tak utytułowanych zawodników dodatkowo podniosła rangę wydarzenia i była ważnym sygnałem dla młodych pięściarzy, że ich praca i treningi są dostrzegane.

Na gali pojawiła się również Izabela Basamon – wicemistrzyni Polski Juniorek i mieszkanka Sokołowa Małopolskiego. Jej udział podkreślił lokalny wymiar wydarzenia i pokazał, że także w mniejszych miejscowościach rodzą się sportowe talenty, które z powodzeniem konkurują na arenie ogólnopolskiej.

Organizacja gali była możliwa dzięki szerokiej współpracy instytucji i partnerów. Powiat Rzeszowski współdziałał przy tym wydarzeniu z Podkarpackim Okręgowym Związkiem Bokserskim, Uniwersytetem Rzeszowskim, Urzędem Gminy i Miasta w Sokołowie Małopolskim oraz Zespołem Szkół w Sokołowie Małopolskim. Wsparcia udzielił także Podkarpacki Urząd Marszałkowski.

Tak szerokie zaangażowanie różnych podmiotów pokazuje, że inwestowanie w sport i wydarzenia masowe jest postrzegane jako ważny element życia społecznego w regionie. Gala stała się nie tylko imprezą sportową, ale również okazją do integracji mieszkańców i promocji powiatu rzeszowskiego jako miejsca, które potrafi przygotować dobrze zorganizowane wydarzenia na wysokim poziomie.

Na zakończenie organizatorzy podziękowali zawodnikom, trenerom, osobom zaangażowanym w przygotowanie gali oraz kibicom za stworzenie wyjątkowej atmosfery. Jak podkreślano, to właśnie obecność publiczności i jej zaangażowanie w doping sprawiły, że sobotni wieczór w Sokołowie Małopolskim na długo pozostanie w pamięci uczestników.

Jego droga na sportowy szczyt zaczęła się stosunkowo późno – dopiero jako niespełna dwudziestolatek trafił na zapaśniczą matę. Wcześniej ciężko pracował fizycznie, m.in. w lesie, co zbudowało jego siłę i charakter. Zawodowy talent Sandurskiego dostrzegli trenerzy Stali Rzeszów, którzy stworzyli pod niego specjalny system treningowy, dopasowany do jego niezwykłych warunków. Szybko okazało się, że „łagodny olbrzym” potrafi być na macie bezlitosny dla najlepszych rywali świata.

Największy sukces odniósł w 1980 roku na igrzyskach olimpijskich w Moskwie, gdzie wywalczył brązowy medal w zapasach w stylu wolnym w kategorii superciężkiej. Do tego dołożył dwa srebrne medale mistrzostw świata i jeden brązowy, a także całą kolekcję krążków z mistrzostw Europy. Ośmiokrotnie sięgał po tytuł mistrza Polski. Przez lata uchodził za postrach światowej wagi superciężkiej – rywale musieli przygotowywać na niego osobne taktyki, bo jego zasięg ramion i specyficzny styl walki były wyjątkowym wyzwaniem.

Choć na macie budził respekt, poza nią był znany jako spokojny, skromny i życzliwy człowiek. W relacjach kolegów z kadry i młodszych zawodników wraca obraz „łagodnego olbrzyma”, który chętnie dzielił się doświadczeniem, potrafił żartować z samego siebie i zawsze znajdował czas na rozmowę. Po zakończeniu kariery mieszkał za granicą, ale w wywiadach podkreślał, że wciąż czuje się rzeszowianinem z wyboru i z sentymentem wraca myślami do lat spędzonych w Stali Rzeszów.

Śmierć Adama Sandurskiego to ogromna strata dla polskiego sportu, ale szczególnie dla Podkarpacia i środowiska zapaśniczego w regionie. Dla wielu młodych zawodników pozostanie wzorem tego, że nawet z niewielkiej miejscowości, przy ciężkiej pracy i konsekwencji, można dojść na sam szczyt światowego sportu. Jego życiorys to gotowy scenariusz na film – o chłopaku „wyciągniętym z lasu”, który został medalistą olimpijskim i jedną z najbardziej rozpoznawalnych postaci w historii polskich sportów walki.

Informacje o dacie i miejscu pogrzebu Adama Sandurskiego mają zostać podane w osobnym komunikacie przez rodzinę i środowisko zapaśnicze. Kibice, dawni rywale i młodsze pokolenia sportowców z Podkarpacia z pewnością jeszcze długo będą wspominać „Olbrzyma z Rzeszowa” jako człowieka, który udowodnił, że nawet największy wzrost może iść w parze z pokorą i zwykłą ludzką życzliwością.

Organizatorzy zapowiadają serię widowiskowych walk, w których zaprezentują się utalentowani zawodnicy związani z klubami z Podkarpacia i nie tylko. Dla wielu z nich będzie to ważny sprawdzian formy i etap przygotowań do kolejnych startów w kraju i za granicą. Dla publiczności – okazja, by z bliska zobaczyć boks olimpijski na dobrym poziomie, poczuć ringową adrenalinę i przekonać się, jak wygląda ta dyscyplina poza telewizyjnym ekranem.​

Gala ma być nie tylko sportowym widowiskiem, ale też formą promocji zdrowego stylu życia i aktywności fizycznej wśród młodzieży z powiatu rzeszowskiego. Współorganizatorami wydarzenia są Uniwersytet Rzeszowski, Podkarpacki Okręgowy Związek Bokserski, Urząd Gminy i Miasta w Sokołowie Małopolskim oraz znani w środowisku bokserskim Andrzej Rżany i Łukasz Różański, co dodatkowo podnosi rangę imprezy.

Wstęp na galę będzie doskonałą okazją, by całymi rodzinami spędzić sportowe popołudnie, pokibicować lokalnym zawodnikom i poczuć klimat prawdziwego bokserskiego święta. Organizatorzy liczą na głośny, kulturalny doping z trybun i zachęcają, by zabrać ze sobą znajomych – im więcej kibiców, tym lepsza atmosfera przy ringu.

Szalony konkurs duetów i odwołana seria

Polacy od początku skakali znakomicie, utrzymując się w ścisłej czołówce. Tomasiak i Wąsek solidnie wykonali swoje próby w pierwszych kolejkach, dzięki czemu biało‑czerwony duet cały czas liczył się w walce o medale. W Predazzo wiatr i śnieg coraz mocniej mieszały jednak w wynikach, a różnice między najlepszymi ekipami były minimalne.

