Więzi łączące pokolenia na podkarpackiej wsi przejawiają się najpełniej właśnie na lokalnych cmentarzach. Mieszkańcy Stobiernej dbają o groby swoich przodków, ale nie zapominają o osobach, których tragiczne losy trwale wpisały się w historiografię regionu.

Szczególnym punktem na stobierskim cmentarzu pozostaje zbiorowa mogiła wojenna. Spoczywają w niej mieszkańcy wsi oraz sąsiednich miejscowości, którzy padli ofiarą brutalnego terroru hitlerowskiego w trakcie pacyfikacji przeprowadzonej 8 lipca 1943 roku.

Krwawy odwet hitlerowskiego okupanta

Stobierna brała czynny udział w działalności podziemia niepodległościowego. Na jej terenie funkcjonował oddział partyzancki, a część mieszkańców wspierała formacje leśne. W odwet za postawę ludności oraz akcje wymierzone w aparat okupacyjny, niemieckie służby przeprowadziły akcję pacyfikacyjną.

O świcie 8 lipca 1943 roku wieś została otoczona. Mieszkańców spędzono na ugór za kościołem parafialnym, w rejonie baraków dawnej lotniskowej radiostacji. Niemcy przeprowadzali brutalne przesłuchania, torturując i selekcjonując zatrzymanych. Tragiczny bilans tamtego dnia to kilkanaście osób zamordowanych na miejscu, wywózki do obozów i więzień oraz spalone gospodarstwa. W zgliszczach rodzinnego domu zginęli również staruszkowie Wiktoria i Józef Szybisty. Była to zemsta za konspiracyjną działalność ich syna Stanisława Szybistego, jednego z dowódców podziemia.

Zbiór nazwisk na zbiorowej mogile

Ciała piętnastu mężczyzn rozstrzelanych na plebańskim ugorze pochowano w nocy z 8 na 9 lipca 1943 roku we wspólnej mogile pod olszynką na skraju cmentarza parafialnego. W mogile spoczęli:

• Franciszek Bednarz (50 lat)
• Jan Bednarz (23 lata)
• Walenty Bielenda (64 lata)
• Mateusz Ciapa (37 lat)
• Stefan Dębowski (30 lat)
• Józef Drupka (23 lata)
• Franciszek Dul (30 lat)
• Józef Iwaszek (37 lat)
• Mieczysław Sierżęga (30 lat)
• Antoni Szybisty (28 lat)
• Edward Szybisty (18 lat)
• Jakub Szybisty (17 lat)
• Jan Szybisty (47 lat)
• Wojciech Szybisty (40 lat)
• Wojciech Wilk (31 lat)

Starania rodzin i opieka nad pomnikiem

Pierwotnie mogiła miała formę skromnego ziemnego kopca otoczonego betonowym obramowaniem. W 1993 roku, staraniem rodzin pomordowanych, wzniesiono nowy, granitowy pomnik z krzyżem, wizerunkiem Chrystusa oraz tablicą inskrypcyjną.

W 2000 roku, w Roku Wielkiego Jubileuszu Chrześcijaństwa, bliscy ofiar ufundowali drugą tablicę w kształcie stylizowanej mapy Polski z wkomponowanym krzyżem, wizerunkami pochowanych oraz tekstem modlitewnym.

Stała troska rodzin oraz coroczna obecność mieszkańców przy mogile w Stobiernej świadczą o ciągłości międzypokoleniowej pamięci. Płonące znicze to symboliczny hołd złożony ludziom, którzy w obliczu wojennego terroru zachowali godność i zapłacili najwyższą cenę za wierność Ojczyźnie.

Do tej wyjątkowo dramatycznej i nietypowej kolizji doszło po godzinie 20:00 na 4. kilometrze trasy między Sandomierzem a Niskiem, na wysokości miejskich ogródków działkowych. Jak wynika z wstępnych ustaleń policji, zwierzęta wbiegły zwartą grupą bezpośrednio pod nadjeżdżające pojazdy. Siła wielokrotnych uderzeń była tak duża, że szczątki zwierząt oraz unieruchomione, mocno rozbite samochody zablokowały całą szerokość jezdni, paraliżując ruch w obu kierunkach na kluczowej arterii regionu.

Czytaj również:

Cud na miejscu zdarzenia

Zdarzenie wyglądało zatrważająco, a widok rozsypanych na drodze pojazdów i ciał zwierząt świadczył o potężnej sile zderzenia. Mimo makabrycznych okoliczności, służby medyczne przekazały podnoszącą na duchu wiadomość: żaden z kierowców ani pasażerów uczestniczących w zdarzeniu nie odniósł obrażeń ciała. Cudem nie doszło do tragedii wśród ludzi, a całe zdarzenie zostało oficjalnie zakwalifikowane jako kolizja drogowa ze zwierzyną leśną.

Czytaj również:

Wielogodzinna akcja służb i weterynarza

Na miejsce natychmiast skierowano znaczne siły ratownicze. W akcji uczestniczyły dwa wozy bojowe Państwowej Straży Pożarnej z jednostki w Stalowej Woli oraz trzy radiowozy policji. Ze względu na nietypowy charakter zdarzenia oraz konieczność zachowania rygorystycznych procedur weterynaryjnych, na miejsce wezwano również lekarza weterynarii. Jego obecność była niezbędna do przeprowadzenia wymaganych badań martwych zwierząt przed wyrażeniem zgody na ich formalny transport i uprzątnięcie trasy.

Działania służb, usuwanie rozbitych pojazdów oraz czyszczenie nawierzchni trwały prawie trzy godziny. Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad przywróciła pełną przejezdność obwodnicy Stalowej Woli dopiero około godziny 23:00. Od niedzielnego poranka ruch na drodze krajowej nr 77 odbywa się już bez jakichkolwiek zakłóceń.

Policjanci apelują do kierowców o zachowanie szczególnej ostrożności podczas pokonywania odcinków dróg przebiegających w sąsiedztwie kompleksów leśnych i pól, zwłaszcza po zmroku, kiedy aktywność dzikiej zwierzyny drastycznie wzrasta.

Poniżej przypominamy sylwetki tych, których pożegnaliśmy, oddając hołd ich pracy, pasji i trwałemu śladowi, jaki zostawili w Rzeszowie oraz na całym Podkarpaciu.

• Adam Sandurski (zm. 21 lutego 2026) – ikona polskiego i rzeszowskiego sportu. Mierzący 214 cm zapaśnik w stylu wolnym był wieloletnim zawodnikiem Stali Rzeszów. Zdobył brązowy medal Igrzysk Olimpijskich w Moskwie w 1980 roku oraz wielokrotnie stawał na podium mistrzostw świata i Europy. Nazywano go „Guliwerem z Rzeszowa”.

Czytaj więcej:

• Anna Urban (zm. 14 września 2026) – ceniona rzeszowska społeczniczka. Pełniła funkcję radnej Rzeszowskiej Rady Seniorów oraz wieloletniej przewodniczącej Klubu Seniora na Osiedlu Kmity. Z wykształcenia była księgową, która bezinteresownie wspierała najstarszych mieszkańców miasta.