Decydująca okazała się seria, w której warunki stały się wyraźnie niesprawiedliwe – jedni skoczkowie korzystali z podmuchów niosących ich daleko za punkt K, inni trafiali na mocny wiatr w plecy lub zmienną belkę. Po serii dyskusji oraz analiz powtórek i tabel wiatrów jury podjęło decyzję o unieważnieniu jednej z serii i zaliczeniu wyników z wcześniejszych, bardziej porównywalnych prób. W efekcie, po korekcie rezultatów, polski duet awansował na drugie miejsce i oficjalnie zdobył srebrny medal.

Potrójny medalista olimpijski z Bielska‑Białej

Dla Kacpra Tomasiaka srebro w duetach oznacza trzeci medal wywalczony na tych igrzyskach. Młody skoczek z Bielska‑Białej – na co dzień ministrant i jedna z nowych twarzy polskich skoków – już wcześniej zachwycił kibiców, zdobywając krążki w konkursach indywidualnych. Teraz do swojej kolekcji dopisał wicemistrzostwo olimpijskie w nowej, widowiskowej konkurencji.

Paweł Wąsek potwierdził z kolei, że potrafi udźwignąć presję wielkiej imprezy. Jego równe, dalekie skoki były kluczowe dla utrzymania wysokiej pozycji drużyny w każdej z zaliczonych serii. Wspólny sukces Tomasiaka i Wąska pokazuje, że Polska ma dziś nie tylko indywidualną gwiazdę, ale i silny duet, który może walczyć o najwyższe cele także w kolejnych sezonach.

Historyczny dzień dla polskich skoków

Srebrny medal w konkursie duetów jest kolejnym rozdziałem złotej historii polskich skoków narciarskich na igrzyskach. To nie tylko drugi krążek dla Polski w tej konkurencji (licząc wszystkie odmiany rywalizacji skoczków na tych igrzyskach), ale również symbol tego, jak szybko nowa generacja potrafi przejąć pałeczkę po mistrzach poprzednich lat.

Dramatyczny finał z anulowaną serią, nerwowym oczekiwaniem na decyzję jury i wreszcie potwierdzeniem srebra sprawił, że polscy kibice przeżyli jeden z najbardziej emocjonujących wieczorów tych igrzysk. A nazwiska Kacpra Tomasiaka i Pawła Wąska na stałe zapiszą się w pamięci fanów jako autorzy jednego z najbardziej niezwykłych olimpijskich medali w historii naszych skoków.

Wydarzenie zgromadziło przedstawicieli samorządów, w tym wicemarszałka województwa podkarpackiego Karola Orzoła, zastępcę prezydenta Rzeszowa Marcina Terendowskiego oraz przedstawicieli gmin Trzebownisko i Świlcza. Założyciele otrzymali symboliczne drzewa obrazujące rozwój Akademii - "zakorzenionej w pasji, pielęgnowanej sercem".​

Od marzeń do 300 zawodników

Akademia rozpoczęła działalność w styczniu 2019 roku z jedną grupą treningową i dwunastoma zawodnikami. "Siedem lat temu wpadliśmy na genialny pomysł założenia akademii w Rzeszowie. Mało kto w nas wierzył, inni mówili, że może się nie udać, jednak się udało. Małe rzeczy urosły w duże rzeczy, dużą akademię" - podkreślał podczas gali jeden z prezesów.​​

Rozwój był organiczny i przemyślany. "W ciągu tych 7 lat my zaczynaliśmy od 12 zawodników na początku swojego istnienia i co roku dochodzi jeden rocznik. My nie prowadziliśmy naboru otwartego dla wszystkich roczników, tylko rośniemy razem z tą Akademią" - wyjaśniał Szymon Uliasz. Obecnie Akademia szkolimy zawodników urodzonych w latach 2011-2021, od pięciolatków po nastolatków.​

"Zaczęło się to wszystko 7 lat temu i dzisiaj mamy taką wyjątkową chwilę. Nasi założyciele otrzymają dzisiaj takie szczególne, pamiątkowe wyróżnienia, którym są takie symboliczne drzewa. Na nich jest napisane, że te drzewa wzrosły, tak jak wzrosła nasza Akademia. I zaczęło się to wszystko od marzenia, od jednego małego marzenia" - mówiła Sylwia Dulkiewicz, koordynator Akademii.​

Treningi dla ciała i charakteru

Akademia oferuje znacznie więcej niż tradycyjne zajęcia piłkarskie. "Prowadzimy treningi motoryczne, prowadzimy też treningi bramkarskie, treningi indywidualne i dość niedawno wprowadziliśmy również treningi mentalne" - wyliczał Konrad Chmiel, trener w Beniaminku od dwóch lat, wcześniej asystent trenera w Kanadzie oraz pierwszy trener w Akademii Piłkarskiej Hero Rzeszów.​

Chmiel, który jest również nauczycielem wychowania fizycznego, trenuje głównie kategorie młodzik D1 i orlik E2, czyli roczniki 2015 i 2014. "Mamy u siebie parę perełek, z którymi, że tak powiem, tak troszeczkę na nich dmuchamy i huchamy i liczymy, że kiedyś może zobaczymy ich w telewizji. Natomiast każdy ma taką samą szansę, każdy ma takie same możliwości do rozwoju, więc myślimy, że niezależnie od talentu wystarczy tutaj ciężka praca i każdego można zobaczyć na wysokim poziomie" - dodawał trener.​

Kadra szkoleniowa rozwinęła się z kilku trenerów do ponad 20 specjalistów, w tym trenerów przygotowania motorycznego, mentalnego i bramkarzy. Akademia wprowadził autorski program szkolenia na lata 2024/2025.​

Wsparcie także dla rodziców

Unikalne w działalności Beniaminka jest kompleksowe podejście do wsparcia nie tylko zawodników, ale i ich rodzin. "Beniaminek przygotował też takie wsparcie dla rodziców. Mieliśmy możliwość w tym roku uczestniczyć w takich szkoleniach, które były organizowane z udziałem i z prowadzącym trenerem przygotowania mentalnego" - opowiadała Michalina, matka 6-letniego Aleksandra.​