Czytaj więcej:

• Bogusław Kotula (zm. 28 kwietnia 2026, lat 87) – syn wybitnego rzeszowskiego etnografa i muzeologa Franciszka Kotuli. Służył w formacjach mundurowych. Po powrocie do Rzeszowa został strażnikiem i popularyzatorem spuścizny swojego ojca oraz dziejów regionu.

Czytaj więcej:

• dr Kacper Świerk (zm. styczeń 2026, lat 49) – pochodzący z Rzeszowa etnograf, antropolog kultury oraz badacz odległych zakątków świata.

Czytaj więcej:

• Edward Jodłowski (zm. 9 sierpnia 2026) – legendarny piłkarz Stali Rzeszów. Przez 16 sezonów występował w biało-niebieskich barwach drużyny z ul. Hetmańskiej, rozgrywając ponad 250 oficjalnych spotkań ligowych.
• Jakub Łoza (zm. 3 maja 2026, lat 41) – pochodzący z Rzeszowa aktor teatralny i filmowy, znany z ról w popularnych serialach. Był także instruktorem i trenerem personalnym. Spoczął na cmentarzu Wilkowyja w Rzeszowie

Czytaj więcej:

.

• Jerzy Czarnek (zm. 28 października 2026, lat 93) – pochodzący z Krosna wieloletni wykładowca Studium Wychowania Fizycznego i Sportu Politechniki Rzeszowskiej w latach 1965–1998, ceniony wychowawca młodzieży.
• Józef Michalik (abp, zm. 3 maja 2026, lat 85) – emerytowany arcybiskup metropolita przemyski w latach 1993–2016 oraz wieloletni przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski w latach 2004–2014. Spoczął w podziemiach Bazyliki Archikatedralnej w Przemyślu.

Czytaj więcej:

• ks. Stanisław Zbojnowicz (zm. 24 września 2026, lat 67) – duszpasterz z 40-letnim stażem kapłańskim. Pracował m.in. w Rzeszowie, Krośnie, Przeworsku, a przez ostatnich 16 lat posługiwał w Jarosławiu.

Czytaj więcej:

• Krystyna Pustelnik – siostra Anastazja (zm. 4 października 2026, lat 76) – pochodząca z Dylągowej zakonnica ze Zgromadzenia Córek Bożej Miłości. Była autorką popularnych książek kulinarnych z domowymi przepisami, których łączny nakład przekroczył 4 miliony egzemplarzy.

Czytaj więcej:

• mł. kpt. Wojciech Garbacz (29 lat) i asp. Bartłomiej Piróg (27 lat) (zm. 16 października 2026) – strażacy z Komendy Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej w Nisku, którzy tragicznie zginęli na służbie podczas akcji gaśniczej.

• Piotr Lenik (zm. 2 stycznia 2026, lat 51) – menedżer ochrony zdrowia, doktor nauk ekonomicznych, wieloletni dyrektor Wojewódzkiego Szpitala Podkarpackiego w Krośnie oraz samorządowiec.
• Roman Holzer (zm. 12 czerwca 2026, lat 76) – wieloletni wiceprezydent Rzeszowa oraz zasłużony samorządowiec trwale związany z powojennymi dziejami i rozwojem miasta.

Czytaj więcej:

• Stanisław Domarski (zm. 15 czerwca 2026, lat 68) – rzeszowski saksofonista, aranżer, pedagog i pionier jazzu na Podkarpaciu, wieloletni lider zespołów muzycznych oraz współtwórca lokalnych tradycji jazzowych.
• Tadeusz Inglot (zm. 12 kwietnia 2026, lat 86) – rzeszowski kompozytor, instrumentalista i pedagog, współtwórca szkoły muzyki rozrywkowej. Spoczął w Głogowie Małopolskim.

• ppłk Tadeusz „Pancerz” Lutak  (zm. 5 października 2026 r. lat 109) – jeden z najstarszych weteranów i żołnierzy Polskiego Państwa Podziemnego na Podkarpaciu. Został pożegnany z najwyższymi honorami wojskowymi w Strzyżowie.

  Czytaj więcej:

Cześć Ich Pamięci!

Jak wyjaśnia w rozmowie z PAP Elżbieta Dudek-Młynarska, kierownik Muzeum Etnograficznego w Rzeszowie, słowo „Dziady” oznaczało po prostu przodków. W tradycji ludowej przełom jesieni postrzegano jako moment, gdy świat żywych i umarłych niemal się ze sobą stykają, a dusze wracają do swoich dawnych domów.

Z tego wierzenia wynikał cały zestaw surowych zasad, których przestrzegano w podkarpackich izbach:

• Domowe ostrożności: Zmarłym przodkom otwierano okna i drzwi, szykując dla nich posiłek. Nie wolno było jednak uderzać pięścią w stół ani wylewać wody za okno, by nie zalać duszy. Gospodynie na kilka dni wstrzymywały się od kiszenia kapusty – panował lęk, że depcząc ją w beczce, można niechcący przygnieść niewidzialnego gościa.
• Jedzenie na mogiłach: Na grobach – a na Łemkowszczyźnie w postaci znanej z Wigilii kutii – zostawiano miód, kaszę i chleb, by dusze miały się czym posilić.
• Bale dla żebraków: Wędrownych żebraków, zwanych dziadami, uważano za jedynych ludzi mających łączność z zaświatami. W okolicach Grodziska bogaci gospodarze wyprawiali dla nich specjalne uczty, płacąc jedzeniem w zamian za modlitwę za zmarłych.

Z tamtych czasów pochodzi znane w okolicach Dubiecka przysłowie: „Dzień zaduszny bywa pluśny, niebo płacze, ludzie płaczą i dziadów chlebem raczą”.

Czytaj również:

Męskie biesiady w pustych cerkwiach. Odkrycia Bartosza Gałązki

Jeszcze bardziej niezwykły obraz wyłania się z badań terenowych Bartosza Gałązki – folklorysty i współtwórcy Etnocentrum Ziemi Krośnieńskiej, który od 1997 roku dokumentuje tradycje śpiewacze i zwyczaje w regionie.

Z relacji zebranych przez badacza od najstarszych mieszkańców Pogórza Dynowskiego i okolic Krosna wynika, że niektóre powojenne zwyczaje aż do lat 50. i 60. XX wieku pozostawały ścisłą tajemnicą:

• Nocne spotkania w nieużywanych świątyniach: W niektórych podgórskich wsiach żonaci mężczyźni gromadzili się po zmroku w opustoszałych cerkwiach. Zastawiali ławy jedzeniem oraz samogonem i w sekrecie przed resztą wsi odprawiali własne, tradycyjne Dziady.
• Nocne czuwania przy zwłokach: Przy ciele zmarłego leżącym w domu organizowano tzw. „utopki” lub „chodzenie na koty”. Po odmówieniu modlitw młodzież zbierała się na integracyjnych zabawach, które miały oswoić lęk przed śmiercią.
• Gałęzie na krudach: Osoby zmarłe nagłą lub tragiczną śmiercią chowano na skrajach dróg, tworząc tzw. krudy. Przechodnie rzucali na nie gałęzie, które potem podpalano, wierząc, że ogień pomoże duszy odpokutować winy.

Czytaj również:

Śpiew, który pozwalał przeżyć żałobę

Ważnym elementem dawnego przeżywania Zaduszek na Podkarpaciu był śpiew. Bartosz Gałązka w swoich pracach zwraca uwagę na bolesny dla starszego pokolenia proces znikania dawnych, barokowych pieśni pogrzebowych (jak choćby śpiewanej dawniej w Komborni czy Haczowie pieśni „Jezu, w Ogrojcu mdlejący”).

Zastąpienie ich nowszymi, bardziej radosnymi kompozycjami sprawiło, że zdaniem wielu dawnych mieszkańców zatracił się gdzieś surowy, ale też niezwykle oczyszczający charakter pożegnania ze zmarłymi. Pamięć o tamtych czystych, pozbawionych komercji tradycjach przypomina nam dzisiaj, że podkarpacka kultura miała własny, niezwykle głęboki sposób na pamięć o tych, którzy odeszli.

O szczegółach policyjnych działań poinformowały dziennikarzy nadkom. Renata Bednarska z Wydziału Ruchu Drogowego KWP w Rzeszowie oraz nadkom. Ewelina Wrona z Zespołu Prasowego rzeszowskiej komendy wojewódzkiej. Mundurowi będą obecni wszędzie tam, gdzie natężenie ruchu osiąga najwyższe wartości – od dróg ekspresowych i autostrady A4 po osiedlowe uliczki dojazdowe do nekropolii.

Policjanci skupią się na sprawdzaniu prędkości, weryfikacji trzeźwości kierujących oraz sposobie przewożenia najmłodszych pasażerów i zapinaniu pasów bezpieczeństwa. Szczególny nadzór obejmie rejon oznakowanych przejść dla pieszych, gdzie w okresie jesiennym najczęściej dochodzi do niebezpiecznych potrąceń.

Ze względu na opady deszczu, zapadający szybko zmrok oraz liście leżące na jezdniach, policjanci przypominają pieszym o ustawowym obowiązku noszenia odblasków poza terenem zabudowanym, zachęcając do używania ich również w miastach.

Czytaj również:

Zmiany na drogach w całym regionie i ograniczenia dla ciężarówek

W rejonach większości cmentarzy na terenie całego województwa – od Rzeszowa, Przemyśla i Krosna po mniejsze komendy powiatowe – wprowadzono czasowe zmiany organizacji ruchu. Wyznaczone zostały jednokierunkowe odcinki dróg oraz specjalne strefy parkowania. Służby apelują, by w miarę możliwości korzystać z komunikacji miejskiej, a za kierownicą bezwzględnie stosować się do poleceń policjantów ręcznie kierujących ruchem.

Dla kierowców transportu ciężkiego przypomniano również o ograniczeniach ruchu. Pojazdy i zespoły pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej przekraczającej 12 ton obowiązuje zakaz poruszania się po drogach w terminach:

• Sobota, 31 października: w godzinach od 18:00 do 22:00,
• Niedziela, 1 listopada: w godzinach od 8:00 do 22:00.

Ograniczenia nie dotyczą autobusów oraz wybranych przewozów strategicznych i szybko psujących się ładunków. Policjanci podkreślają, że sprawny i bezpieczny powrót z cmentarzy do domów zależy przede wszystkim od wzajemnego szacunku i cierpliwości na drodze.

Do zdarzenia doszło w piątek, 30 października 2026 roku, tuż po godzinie 9:00, w rejonie przejazdu i torowiska przy ul. Szczytniańskiej w Jarosławiu. Z dotychczasowych ustaleń policjantów pracujących na miejscu wynika, że młody mężczyzna wszedł nagle na torowisko, bezpośrednio przed nadjeżdżający skład pasażerski relacji Kraków – Przemyśl.

Impet uderzenia nie pozostawił poszkodowanemu żadnych szans na przeżycie. Mężczyzna doznał wielonarządowych obrażeń i poniósł śmierć na miejscu zdarzenia.

CZYTAJ RÓWNIEŹ:

Śledztwo prokuratorskie i weryfikacja tożsamości

Przybyli na miejsce zdarzenia policjanci z Komendy Powiatowej Policji w Jarosławiu przebadali maszynistę prowadzącego pociąg – badanie wykazało, że był trzeźwy. Pod nadzorem prokuratora zabezpieczono ślady na torowisku, wykonano oględziny miejsca zdarzenia oraz przesłuchano obsługę pociągu i świadków.

Głównym zadaniem śledczych na obecnym etapie postępowania jest ustalenie tożsamości tragicznie zmarłego młodego mężczyzny, który w momencie zdarzenia nie posiadał przy sobie dokumentów. Przyczyny oraz dokładne motywy i okoliczności wtargnięcia na tory będą przedmiotem prowadzonego śledztwa.

Odcinek drogi wojewódzkiej nr 877 przebiegający przez podrzeszowską gminę Chmielnik to komunikacyjna żyła złota i jednocześnie koszmar dla pieszych. Generalny Pomiar Ruchu z 2025 roku wskazał jednoznacznie: mkną tędy średnio 5591 pojazdów na dobę. Sytuację pogarsza jeszcze fakt, że ze względu na trwającą przebudowę sąsiedniej trasy Tyczyn–Szklary, na DW 877 skierowany został ciężki transport budowlany w tym dziesiątki przeładowanych ciężarówek.

W tym gigantycznym natężeniu ruchu bez wrażliwej infrastruktury próbują przetrwać dzieci zmierzające codziennie do szkolnego autobusu, seniorzy i rodzice z wózkami. Odcinek od ponad 23 lat (ostatni gruntowny remont odbył się tu w 2003 roku) nie doczekał się chodników, oświetlenia ani utwardzonych poboczy. Zimowy krajobraz staje się śmiertelną pułapką: pługi odśnieżające jezdnię zrzucają zwały śniegu na pobocza, zmuszając najmłodszych do poruszania się po pękającym asfalcie, bezpośrednio przed maskami nadjeżdżających aut.

„Dzieci idą do szkoły bardzo wąskim, nieutwardzonym poboczem, tuż obok jezdni. Zimą śnieg zasypuje to jedyne przejście. Nie zostaje wtedy nic innego – dzieci muszą iść jezdnią, wśród pędzących samochodów. Co dzień boimy się, czy wrócą do domu całe i zdrowe” – alarmują mieszkańcy.

Czytaj również:

Wymijające odpowiedzi w Sejmiku. Dziesięć lat czczych obietnic

Petycje, zebrania wiejskie i samorządowe apele trwają od lat. Samorząd gminy Chmielnik na czele z wójtem Krzysztofem Gradem oraz lokalnymi sołtysami wielokrotnie zabiegał w Podkarpackim Zarządzie Dróg Wojewódzkich (PZDW) o ujęcie tego odcinka w planach inwestycyjnych. Podczas sesji Sejmiku Województwa Podkarpackiego 26 października wójt po raz kolejny osobiście zaapelował do władz wojewódzkich.