Szkolenia pomagały rodzicom zrozumieć, jak rozmawiać z dziećmi o wygranych i przegranych. "Pomagały nam uświadomić sobie, co możemy zrobić w sytuacjach, kiedy jest wygrana, co jeżeli jest przegrana, jak rozmawiać z tymi dziećmi, tak żeby każdy, nawet jeżeli to będzie jakaś potyczka, żeby każdy ten element kiedyś w przyszłości zaprocentował na rozwój i też taki psychiczny i motoryczny" - tłumaczyła Michalina.​

Decyzja o zapisaniu syna do Beniaminka była spontaniczna. "Kiedyś byliśmy na spacerze i syn miał okazję zobaczyć, jak trenuje Beniaminek. I właściwie to była taka fascynacja od pierwszego spotkania i już nie było mowy o niczym innym, o żadnej innej szkółce" - wspominała matka zawodnika. Dla niej najważniejszy jest rozwój społeczny dziecka: "Przychodzi, jest drużyna, są koledzy, jest trener, hartuje swój charakter".​

Głosy młodych zawodników

Jedenastoletni Tymek Blok, grający na lewym skrzydle, reprezentuje Beniaminka od sześciu lat. "To jest mój pierwszy klub, chciałem mieć karierę piłkarską, więc wybrałem Beniaminka Rzeszów" - mówił młody piłkarz. Tymek może pochwalić się wieloma nagrodami MVP i wyróżnieniami dla najlepszych strzelców. Jego marzeniem jest gra w FC Barcelonie, a w Polsce - w Rakowie Częstochowa "ze względu na dobrych trenerów" i swoich idoli.​

Dwunastoletni Kacper Lis trafił do Beniaminka z innego klubu. "Pierwszym moim klubem była Boguchwała, ale tata zauważył banery i tam mnie zapisał i teraz rozwinąłem się bardzo w tej akademii" - opowiadał zawodnik. Kacper gra na pozycji środkowego pomocnika. "Podoba mi się to, że mogę rozprowadzać dużo akcji" - wyjaśniał.​

Kacper również trenuje w Rakowie Częstochowa. "Jeżdżę co miesiąc trenować. Są tam ciężkie treningi. Byliśmy na jeszcze takich biegowych treningach, przez płotki skakaliśmy" - opisywał młody piłkarz, którego ulubionym zawodnikiem jest Ivi Lopez z Rakowa.​

Współpraca z samorządami

Kluczem do sukcesu Akademii jest ścisła współpraca z samorządami lokalnymi. "Chciałbym podziękować za współpracę gminy Trzebownisko i Ośrodka Sportu i Rekreacji. Dla Akademii ta współpraca jest bardzo cenna ze względu na to, że możemy korzystać z ich całorocznych obiektów" - podkreślał Jakub Baran, dyrektor sportowy Akademii.​

Współpraca nie ogranicza się tylko do udostępniania obiektów. "Sporo naszych zawodników czy też trenerów to mieszkańcy z tej właśnie gminy. Ze względu na poziom zaawansowani są oni przydzielani do odpowiednich grup i osiągają w tych grupach duże sukcesy" - dodawał Baran.​

Treningi odbywają się w Rzeszowie oraz w sąsiednich gminach Trzebownisko i Świlcza, z wykorzystaniem hal sportowych w okresie zimowym. Od czterech lat Akademia organizuje w Nowej Wsi piknik edukacyjno-sportowy Beniaminka Rzeszów.

Dzięki współpracy z Samorządem Województwa Podkarpackiego, Miastem Rzeszów, Starostwem Powiatowym oraz Spółdzielnią Mieszkaniową Projektant przeprowadzono gruntowne remonty boisk, obejmujące nowe płyty, systemy nawadniania, oświetlenie i parkingi.​

Sukcesy sportowe i międzynarodowe wyjazdy

Beniaminek może pochwalić się imponującymi osiągnięciami sportowymi. W 2020 roku rocznik 2012 zdobył Profboot Arena CAF. Rok później ten sam rocznik triumfował w Daichman Mini Mistrzostwa i turnieju Gryfa Mieleckiego, a rocznik 2014 zwyciężył w finale Daichman Mini Mistrzostwa oraz Barburka Cup.​

W 2023 roku rocznik 2014 zajął 11. miejsce w międzynarodowym turnieju U9 World Ape FC Masters w Czechach. Akademia organizowała wyjazdy do Włoch (Turyn) i Anglii, gdzie drużyny Beniaminka zajęły 1. i 2. miejsce. Zawodnicy uczestniczyli także w turnieju U10 Pro League of Cup w Niemczech, zwiedzając stadion Borussii Dortmund.​

"Przede wszystkim największym sukcesem jest to, że w Akademii akurat na ten moment mamy 14 drużyn grających w lidze PZPN i to chyba jest największy sukces, że każdy zawodnik gra co weekend, w ciągu tygodnia też uczestniczy w treningach, czyli sport dla wszystkich" - podsumowywał Szymon Uliasz.​

Inspirujące przesłanie od gwiazdy boksu

Jednym z najważniejszych punktów gali było wystąpienie Michała Akoto-Ampawa, polskiego boksera olimpijskiego i reprezentanta kraju. "Jestem zawodnikiem boksu olimpijskiego i jestem również reprezentantem naszego pięknego kraju" - przedstawił się sportowiec.​

Jego przesłanie do młodych zawodników było proste, ale mocne: "Błagam was wszystkich, proszę. Mega dużo ciężkiej pracy. Nie wierzmy w talent, wierzmy w naszą ciężką pracę. Zawsze ona przyniesie efekt. To jest najważniejsze, co jest" - mówił Michał Akoto-Ampaw.​

Bokser podkreślał, że młodzi piłkarze mają przed sobą wiele lat gry i przygód. "Macie bardzo wiele lat grania piłkę przed sobą, bardzo wiele przygód, wspaniałą Akademię, która Was wspiera. Także tylko zasuwać ogrom ciężkiej pracy i wiele pięknych sukcesów będzie Was czekało" - zachęcał zawodników.​

Po przemówieniu Akoto-Ampaw poprowadził krótki warsztat bokserski dla młodych zawodników, ucząc ich podstawowych pozycji i ciosów, aby pokazać inną dyscyplinę sportu.​