Odzew władz województwa ponownie rozczarował. Usłyszano jedynie tradycyjne formułki o „braku środków” oraz deklaracje, że „sprawa zostanie wzięta pod uwagę”. Zdesperowani ludzie odpowiadają, że dokładnie takie same tłumaczenie słyszą od blisko dziesięciu lat. Czarę goryczy przelewa fakt, że samorząd województwa realizuje szeroko zakrojone modernizacje na trasie Tyczyn–Dynów (w tym na DW 878, DW 835 oraz sąsiednich fragmentach DW 877), jednak odcinek w gminie Chmielnik po raz kolejny został w tych projektach całkowicie pominięty.

Czytaj również:

Doba przed 15 listopada. Ostatni moment na decyzje budżetowe

Zamiast biernie czekać na kolejną katastrofę w ruchu drogowym, mieszkańcy połączyli siły i wybrali strategiczny moment na protest. Zgodnie z procedurami, do 15 listopada Zarząd Województwa Podkarpackiego ma obowiązek przedłożyć Sejmikowi oraz Regionalnej Izbie Obrachunkowej projekt budżetu na 2027 rok.

Zorganizowanie blokady DW 877 przed tym terminem ma zmusić marszałka i zarząd województwa do wygospodarowania konkretnych środków na dokumentację projektową i przebudowę feralnego odcinka na etapie planowania wydatków na 2027 r.. Mieszkańcy Zabratówki, Błędowej Tyczyńskiej i Woli Rafałowskiej zapowiadają, że nie dadzą się uspokoić kolejnymi obietnicami bez pokrycia. Żądają wiążących deklaracji, wpisu do budżetu i jasnego harmonogramu prac. Jeśli ich głos nie zostanie usłyszany, ruch na ważnej trasie wyjazdowej z Rzeszowa w kierunku Bieszczad będzie blokowany przez mieszkańców, jak zapowiadają "do skutku".

Do niebezpiecznego zdarzenia doszło dokładnie o godzinie 11:15 na 573. kilometrze autostrady A4, na odcinku pomiędzy węzłami Rzeszów Północ a Rzeszów Zachód. Z nieustalonych dotąd przyczyn kierujący busem stracił panowanie nad pojazdem, w wyniku czego auto przewróciło się na dach i zablokowało lewy pas ruchu.

Na miejsce natychmiast skierowano służby ratunkowe, policję oraz patrole utrzymania autostrady. Trwa ustalanie dokładnych okoliczności wypadku oraz liczby osób poszkodowanych.

CZYTAJ RÓWNIEŻ:

Ruch odbywa się prawym pasem. Utrudnienia potrwają ponad dwie godziny

Informacja o utrudnieniach została oficjalnie potwierdzona przez służby drogowe o godzinie 11:41. Przejazd w kierunku Krakowa nie został całkowicie wstrzymany ruch odbywa się prawym pasem, jednak przy przedweekendowym natężeniu ruchu tworzą się sporych rozmiarów zatory.

Przewiduje się, że utrudnienia na odcinku A4 w Rudnej Małej potrwają około 2,5 godziny, czyli co najmniej do godziny 13:45. Służby apelują do kierowców o zachowanie szczególnej ostrożności, zwolnienie przed rejonem wypadku i stosowanie się do poleceń osób kierujących ruchem.

Obejrzyj reportaż TV Trzebownisko:

Przy fantomach spotkały się różne roczniki

Piotr Gunia, nauczyciel wychowania fizycznego i inicjator szkolnej akcji, podkreślał, że ćwiczenia mają zachęcać dzieci do nauki pierwszej pomocy. Zależy mu również na włączaniu w takie działania nauczycieli i lokalnej społeczności.

„Staramy się wzbudzić zachowania prozdrowotne, które służą temu, żeby dzieci potrafiły udzielać pierwszej pomocy”, wyjaśniał.

Nauczyciel zwracał uwagę na zaangażowanie uczestników. Jak mówił, zainteresowanie taką nauką jest szczególnie cenne w czasach, gdy o uwagę młodych ludzi konkuruje wiele innych zajęć.

„Widać było zresztą tutaj to zaangażowanie wszystkich pokoleń, od ósmej klasy po najmłodszych tutaj w klasach 1–3”, zaznaczał Piotr Gunia.

Uczniowie chcą wiedzieć, jak pomóc

Rozmówczynie naszego reportażu przekonywały, że podobne wydarzenia są potrzebne. Pozwalają wrócić do wiadomości zdobytych na lekcjach i przećwiczyć umiejętności poza zwykłymi zajęciami.

„Uważam, że jest to bardzo potrzebne, ponieważ dużo ludzi się uczy, jak pomagać innym”, mówiła jedna z uczennic.

W wypowiedziach pojawiał się także temat edukacji dla bezpieczeństwa. Uczennica opowiadała, że podczas lekcji poznawali zasady udzielania pomocy i korzystania z defibrylatora. Szkolna akcja była kolejną okazją do utrwalenia tej wiedzy.

„Trzeba pomagać po prostu”, podsumowała.

Dla Piotra Guni gotowość młodzieży do działania jest powodem do zadowolenia. Nauczyciel podkreślał, że dzięki edukacji uczniowie mogą nabierać pewności potrzebnej do reagowania, gdy ktoś będzie wymagał pomocy.

AED we wszystkich szkołach gminy

Katarzyna Słuja, dyrektorka Centrum Oświaty Gminy Trzebownisko, przypomniała, że wszystkie szkoły na terenie gminy zostały wyposażone w defibrylatory AED. Jak poinformowała, urządzenia o łącznej wartości 60 tys. zł ufundowała Fundacja LPP. Gmina nie poniosła kosztów ich zakupu.

Dyrektorka zaznaczała, że wyposażeniu placówek musi towarzyszyć nauka obsługi sprzętu. Dotyczy to zarówno uczniów, jak i dorosłych pracujących w szkołach.

„Bardzo ważne jest, aby nie tylko uczniowie, ale również i pracownicy przeszli praktyczne szkolenia”, podkreślała Katarzyna Słuja.

W jej ocenie wydarzenia takie jak akcja w Stobiernej są dobrą okazją, by ćwiczyć i przypominać sobie zasady korzystania z dostępnych urządzeń.

Od szkolnych ćwiczeń po ratowanie misia

Nauka pierwszej pomocy odbywa się również w innych placówkach gminy. Część działań jest realizowana w ramach Szkolnego Funduszu Grantowego.

Katarzyna Słuja przywołała przykład Jasionki, gdzie w ubiegłym roku zorganizowano cały dzień poświęcony temu zagadnieniu. Uczestniczyli w nim ratownicy medyczni, strażacy i policjanci. Zajęcia objęły dzieci od przedszkola do ósmej klasy.

Z kolei w przedszkolu w Trzebownisku najmłodsi poznają podstawy pomagania poprzez zabawę w ratowanie misia. Forma zajęć jest dostosowana do ich wieku, a pierwsze doświadczenia mogą później ułatwiać udział w bardziej wymagających ćwiczeniach.

Zaangażowanie uczniów ze Stobiernej oraz rozmowy o nauce pierwszej pomocy można zobaczyć w reportażu wideo dołączonym do artykułu.

Przepisy w Polsce są w tej kwestii jednoznaczne: emerytura lub renta przysługuje za cały miesiąc, w którym nastąpiła śmierć świadczeniobiorcy. Bez znaczenia pozostaje fakt, czy senior zmarł pierwszego, trzynastego, czy dwudziestego dziewiątego dnia miesiąca – Zakład Ubezpieczeń Społecznych nie pomniejsza wypłaty proporcjonalnie do przeżytych dni. Kluczowe jest jednak to, w jaki sposób i w jakim terminie pieniądze trafiły do rąk lub na konto zmarłego.

Czytaj rówenież:

Listonosz zapukał po śmierci? Pieniędzy nie wolno odebrać

Zupełnie inaczej wygląda sytuacja, gdy świadczenie dostarczał operator pocztowy. Jeżeli listonosz przyniesie emeryturę lub rentę fizycznie już po zgonie seniora, rodzina pod żadnym pozorem nie może jej przyjąć – nawet jeśli pieniądze obiektywnie przysługiwały za dany miesiąc.

„Jeśli listonosz przyniesie emeryturę lub rentę już po śmierci świadczeniobiorcy, rodzina nie może jej odebrać, nawet jeśli pieniądze przysługują za miesiąc, w którym nastąpił zgon. Nie oznacza to jednak, że świadczenie przepada. Uprawnieni członkowie rodziny mogą złożyć w ZUS-ie wniosek o wypłatę niezrealizowanego świadczenia po zmarłej osobie, która miała prawo do emerytury lub renty” – wyjaśnia Wojciech Dyląg, regionalny rzecznik prasowy ZUS w województwie podkarpackim.

Przelew na konto: kiedy zatrzymać, a kiedy oddać?

Większość seniorów z Podkarpacia pobiera świadczenia za pośrednictwem rachunków bankowych. W tym przypadku przepisy wprowadzają prosty, choć czasem zaskakujący dla rodzin podział oparty na dacie zaksięgowania pieniędzy:

• Pieniądze za miesiąc zgonu zostają na koncie: Jeśli emeryt zmarł np. 10 października, a 15 października na jego konto wpłynęła emerytura za październik, rodzina nie musi jej zwracać. ZUS nie upomni się o te środki.
• Pieniądze za kolejne miesiące trzeba zwrócić: Zwrotowi podlegają świadczenia za okresy następujące po śmierci, nawet jeśli wpłynęły na konto jeszcze w miesiącu zgonu. Taka sytuacja ma miejsce, gdy termin wypłaty przypada na weekend lub święto (np. Wszystkich Świętych) i ZUS wysyła pieniądze wcześniej. Jeśli senior zmarł 29 października, a emerytura za listopad wpłynęła 30 października, środki te trzeba oddać do ZUS-u.

Czytaj również:

Jak odzyskać niezrealizowane świadczenie? Krok po kroku

Gdy pieniądze nie dotarły do zmarłego lub zostały wstrzymane przez ZUS, członkowie rodziny mogą wystąpić o tzw. niezrealizowane świadczenie. Prawo do niego przysługuje w ściśle określonej kolejności: w pierwszej lini małżonkowi i dzieciom prowadzącym wspólne gospodarstwo domowe, w drugiej – małżonkowi i dzieciom prowadzącym gospodarstwa osobne, a w dalszej kolejności innym uprawnionym do renty rodzinnej lub osobom, na których utrzymaniu pozostawał zmarły.

Aby odzyskać środki, należy spełnić kilka formalności:

1. Złożyć wniosek ENS: Formularz dostępny jest w placówkach ZUS, na platformie eZUS oraz oficjalnej stronie internetowej zakładu.
2. Dołączyć dokumenty: Wymagany jest m.in. odpis aktu zgonu (chyba że ZUS już go posiada) oraz akty stanu cywilnego potwierdzające pokrewieństwo i ewentualne oświadczenia o wspólnym gospodarstwie domowym.
3. Pamiętać o terminie: Na złożenie wniosku rodzina ma dokładnie 12 miesięcy od dnia śmierci bliskiej osoby. Po tym czasie roszczenie bezpowrotnie wygasa.

ZUS rozpatruje sprawę i wydaje decyzję w ciągu 30 dni od wyjaśnienia ostatniej istotnej okoliczności. Warto pamiętać, że wypłacone w ten sposób środki podlegają opodatkowaniu – po zakończeniu roku ZUS przekazuje uprawnionej osobie informację PIT-11 do rocznego rozliczenia podatkowego.

Do zdarzenia doszło w nocy z poniedziałku na wtorek (26–27 października). Sprawca wykorzystał nieuwagę właścicielki i fakt, że zaparkowany na terenie prywatnej posesji w Krasnem pojazd pozostawał niezabezpieczony. Z wnętrza auta zniknęła torebka, w której znajdowała się gotówka w kwocie 270 złotych, dokumenty oraz karta płatnicza.

Właścicielka zorientowała się o kradzieży dopiero rano, gdy ze zdumieniem dostrzegła na chodniku porzuconą część swoich dokumentów. O sprawnie poinformowano rzeszowską policję. Szybko wyszło na jaw, że złodziej zdążył już kilkukrotnie użyć skradzionej karty, płacąc zbliżeniowo w placówkach handlowych oraz na stacji paliw w Krasnem.

Czytaj również:

Zauważony na monitoringu, złapany na przystanku przy ul. Lwowskiej

Przełomem w sprawie okazała się wizyta policjantów w jednym ze sklepów, w którym realizowano transakcje skradzionym plastikiem. Analiza nagrań z monitoringu pozwoliła śledczym precyzyjnie ustalić rysopis podejrzanego. Gdy funkcjonariusze nie zastali wytypowanego mężczyzny pod przewidywanym adresem, rozpoczęli przeczesywanie pobliskiego terenu.

Rysopis okazał się strzałem w dziesiątkę  na przystanku autobusowym przy ul. Lwowskiej w Rzeszowie kryminalni dostrzegli człowieka ubranego dokładnie tak, jak mężczyzna ze sklepowego nagrania. 34-latek został natychmiast zatrzymany i przewieziony do policyjnego aresztu. Badanie alkomatem pokazało, że miał w organizmie ponad 1,5 promila alkoholu.

Po wytrzeźwieniu śledczy przedstawili mu formalne zarzuty kradzieży z włamaniem (tak w polskim prawie kwalifikowane jest nieuprawnione użycie cudzej karty płatniczej). Za ten czyn 34-latkowi grozi surowa kara  nawet do 10 lat pozbawienia wolności.