Grzegorz Raus - ojciec duchowy Beniaminka

Wśród gości specjalnych znalazł się Grzegorz Raus z Beniaminka Krosno, jeden z pierwotnych twórców koncepcji Akademii. Raus jest liderem Akademii Piłkarskiej Beniaminek PROFBUD Krosno, jednej z najbardziej dynamicznie rozwijających się organizacji związanych z piłką nożną w Polsce.​

Grzegorz Raus podzielił się historią powstania Beniaminka, podkreślając wagę pasji i marzeń. "Chciałem coś powiedzieć bardziej dla dzieciaków, jak to się u Beniamina zaczęło. Jak to powstało" - mówił podczas gali. Jego Akademia w Krośnie prowadzi obecnie szkolenie dla ponad 500 adeptów futbolu, zarówno chłopców jak i dziewcząt, w grupach PRO, GIRLS i Grassroots.​​

Raus inspirował młodych zawodników do dążenia do sukcesów na najwyższym poziomie. Jego historia pokazuje, że "w małym miasteczku można też coś dobrego zrobić dla polskiego futbolu".​​

Filary społeczności Beniaminka

Podczas gali podkreślono, że sukces Akademii opiera się na zaangażowaniu wielu grup. Zawodnicy stanowią serce organizacji, wnosząc radość, determinację i miłość do piłki nożnej. Wszystkie roczniki od 2021 do 2012 otrzymały statuetki za swoje zaangażowanie.​

Trenerzy zostali uznani za osoby uczące nie tylko umiejętności piłkarskich, ale także cierpliwości, szacunku, odpowiedzialności i wiary w siebie. Rodzice odgrywają niezastąpioną rolę, wspierając dzieci, organizując, motywując i pomagając trenerom.​

Partnerzy i sponsorzy dostarczają realnych fundamentów dla realizacji marzeń młodych piłkarzy. Zarząd Akademii działa poza światłem reflektorów, dbając o organizację, finanse, infrastrukturę i rozwój. Beniaminek Team to ponad 30 zaangażowanych osób - rodziców, trenerów i media team - aktywnie wspierających Akademię.​

Media Team dokumentuje wydarzenia, tworzy relacje, zdjęcia, filmy i buduje wizerunek Akademii. Podczas gali zaprezentowano także maskotkę - orła, symbolizującego ducha Akademii, jedność drużyny i marzenia.​

Plany na przyszłość

Akademia ma ambitne plany rozwoju. "Kontynuujemy szkolenie praktycznie do U18. Myślę, że swoją działalność będziemy rozwijać dalej poza Rzeszów" - zapowiadał Szymon Uliasz. Szczegóły ekspansji poza miasto będą ogłoszone, gdy będzie więcej potwierdzonych informacji.​

Kluczowym celem jest utworzenie spójnej ścieżki rozwoju zawodnika od kategorii U6 do U18 z jednolitymi standardami. Akademia planuje rozwój indywidualnych planów treningowych, częstsze monitorowanie postępów oraz rozszerzenie oferty treningów uzupełniających.​

Wprowadzane będą dodatkowe zajęcia otwarte dla wszystkich zawodników, skupiające się na technice indywidualnej i pojedynkach 1 na 1. Planowany jest również dalszy rozwój kadry trenerskiej poprzez szkolenia wewnętrzne i staże w innych akademiach. Akademia będzie inwestować w infrastrukturę treningową i organizację zajęć.​

Podsumowanie gali

"Gala się udała. Trzeba zapytać uczestników, rodziców, co są na ten temat tej gali, czy warto robić taką galę, powtarzać ją cyklicznie" - mówił na koniec Szymon Uliasz. Odpowiedź była jednoznaczna: "Już pytaliśmy, są zachwyceni" - podsumował redaktor.​

Prezes podziękował wszystkim, którzy przyczynili się do sukcesu: "Chcę podziękować przede wszystkim zawodnikom za pasję, ambicję i każdy trening. Trenerom za poświęcony czas i codzienną pracę na granicach, rodzicom za zaufanie, partnerom, sponsorom, przyjaciółom Beniaminka za serce oddane, wsparcie i za każdy dzień pomocy".​

Zakończył optymistycznie: "Wpisujemy w kalendarz kolejne wydarzenie Beniaminka Rzeszów. Chcieliśmy, żeby ten wieczór był miły, a myślę, że wszystko przed nami, to co najlepsze". Siedem lat działalności Akademii Piłkarskiej Beniaminek Rzeszów pokazuje, że marzenia połączone z ciężką pracą i wsparciem społeczności mogą przynieść nadzwyczajne rezultaty.

Warto pamiętać, że Kacper Tomasiak ma już na koncie srebrny medal olimpijski, dzięki któremu stał się jednym z najmłodszych wicemistrzów w dziejach polskich skoków. Teraz dopisał do swojego dorobku brąz i udowodnił, że jego sukces nie był jednorazowym „wyskokiem”, lecz początkiem naprawdę wielkiej kariery.

Kim jest chłopak, który w kilka dni podbił serca kibiców? Kacper Tomasiak to 19‑letni skoczek z Bielska‑Białej, reprezentujący klub LKS Klimczok Bystra. Od lat uchodził za ogromny talent – seryjnie wygrywał zawody młodzieżowe i błyszczał w rywalizacji juniorów, aż w końcu przebił się do dorosłej kadry. Jego styl – dynamiczny, odważny, ale jednocześnie bardzo dojrzały jak na ten wiek – sprawił, że eksperci od dawna mówili o nim „następca wielkich mistrzów”.

Dziś można już powiedzieć jasno: Kacper Tomasiak nie tylko wszedł do wielkiego świata skoków, ale rozgościł się w nim z przytupem. Srebro i brąz na jednych igrzyskach w wieku 19 lat to osiągnięcie, o którym wielu może tylko marzyć. A przecież ta historia dopiero się zaczyna.

Kim jest Władimir Semirunnij?

Nowy bohater polskich kibiców urodził się w Rosji i przez lata reprezentował barwy tego kraju w łyżwiarstwie szybkim. Po wybuchu wojny w Ukrainie zdecydował się jednak opuścić ojczyznę i związać swoją przyszłość z Polską, nie chcąc być kojarzonym z państwem‑agresorem. Trafił do klubu w Tomaszowie Mazowieckim, zaczął startować w krajowych barwach, a 26 sierpnia 2025 roku oficjalnie otrzymał polskie obywatelstwo, otwierając sobie drogę do występu na igrzyskach.