Obejrzyj materiał Tv Trzebownisko:

Współpraca, która wspiera młodych

Sławomir Porada, wójt gminy Trzebownisko, podkreślał, że inicjatywa ufundowania dodatkowych stypendiów wyszła ze środowiska biznesowego. Jej celem jest wspieranie młodych mieszkańców, którzy osiągają dobre wyniki w nauce i rozwijają się także poza lekcjami.

Jak wyjaśniał, przy ocenie kandydatów znaczenie miały osiągnięcia sportowe, artystyczne, działalność społeczna oraz wolontariat. Na dodatkowe wsparcie przeznaczono 90 tys. zł.

„Budujemy taką fajną współpracę samorządową, biznesową, oświatową. I chyba na tym to wszystko polega”, mówił Sławomir Porada.

Wójt zaznaczał również, że program rozwija się z roku na rok. Dla samorządu jest sposobem na połączenie zaangażowania lokalnych partnerów z potrzebami młodzieży.

Doceniono także wrażliwość na innych

Dr Beata Kraska, dyrektorka szkoły w Stobiernej, nie ukrywała dumy z sukcesu swojego ucznia. Podkreślała, że w programie dostrzega się różne formy aktywności młodych ludzi.

„Olbrzymia duma rozpiera moje serce i radość”, mówiła.

Za szczególnie wartościowe uznała uwzględnianie wolontariatu, działań prospołecznych i służby liturgicznej. W jej ocenie taka formuła pozwala zauważyć uczniów, których zaangażowanie wykracza poza zdobywanie dobrych ocen.

Na znaczenie tych doświadczeń zwracała uwagę również Katarzyna Simka, dyrektorka działu personalnego MTU Aero Engines Polska. Jak wyjaśniała, pomaganie innym rozwija umiejętności ważne także w dorosłym życiu.

„Jeśli patrzę na zaangażowanie społeczne, co jest bardzo ważne, tutaj bardzo często wybrzmiewał ten wolontariat, to dla mnie oznacza to, że ta osoba z pewnością będzie posiadała takie kompetencje jak empatię, uważność na innych ludzi”, podkreślała.

Za wyróżnieniami stoją konkretne historie

Julian Dworak opowiadał, że stypendium otrzymał za średnią ocen 5,36. Uroczystości towarzyszyła trema, ale przeważała radość. Jak zaznaczał, był jedynym nagrodzonym uczniem ze swojej szkoły.

„Trochę tremę, ale taką radość, że jestem w sumie jedyny z mojej szkoły”, opisywał swoje emocje.

Dominik Wołos wspominał z kolei wysiłek związany z przygotowaniami do olimpiady. Przyznawał, że nauce towarzyszył duży stres. Dopiero poznanie wyniku przyniosło ulgę i satysfakcję.

„Już w momencie, kiedy dostałem wynik, taka ulga mnie objęła, że to jest wręcz niepojęte i nie do opisania”, mówił stypendysta.

Nie zdecydował jeszcze, na co przeznaczy otrzymane pieniądze. Rozważa rozwijanie swojego hobby, którym jest kolekcjonowanie klocków Lego.

Wysiłek, który warto dostrzec

Jarosław Bańda, reprezentujący Fundację LPP, zwrócił uwagę, że spotkanie z laureatami pozwala inaczej spojrzeć na powtarzane opinie o młodym pokoleniu. Jego zdaniem gala pokazała, ile pracy uczniowie wkładają w osiąganie swoich celów.

„Wszyscy ci, którzy krytykują dzisiejszą młodzież i uważają, że im się nie chce, że się nie starają, że im na niczym nie zależy, powinni tutaj przyjść i zobaczyć tych młodych ludzi, zobaczyć, jak ciężko pracują na te wspaniałe wyniki, które dzisiaj nagrodziliśmy”, podkreślał.

Życzył stypendystom determinacji, siły do rozwijania zainteresowań i obecności osób, które będą ich wspierać w kolejnych wyzwaniach.

Rozmowy z laureatami i gośćmi gali można obejrzeć w reportażu wideo dołączonym do artykułu. Zapraszamy do oglądania.

Droga Jana Domarskiego na piłkarski szczyt rozpoczęła w Rzeszowie. Urodzony w 1946 roku na Drabiniance, od pierwszych lat chłonął sportową atmosferę miasta, trafiając do młodzieżowych drużyn Stali Rzeszów. To właśnie w biało-niebieskich barwach stawiał pierwsze, dorosłe kroki na pierwszoligowych murawach, szybko stając się ulubieńcem rzeszowskiej publiczności.

Jego liczby w Stali do dzisiaj robią wrażenie: 205 meczów i 55 bramek na najwyższym szczeblu rozgrywkowym pozostają niepobitym klubowym rekordem. Dla kibiców z Rzeszowa był dowodem na to, że chłopak z sąsiedztwa, dzięki twardemu charakterowi i nietuzinkowemu instynktowi pod bramką rywala, może rywalizować z najlepszymi w kraju.

Późniejsze pasmo sukcesów w Stali Mielec, ukoronowane dwoma tytułami Mistrza Polski, oraz występy na boiskach we Francji i USA tylko przypieczętowały jego klasę. Bez względu na to, gdzie rzucał go los, Jan Domarski zawsze mocno akcentował swoje rzeszowskie korzenie.

Strzał na Wembley, który wszedł do historii światowego futbolu

Najważniejszy moment w karierze Jubilata nadszedł 17 października 1973 roku w Londynie. W decydującym o awansie na Mistrzostwa Świata meczu z Anglią na legendarnym stadionie Wembley, w 57. minucie spotkania Jan Domarski otrzymał podanie od Grzegorza Laty i bez zastanowienia posłał piłkę do siatki obok bezradnego Petera Shiltona.

Ten cenne dający remis 1:1 gol otworzył drużynie Kazimierza Górskiego drzwi do historycznego, trzeciego miejsca na świecie na mundialu w 1974 roku. Brytyjski dziennik „The Times” sklasyfikował to trafienie na liście pięćdziesięciu najważniejszych bramek w historii piłki nożnej, a dla Polaków do dziś pozostaje ono symbolem sportowego triumfu.

Panie Janie, Rzeszów życzy 200 lat!

Choć urodzinowy tort spłonął wczoraj w domowym zaciszu Jubilata, my jako mieszkańcy Rzeszowa, kibice i miłośnicy lokalnej historii nie możemy przejść obok tej rocznicy obojętnie. 80 lat to piękny wiek dla człowieka, który dał swojemu miastu i całej ojczyźnie tak wiele powodów do wzruszeń i dumy.

Składamy Panu Janowi najserdeczniejsze życzenia: przede wszystkim końskiego, podkarpackiego zdrowia, niegasnącej pogody ducha, spokoju oraz codziennego uśmiechu. Życzymy nieustającej satysfakcji z wychowania kolejnych pokoleń adeptów piłki nożnej w naszym regionie oraz nieprzerwanej pamięci i szacunku ze strony fanów. Dziękujemy za każdy gol, za każdą łzę wzruszenia i za to, że rzeszowska Drabinianka usłyszała o sobie na całym świecie. Żyj nam Panie Janie 200 lat!