Semirunnij bardzo szybko udowodnił, że może być filarem reprezentacji. Już przed igrzyskami zdobywał medale mistrzostw świata i Europy na długich dystansach, a eksperci od dawna wymieniali go w gronie kandydatów do olimpijskiego podium. Teraz te prognozy stały się faktem.

Bieg na 10 000 metrów pełen emocji

Finałowy bieg na 10 000 metrów był dla kibiców prawdziwym dreszczowcem. Semirunnij długo prowadził z czasem, który dawał realną szansę na złoto. Ostatecznie szybszy okazał się jednak rywal, a Polak zakończył zmagania na drugim miejscu, sięgając po srebrny medal i tytuł wicemistrza olimpijskiego.

Dla 23‑letniego panczenisty to największy sukces w karierze i jednocześnie potwierdzenie, że decyzja o zmianie barw narodowych otworzyła mu nowy rozdział sportowego życia. Jego historia – od ucieczki z Rosji, przez walkę o możliwość startów w polskiej reprezentacji, aż po olimpijskie podium – już teraz jest jedną z najbardziej symbolicznych opowieści tych igrzysk.

Dramaturgia olimpijskiego konkursu

Konkurs na obiekcie HS 107 w Predazzo od początku zapowiadał się jako wielka szansa młodego Polaka. Już treningi i kwalifikacje pokazały, że Tomasiak świetnie „czyta” tę skocznię – regularnie plasował się w ścisłej czołówce, a raz stawał nawet na podium próbnej rywalizacji. W pierwszej serii konkursowej utrzymał nerwy na wodzy i wskoczył do walki o medal, a wszystko rozstrzygnęło się w finałowym skoku.

W decydującej serii Polak oddał znakomity skok na 107 metrów, co w połączeniu z notami za styl i przelicznikiem za wiatr dało mu ostatecznie srebro olimpijskie. Za jego plecami rozegrała się zacięta walka o brąz, ale to właśnie nazwisko Kacpra Tomasiaka wybrzmiało z głośników stadionu zaraz po Raimundzie, jako wicemistrza igrzysk.

Chłopak z Bielska-Białej na olimpijskim podium

Kacper Tomasiak urodził się 20 stycznia 2007 roku w Bielsku-Białej, mieście z silnymi tradycjami sportów zimowych. Od najmłodszych lat dorastał w cieniu beskidzkich szczytów, a bliskość skoczni w Szczyrku i Wiśle sprawiła, że szybko zakochał się w skokach narciarskich. Jego korzenie sięgają również Beskidu Sądeckiego – ojciec pochodzi z Rytra – co sprawia, że postać młodego skoczka jest szczególnie bliska mieszkańcom południa Polski.

Na co dzień reprezentuje klub LKS Klimczok Bystra, w którym od dziecka szlifował technikę pod okiem doświadczonych trenerów. Już jako nastolatek uchodził za jeden z największych talentów młodego pokolenia polskich skoczków, łącząc treningi z nauką i częstymi wyjazdami na zawody w kraju i za granicą.

Od juniorskich sukcesów do olimpijskiego srebra

Zanim stanął na olimpijskim podium, Tomasiak zdążył mocno zaznaczyć swoją obecność w rywalizacji juniorskiej i seniorskiej. Jest medalistą mistrzostw świata juniorów, gdzie zdobywał krążki w konkursach drużynowych, co już wtedy zapowiadało jego możliwości na wielkiej scenie. W kolejnych sezonach przebijał się do Pucharu Kontynentalnego i Pucharu Świata, stopniowo oswajając się z rywalizacją z najlepszymi na świecie.

Przełom przyszedł tuż przed igrzyskami w Mediolanie–Cortinie. W Predazzo, na tej samej skoczni, gdzie sięgnął po srebro, Tomasiak błyszczał już w treningach i seriach próbnych, zajmując miejsca w czołówce i oddając jedne z najdłuższych skoków w stawce. Eksperci i komentatorzy coraz śmielej mówili, że Polak „może namieszać w grze o medal” – dziś już wiadomo, że nie były to słowa na wyrost.

Nowy bohater polskich skoków

Srebrny medal w Predazzo to pierwszy olimpijski krążek w karierze Kacpra Tomasiaka i jednocześnie sygnał, że polskie skoki narciarskie mają nowego lidera młodego pokolenia. W czasach, gdy kończy się złota era Kamila Stocha, Piotra Żyły i Dawida Kubackiego, sukces 19‑latka daje kibicom realną nadzieję na kolejne lata wielkich emocji.

Dla lokalnej społeczności to powód do ogromnej dumy. Młody skoczek z Bielska-Białej pokazał, że dzięki pracowitości, wsparciu rodziny i trenerów oraz konsekwencji w dążeniu do celu można z beskidzkich skoczni trafić prosto na olimpijskie podium. Niewykluczone, że srebro w Mediolanie–Cortinie to dopiero początek listy jego największych sukcesów.

O zwycięstwo w rundzie fińskiego czempionatu walczyli lokalni kierowcy, a w czołowej dziesiątce toczył się również polsko-japoński pojedynek. Przez ponad 220 kilometrów odcinków specjalnych duet Rzeźnik/Kozdroń rywalizował z dwoma juniorskimi załogami fabrycznego teamu Toyoty, dojeżdżając do mety na 10. pozycji w kategorii SM1. 

W "generalce", uwzględniającej znanych z cyklu WRC - Elfyna Evansa i Scotta Martina - w aucie kategorii Rally1, Polacy uplasowali się oczko niżej.

- Jesteśmy po Rajdzie Arktycznym, który był wielką przygodą w "piekielnie" zimnym klimacie. Temperatury spadające aż do -29°C dawały w kość, ale frajda z jazdy bokami na kolcu w pełni to wynagrodziła. Ogromny szacunek dla kibiców - także z Polski! - oraz osób funkcyjnych, którzy spędzili cały rajd na siarczystym mrozie. My przejechaliśmy go bez przygód, ciągle rosnącym tempem. Nie licząc "KJS Barbórka", to był przecież debiut Adriana w prawdziwym rajdzie w aucie kategorii Rally2 - spisał się wyśmienicie i dowiózł nas cało do mety. Mam nadzieję, że wrócimy tu za rok! - dodał Kamil Kozdroń.

Adriana Rzeźnika i Kamila Kozdronia w Arctic Lapland Rally wspierali: BERG Inwestycje, RacingSimulator, Szpital Specjalistyczny PRO-FAMILIA, Nivette Fleet Management, Laurelle i Remonty TV.
 

Wokół płyty boiska i bieżni powstaną nowe trybuny, zaplecze szatniowe i sanitarne, pomieszczenia dla trenerów, sędziów oraz obsługi medialnej. PCLA ma być bazą szkoleniową dla lekkoatletów, miejscem pracy z młodzieżą i obiektem, na którym będzie można rozgrywać mecze piłkarskie na poziomie centralnym. W planach jest, by to właśnie tutaj na co dzień trenowały sekcje CWKS Resovia – lekkoatletyczna, łucznicza oraz piłkarska.

Innymi słowy: przy Wyspiańskiego powstaje nowoczesna, miejska arena, która ma służyć zarówno zawodowcom, jak i młodzieży oraz kibicom. I właśnie o to, jak nazwać to miejsce, trwa dziś spór.

Petycja: „Nowy stadion musi mieć Resovię w nazwie”

W imieniu kibiców głos zabrało Stowarzyszenie Klub 100 Resovia Rzeszów. W petycji skierowanej do prezydenta Rzeszowa i radnych mieszkańcy proszą, by nowy stadion przy Wyspiańskiego 22 otrzymał nazwę zawierającą słowo „Resovia”.

Jakie jest Twoje zdanie? Głosuj w naszej ankiecie:

„My, niżej podpisani mieszkańcy Rzeszowa, zwracamy się z prośbą o nadanie nowo budowanemu stadionowi miejskiemu przy ul. Wyspiańskiego 22 nazwy zawierającej słowo ‘Resovia’” – czytamy w dokumencie. Autorzy podkreślają, że obiekt powstaje dokładnie w miejscu dawnego stadionu CWKS Resovia – klubu „o ponad 100‑letniej tradycji, głęboko zakorzenionego w historii, kulturze i tożsamości naszego miasta”.

Pada również przestroga: „Chcemy również zaznaczyć, że dla społeczności lokalnej pominięcie nazwy Resovia w oficjalnej nazwie nowego stadionu byłoby równoznaczne z zanegowaniem tego dziedzictwa”.

Resovia – klub, który był tu „od zawsze”

W uzasadnieniu petycji przypomniano najważniejsze fakty. Historia Resovii sięga 1905 roku – to jeden z najstarszych klubów w Polsce i najstarszy wielosekcyjny klub sportowy w kraju. W 2025 roku Resovia świętowała 120‑lecie istnienia.

Z małej drużyny piłkarskiej tworzonej przez rzeszowską młodzież szkolną klub urósł do organizacji z licznymi sekcjami: piłki nożnej, lekkiej atletyki, siatkówki, koszykówki, łucznictwa, kolarstwa i innych. W barwach Resovii trenowali mistrzowie Polski, olimpijczycy i medaliści międzynarodowi, którzy rozsławiali Rzeszów i Podkarpacie w kraju i za granicą.

Autorzy petycji zwracają uwagę także na wymiar społeczny: Resovia przez dekady integrowała mieszkańców, budowała lokalną wspólnotę i międzypokoleniowe więzi. Na jubileusz 120‑lecia spotkali się byli i obecni zawodnicy, trenerzy, działacze i kibice – w wielu rodzinach kibicowanie Resovii to tradycja przekazywana z ojca na syna, z dziadków na wnuki.

Stadion, który był „drugim domem”

Osobne miejsce w petycji poświęcono samemu stadionowi przy Wyspiańskiego 22. Otwarty w 1949 roku obiekt przez dziesięciolecia był jednym z symboli rzeszowskiego sportu. „Miejsce to przez dziesięciolecia było areną niezliczonych wydarzeń sportowych i kulturalnych” – podkreślają autorzy.

Dla wielu rzeszowian ten stadion był „niemal drugim domem” – to tam kibicowali ukochanej drużynie, przeżywali wzloty i upadki, świętowali sukcesy i razem znosili porażki. Rozbiórka obiektu w 2024 roku, jak piszą mieszkańcy, symbolicznie zakończyła pewną epokę, ale pamięć o tym miejscu „pozostanie na długo w sercach mieszkańców”.

Dziś ci sami kibice jednocześnie z radością patrzą na plac budowy. „Wielu z nas – zwłaszcza starszych, wiernych kibiców – regularnie zagląda na plac budowy, aby na własne oczy śledzić, jak odradza się nasz stadion. Niejednemu z tych oddanych sympatyków zakręciła się w oku łza szczęścia, gdy patrzył, jak stadion rośnie na nowo” – czytamy w petycji.

W dokumencie pada ważny argument, który wykracza poza sam futbol: słowo „Resovia” nie jest przypadkowym, partykularnym określeniem jednej drużyny. „Wywodzi się ono od łacińskiej nazwy miasta Rzeszowa” – przypominają autorzy.

Ich zdaniem, zawarcie członu „Resovia” w nazwie stadionu oznaczałoby uhonorowanie nie tylko klubu, ale i samego miasta: „Zawierając ten człon w nazwie stadionu, uhonorujemy nie tylko klub sportowy, ale i historię naszego miasta, ponieważ zarówno nazwa Resovia, jak i Rzeszów budzą w mieszkańcach silne emocje i sentyment”.

Pada też mocne stwierdzenie: „Resovia to więcej niż klub – to część tożsamości Rzeszowa, zakorzeniona w jego nazwie i dziejach”.

Klub 100 – kibice, którzy działają i walczą o swój klub

Petycję firmuje Stowarzyszenie Klub 100 Resovia Rzeszów. Jak możemy przeczytać na ich stronie, stowarzyszenie  jest biało‑czerwoną wspólnotą kibiców i przyjaciół klubu, która nie kończy swojego zaangażowania na trybunach czy w internecie.

Model działania jest prosty: członkowie wpłacają składki, a zebrane środki trafiają na konkretne potrzeby Resovii. To może być sprzęt, obóz przygotowawczy, wsparcie drużyny piłkarskiej, ale także inicjatywy skierowane do szerszej resoviackiej społeczności – kibiców, młodzieży, lokalnych środowisk.

Teraz Klub 100 wychodzi poza sferę finansową – rozpoczyna  dyskusję o tym, jak miasto powinno opowiadać swoją sportową historię w przestrzeni publicznej.