Sprawa miała swój początek pod koniec grudnia 2025 roku. Funkcjonariusze z Komisariatu Policji I w Rzeszowie odebrali wówczas zgłoszenie o zniszczeniu osobowego peugeota zaparkowanego przy ul. Strażackiej. Sprawca celowo uszkodził powłokę lakierniczą pojazdu oraz bocznego lusterka, generując szkody wycenione na ponad 5 tysięcy złotych. Choć śledzczy z komisariatu przy al. Rejtana szybko wpadli na trop podejrzanego, utrudnieniem okazał się fakt, że mężczyzna stale zmieniał miejsce pobytu i wyjeżdżał za granicę.

Kolejny element układanki pojawił się na początku kwietnia. Do służb wpłynęło zgłoszenie o uszkodzeniu samochodu marki Kia przy ul. Świętojańskiej. Sposób działania wandala był identyczny, co skłoniło kryminalnych do pożytecznego powiązania obu postępowań w jedną całość. Ponieważ podejrzany przebywał poza granicami kraju, postępowanie trzeba było tymczasowo zawiesić, jednak funkcjonariuszom nie umknął żaden trop.

Czytaj również:

Powrót do kraju i szybkie zatrzymanie na Nowym Mieście

Przełom nastąpił w minionym tygodniu. Policjanci ustalili, że poszukiwany 31-latek wrócił do Polski. Natychmiast podjęto intensywne działania operacyjne, które zakończyły się zatrzymaniem mężczyzny.

Sprawą zajęli się dochodzeniowcy z Nowego Miasta. Na podstawie zebranego materiału dowodowego 31-latek usłyszał dwa formalne zarzuty umyślnego zniszczenia cudzej własności. Podejrzany przyznał się do winy i złożył wyjaśnienia. Na poczet przyszłych kar i grzywien śledczy zabezpieczyli od niego 10 tysięcy złotych w gotówce. Za przestępstwo niszczenia mienia kodeks karny przewiduje karę nawet do 5 lat pozbawienia wolności – o losie wandala zadecyduje teraz sąd.

Na najstarszej rzeszowskiej nekropolii przy ul. Targowej zakończyły się kompleksowe prace konserwatorskie, których koszt wyniósł blisko 50 tysięcy złotych. Działania wymagały wcześniejszego przygotowania specjalistycznych programów konserwatorskich oraz uzyskania rygorystycznych pozwoleń od służb ochrony zabytków. Odnowy poddano pomniki Karoliny Wodzińskiej, Leopolda Praschilla, Ludwiki Zennermanowej z Maliszewskich oraz bezimienny nagrobek o nieustalonej tożsamości.

Eksperci naprawili uszkodzone krzyże, wyczyścili kamienne elementy i tablice inskrypcyjne, a także zabezpieczyli strukturę przed zgubnym wpływem warunków atmosferycznych. Podczas prac doszło do niezwykłego wydarzenia – dokładne oczyszczenie nagrobka Karoliny Wodzińskiej odsłoniło ukrytą pod warstwą brudu inskrypcję świadczącą o tym, że w tym samym miejscu spoczął również Jan Wodziński. Ze względu na głęboką erozję materiału, szczegółowe dane biograficzne pozostają jednak na razie tajemnicą.

Wygodniej na Wilkowyji i Zwięczycy. Inwestycje za ponad 300 tysięcy złotych

Metamorfozę przeszły również współczesne cmentarze komunalne, gdzie skupiono się na infrastrukturze pieszej. Na największej nekropolii w Rzeszowie, cmentarzu Wilkowyja przy ul. Cienistej  kosztem prawie 100 tysięcy złotych wybudowano 14 nowych alejek z kostki betonowej oraz solidne schody w kwaterze nr 83.

Z kolei na cmentarzu komunalnym przy ul. Świętokrzyskiej na osiedlu Zwięczyca dobiega końca budowa odcinków 11 nowych alejek. Prace te stanowią realizację wygranego projektu w ramach Rzeszowskiego Budżetu Obywatelskiego (RBO), a ich wartość opiewa na blisko 230 tysięcy złotych. Roboty w Zwięczycy zostaną w pełni sfinalizowane już w przyszłym miesiącu.

FOTO: UM Miasta Rzeszowa

Pierwsze rozmowy w Dynowie

Cykl rozpoczął się w Zespole Szkół Zawodowych oraz Liceum Ogólnokształcącym w Dynowie. Z uczniami rozmawiała Aleksandra Hytroś-Kiwała, psycholog, pedagog i specjalistka psychoterapii dzieci i młodzieży. Na co dzień pracuje w Poradni Zdrowia Psychicznego dla Dzieci i Młodzieży ZOZ nr 2 w Rzeszowie.

W spotkaniach z nauczycielami uczestniczył Bartosz Janowski z Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie. Działania informacyjne obejmują również rodziców. Organizatorom zależy na tym, by dorośli wiedzieli, jak reagować na pogorszenie samopoczucia młodego człowieka i gdzie szukać pomocy.

Elementem cyklu będzie także pokaz filmu edukacyjnego poświęconego zdrowiu psychicznemu młodzieży.

Pomoc zaczyna się od zauważenia problemu

Spotkania mają przełamywać opór przed mówieniem o trudnościach. Uczniowie poznają możliwości uzyskania wsparcia, a nauczyciele i rodzice otrzymują wskazówki dotyczące rozpoznawania niepokojących sygnałów.

„Chcemy, aby uczniowie wiedzieli, gdzie szukać pomocy, a nauczyciele i rodzice potrafili rozpoznać pierwsze sygnały kryzysu. Dlatego rozwijamy działania profilaktyczne jak najbliżej mieszkańców powiatu, w naszych szkołach i lokalnych społecznościach” – mówi dr Krzysztof Jarosz, starosta rzeszowski.

Jak podkreśla Jakub Dzik, dyrektor ZOZ nr 2 w Rzeszowie, ważna jest odpowiednio wczesna reakcja.

„W trosce o zdrowie psychiczne ważne jest, by nie czekać, aż trudności staną się poważnym problemem. Rozmowa z zaufaną osobą i kontakt ze specjalistą mogą pomóc odpowiednio wcześnie zareagować. Chcemy, aby młodzi ludzie i ich bliscy wiedzieli, że proszenie o pomoc nie jest oznaką słabości, lecz ważnym elementem dbania o zdrowie” – zaznacza.

Z forum do szkolnych sal

O planach skierowania specjalistów do szkół pisaliśmy już po Powiatowym Forum Zdrowia Psychicznego na Uniwersytecie Rzeszowskim. Podczas wrześniowego spotkania przedstawiciele powiatu zapowiadali, że edukacja i profilaktyka mają docierać bezpośrednio do młodych mieszkańców. Rozmowy w Dynowie są realizacją tych zapowiedzi.