Obawy kibiców: bez” Resovii” stadion straci duszę

W petycji wprost wyrażono obawę, że brak „Resovii” w nazwie nowego stadionu sprawi, iż obiekt stanie się „anonimowym centrum lekkoatletycznym” oderwanym od historii miejsca.

„Brak jakiegokolwiek odwołania do Resovii – klubu tak zasłużonego i zrośniętego z naszym miastem – uczyniłby ten obiekt bezdusznym i pozbawionym tożsamości w oczach mieszkańców” – piszą autorzy.

Ich zdaniem nazwa z członem „Resovia” „tchnie w nowy stadion ducha historii, dumy i ciągłości, na której tak bardzo nam zależy”. Nowy obiekt ma być dla kolejnych pokoleń źródłem identyfikacji, a nie tylko adresem na mapie.

PCLA z Resovią w nazwie? Czas na dyskusję

Petycja zakończona jest apelem: „Zwracamy się do Pana Prezydenta oraz Wysokiej Rady Miasta z gorącym apelem o wysłuchanie głosu mieszkańców”. Podpisujący dokument liczą, że nazwa z „Resovią” stanie się „mostem łączącym przeszłość z przyszłością – hołdem dla historii i jednocześnie obietnicą kontynuacji ducha sportu w naszym mieście”.

Dziś piłka – a raczej nazwa – jest po stronie władz miasta. Przed prezydentem i radnymi stoi pytanie, które wykracza poza kwestie formalne:

• czy Podkarpackie Centrum Lekkiej Atletyki ma pozostać nazwą czysto techniczną,

• czy też oficjalnie połączyć ją z Resovią – klubem, który przez kilkadziesiąt lat był gospodarzem tego miejsca i dla wielu mieszkańców pozostaje jego naturalnym patronem.

Czy „Resovia” powinna wrócić do adresu Wyspiańskiego 22 w nazwie nowego stadionu? Czy PCLA bez tego członu rzeczywiście będzie postrzegane jako obiekt „bez duszy”, jak obawiają się kibice? A może miasto znajdzie formułę, która pogodzi nowoczesną, wojewódzką rangę obiektu z lokalną tradycją klubu?

To dyskusja, w którą – obok władz i środowisk sportowych – warto włączyć też mieszkańców. Bo od tego, jak nazwiemy nowy stadion, w dużej mierze zależy, jak będziemy opowiadać o tym miejscu za kolejne 20 czy 30 lat.

Asseco Resovia Rzeszów nie zdołała sięgnąć po TAURON Puchar Polski, przegrywając finałowe starcie z BOGDANKĄ LUK Lublin 0:3 w hali BOGDANKA. Drużyna z Rzeszowa, która jechała na finał z hasłem „GRAMY O PUCHAR” i ogromnymi nadziejami kibiców, tym razem nie znalazła sposobu na dobrze dysponowanych gospodarzy.​

Od początku meczu inicjatywa należała do BOGDANKI LUK Lublin, która lepiej weszła w spotkanie, mocno zagrywała i skutecznie ustawiła blok. Resovia miała krótkie przebłyski i pojedyncze serie punktów, ale w każdym z trzech setów gospodarze potrafili szybko odzyskiwać kontrolę i odjeżdżać z wynikiem.​

W końcówkach partii wyraźniej było widać różnicę pewności siebie: lublinianie zachowywali chłodną głowę, a rzeszowianom przytrafiały się błędy własne – od zepsutych zagrywek po nieudane ataki w ważnych momentach. To sprawiło, że finał zakończył się wyraźnym 3:0, bez ani jednego seta na konto Resovii.​

Kluczem do sukcesu BOGDANKI LUK była kombinacja agresywnej zagrywki i szczelnego bloku, które mocno ograniczyły możliwości ofensywne Resovii. Rzeszowski atak rzadko mógł grać „na komfortowych piłkach”, a wymuszone rozwiązania kończyły się często blokiem lub autowym atakiem.​

Gospodarze lepiej radzili sobie też w obronie, podbijając wiele trudnych piłek i zamieniając je na skuteczne kontry. W efekcie dłuższe wymiany częściej kończyły się punktami Lublina, co dodatkowo podcinało skrzydła rzeszowianom.​

Gorycz porażki i lekcja na dalszą część sezonu

Dla kibiców Resovii przegrana w trzech setach jest bolesna, zwłaszcza że oczekiwania przed finałem były ogromne. Sam awans do meczu o trofeum pokazuje jednak, że rzeszowski zespół wciąż należy do ścisłej czołówki i jest w stanie walczyć o medale, choć finał dobitnie pokazał, jak wiele jeszcze trzeba poprawić.​

Sztab szkoleniowy Resovii będzie musiał przeanalizować przede wszystkim problemy z przyjęciem trudnej zagrywki, skuteczność ataku po niej oraz reagowanie na przestoje w grze. Kibice z Rzeszowa już zapowiadają jednak, że po tej porażce nie zamierzają odwracać się od drużyny – hasło „Go Resovia!” ma wybrzmieć jeszcze głośniej w kolejnych meczach ligowych.

W turnieju rywalizowała m.in. reprezentacja Podkarpacia, którą tworzyli zawodnicy z Leżajska, Brzózy Stadnickiej oraz Wysokiej Głogowskiej. 

-To był naprawdę wyjątkowy dzień, pełen świątecznej atmosfery, radości, energii, uśmiechów i sportowych emocji. Taki klimat pojawia się tylko wtedy, gdy dzieci, młodzież i rodzice wspólnie tworzą wydarzenie pełne pasji - podkreśla Jacek Kościelny, prezes Stowarzyszenia SPEED-BALL Podkarpacie.

W sumie w wydarzeniu uczestniczyło blisko 400 osób - zawodników, rodziców, kibiców i sympatyków speed-balla. Wspólna rywalizacja, doping z trybun i mikołajkowe akcenty sprawiły, że turniej stał się prawdziwym świętem sportowej społeczności.

Uczestnicy nie kryli, że grudniowy wyjazd do Krakowa miał wyjątkowy charakter. Była to okazja nie tylko do rywalizacji, ale także do podsumowania roku, rozmów w drodze i spotkania w gronie jednej, dużej sportowej rodziny.

Organizatorzy dziękują wszystkim, którzy wzięli udział w wydarzeniu oraz tym, którzy wspierali zawodników dobrym słowem i obecnością. Także w mediach społecznościowych. Jak podkreślają, VI Rodzinny Turniej Mikołajkowy na długo pozostanie w pamięci uczestników, a apetyt na kolejne edycje jest już ogromny.

Podczas turnieju w Gdańsku narożnikiem "Wisłoka" dowodził trener Oskar Nguyen Van, wspierany przez trenera Daniela Lalewicza oraz Michała Akoto-Ampawa. Jak podkreślają członkowie RKB, sztab szkoleniowy po raz kolejny odegrał kluczową rolę w przygotowaniu zawodników do rywalizacji na najwyższym poziomie.

Zdobyte przez Michalik i Akoto-Ampawa medale to już czwarty i piąty krążek "Wisłoka" w bieżącym roku. Klub rozpoczął bowiem sezon od brązowego medalu Krystiana Sokołowskiego na Mistrzostwach Polski Młodzików w kategorii do 40 kg. Kolejne sukcesy dołożyła Izabela Basamon, wicemistrzyni Polski juniorek w limicie 60 kg oraz druga zawodniczka Międzynarodowego Pucharu Polski U-17. Brązowy medal Młodzieżowych Mistrzostw Polski w wadze do 55 kg zdobył również Tymoteusz Jakubowski.

Łącznie pięściarze "Wisłoka" wywalczyli 44 punkty w systemie sportu młodzieżowego Ministerstwa Sportu i Turystyki. Jak dodają przedstawiciele klubu, regularne starty we wszystkich imprezach mistrzowskich w kraju oraz udział drużyny w Polskiej Lidze Boksu są potwierdzeniem stabilnego rozwoju i jakości sportowej "Wisłoka".

Przed rzeszowskim zespołem jeszcze jedno ważne wydarzenie w tym sezonie. W piątek, 19 grudnia o godzinie 20:00, Wisłok rozegra ostatni mecz sezonu Polskiej Ligi Boksu, podejmując w hali ROSiR drużynę Team CKB Potężnie Ciechocinek. Bilety na to spotkanie dostępne są w Morgan Pub Rzeszów.

Klub zaprasza kibiców do wsparcia i wspólnego zakończenia ligowych zmagań, podkreślając, że projekt sportowy "Wisłoka" to konsekwentnie realizowana wizja z realnymi efektami na ringu.

Przed Akoto-Ampawem najważniejsze dotychczas turniejowe wyzwanie: w czwartek, 11 grudnia, zmierzy się on z Pawłem Brachem, a stawką walki będzie awans do wielkiego finału. Pojedynek rozpocznie się o godzinie 11:00 na ringu A.

O sukces w mistrzostwach powalczy również Wiktoria Michalik. 

- Wiktoria już dziś, w środę 10 grudnia, walczyć będzie z Katarzyną Gabrychowicz reprezentującą Lipnowski Klub Kyokushin Karate. Stawką pojedynku w limicie 57 kg będzie półfinał Mistrzostw Polski - przekazuje Wisłok. Rywalizacja na ringu A rozpocznie się o godzinie 15:00, a walka Michalik ma być trzecim w kolejności starciem.

Nad przygotowaniem i taktyką zawodników podczas mistrzostw czuwają trenerzy Oskar Nguyen Van i Daniel Lalewicz. Jak podkreślają w klubie, sztab szkoleniowy jest w pełni skoncentrowany na tym, by zawodnicy mogli walczyć o najwyższe cele.

Wiktoria! Michał! Cała brać Wisłoków jest z Wami w Gdańsku! - dodają przedstawiciele rzeszowskiego klubu, wysyłając zawodnikom wsparcie przed kluczowymi pojedynkami turnieju.

- Turniej dostarczył wielu emocji, ponieważ dla pierwszych ośmiu miejsc przygotowane były nagrody rzeczowe. Dodatkowo każdy zawodnik otrzymał wielce jakościowy wydruk pamiątkowego zdjęcia - podkreślali po wydarzeniu przedstawiciele OSiR-u w Nowej Wsi.

Zwieńczeniem sportowej zabawy był mecz DZIECI kontra RODZICE, który przyciągnął liczne grono kibiców i dostarczył wielu uśmiechów. Pomimo luźnej formuły spotkania, nie zabrakło w nim zaangażowania i ducha walki po obu stronach boiska.

Podczas wydarzenia, prezes LKS Trzebownisko złożył oficjalne podziękowania Gminie Trzebownisko oraz Ośrodkowi Sportu i Rekreacji w Nowej Wsi za nieocenione wsparcie – zarówno merytoryczne, jak i materialne. 

Podkreślił on też, że każda inicjatywa klubu spotykała się w trakcie sezonu z życzliwością i konkretną pomocą ze strony OSiR-u. A to z kolei miało ogromne znaczenie dla działalności klubu, zwłaszcza w kontekście integracji młodzieży i organizacji wydarzeń sportowych.

Klub CWKS Resovia Rzeszów S.A. poinformował na swojej stronie internetowej oraz w social mediach o zakończeniu współpracy z trenerem pierwszej drużyny Piotrem Kołcem oraz asystentem trenera Aleksandrem Adamusem z dniem 25 listopada 2025 roku. Klub podziękował odchodzącym szkoleniowcom za  zaangażowanie i wkład w rozwój drużyny.

 O dalszych decyzjach dotyczących sztabu szkoleniowego zostanie wydany osobny komunikat.

Resovia jest jednym z najstarszych klubów sportowych w Polsce, a jej początki sięgają drużyn szkolnych działających w Rzeszowie już około 1905 roku. Pomimo braku oficjalnej metryki sądowej, klub przyjmuje 1905 rok jako datę powstania, co potwierdzają liczne źródła historyczne, w tym monografie i archiwalne dokumenty. Klub był pierwotnie znany jako zespół Czerwono-Czarnych i zarejestrowany formalnie około 1909-1910 roku. Przez lata Resovia wyrosła na ważny ośrodek sportowy w regionie, łącząc tradycję z nowoczesnością.

W sezonie 2025/2026 Resovia zajmuje 12. miejsce w tabeli 2. Ligi po 18 meczach, zdobywając 22 punkty. Najbliższy mecz drużyny odbędzie się 28 listopada 2025 przeciwko zespołowi Zagłębia Sosnowiec na stadionie w Rzeszowie.​