Szkolny cykl jest częścią Powiatowego Programu Ochrony Zdrowia Psychicznego na lata 2026–2030. Zakłada on współpracę ochrony zdrowia, oświaty i pomocy społecznej. Jej celem jest ułatwienie mieszkańcom uzyskania pomocy odpowiadającej ich potrzebom.

Kolejne szkoły i dostępne wsparcie

Następne spotkania zaplanowano na 20 listopada w Zespole Szkół w Tyczynie oraz 11 grudnia w Zespole Szkół w Sokołowie Małopolskim. Cykl ma być kontynuowany również w kolejnych miesiącach.

Wsparcie specjalistyczne jest dostępne także poza szkolnymi spotkaniami. Poradnia Zdrowia Psychicznego dla Dzieci i Młodzieży ZOZ nr 2 działa przy ul. Fredry 9 w Rzeszowie. Jak podaje placówka, informacje o zapisach można uzyskać pod numerem 17 853 89 89. W poradni przyjmują psychiatrzy, psycholodzy i psychoterapeuci.

Do niebezpiecznie wyglądającego zdarzenia doszło o godzinie 18:10 na 467. kilometrze trasy S19, na odcinku pomiędzy Sokołowem Małopolskim a Rzeszowem. Dwa pojazdy osobowe zderzyły się na lewym pasie jezdni w kierunku Rzeszowa.

Na miejsce natychmiast skierowano patrole policji. Na szczęście w wyniku zdarzenia nikt nie ucierpiał, nikt nie odniósł obrażeń, a całe zdarzenie zostało oficjalnie zakwalifikowane jako kolizja.

Czytaj również:

Prawy pas udrożniony, uszkodzone auta sprzątnięte

Przez dwie godziny ruch w stronę Rzeszowa był zwężony i odbywał się wyłącznie prawym pasem, co przy wieczornym natężeniu ruchu generowało spore korki.

Służby sprawne przeprowadziły wszystkie niezbędne czynności, zabezpieczyły ślady oraz usunęły rozbite pojazdy z toru jazdy. O godzinie 20:10 utrudnienia zostały oficjalnie odwołane. Ruch na S19 odbywa się już całkowicie płynnie oboma pasami.

Cała intryga rozpoczęła się od brawurowego wyczynu, który  jak ironizowali pracownicy SDK wyglądał niczym skrojony pod kino akcji. Kamery monitoringu bezbłędnie zarejestrowały moment, w którym klientka instytucji kultury opuszczała budynek z niezwykłym, nietypowym „rękodziełem” pod pachą. Styl, elegancja i opanowanie sprawczyni mogłyby wzbudzić podziw, gdyby nie fakt, że łupem padł element wyposażenia łazienki.

Instytucja nie zamierzała jednak od razu wzywać mundurowych. Zamiast tego zaoferowała „kolekcjonerce” szansę na dyskretny powrót z klasą. Do 30 października deska miała wrócić na swoje prawowite miejsce  w zamian SDK obiecało uznać całą akcję za specyficzny performans artystyczny, zamknąć sprawę i bezpowrotnie skasować obciążające nagrania z monitoringu.

Wielki powrót i refleksja z klasą

Termin wyznaczony przez dom kultury okazał się wręcz proroczy, a moc internetu i lokalnej solidarności zrobiła swoje. Ku uciesze pracowników i internautów zaginiona deska WC cała, zdrowa i gotowa do dalszego pełnienia swoich obowiązków wróciła tam, gdzie jej miejsce.

Władze placówki postanowiły skierować do skruszonej amatorki cudzej własności wyjątkowo ciepły i pełen zrozumienia komunikat:

„Szanowna Pani, życie bywa skomplikowane, impulsy bywają silniejsze od zdrowego rozsądku, a czasem po prostu błądzimy. Najważniejsze jednak to umieć się zatrzymać, zrobić krok wstecz i naprawić to, co zostało nadwyrężone. Dziękujemy za ten odruch serca i refleksję. Pokazała Pani, że odwagą nie jest trwanie w błędzie, lecz przyznanie się do niego i cichy powrót na właściwe tory” – czytamy w oficjalnym wpisie Sanockiego Domu Kultury.

CZYTAJ RÓWNIEŻ:

Zgodnie z obietnicą, sprawa została ostatecznie zamknięta, a kompromitujące materiały wideo skasowane. Jak podsumowali twórcy tego viralowego sukcesu, kultura po raz kolejny zwyciężyła – tym razem w najmniej spodziewanym miejscu, pozostawiając po sobie uśmiech, dowód na siłę sieci i dowcip, który potrafi uratować każdą toaletę.

Około godziny 23:00 kierowca 8-tonowego pojazdu wojskowego podjechał do niestrzeżonego torowiska. Z ustaleń służb wynika, że wojskowy wóz zatrzymał się przed znakami, po czym z nieznanych na ten moment przyczyn nagle ruszył wprost pod nadjeżdżający pociąg towarowy.

Pojazd wojskowy uderzył w boczną część lokomotywy. Uderzenie było mocne, jednak na szczęście maszynista zdołał utrzymać skład na torach  pociąg nie wykoleił się, a wóz bojowy nie został zmiażdżony.

Czytaj również:

Wojsko i policja na miejscu. Cud na torach

Na miejsce natychmiast skierowano patrole Komendy Powiatowej Policji w Stalowej Woli, Wydział Żandarmerii Wojskowej z Rzeszowa oraz przedstawicieli Państwowej Komisji Badania Wypadków Kolejowych.

„Policjanci zabezpieczyli miejsce zdarzenia. Możemy potwierdzić, że doszło do zderzenia pojazdu wojskowego z lokomotywą, ale działania w tej sprawie prowadzi już Żandarmeria Wojskowa” – przekazała MEDIOM Małgorzata Kania z KPP w Stalowej Woli.

Najważniejsze informacje przekazał rzecznik prasowy Komendanta Głównego Żandarmerii Wojskowej, ppłk Dariusz Rozkosz:

„Ani przebywający w tym pojeździe wojskowym, ani ci w lokomotywie nie doznali uszkodzeń ciała. To jest najważniejsze. W pojeździe podróżowało pięciu żołnierzy. Nie ujawniamy wieku kierowcy ani stopnia wojskowego ze względu na dobro prowadzonego postępowania” – poinformował media ppłk Rozkosz.

Czytaj również:

Prokuratura zbada przyczyny niebezpiecznego manewru

Wojskowy BRDM-2M „Żbik” to gruntownie zmodernizowany, 8-tonowy opancerzony pojazd rozpoznawczy o długości ponad sześciu metrów, zdolny do przewożenia pięcioosobowej załogi. Na razie śledczy nie podają szczegółowych danych dotyczących rozmiarów uszkodzeń sprzętu wojskowego ani lokomotywy.

Zabezpieczone na miejscu ślady oraz przesłuchania świadków zostaną przekazane do prokuratury, która zadecyduje o kwalifikacji prawnej i oficjalnym wszczęciu postępowania przygotowawczego. Śledczy będą szczegółowo badać, czy przyczyną groźnego manewru kierowcy był błąd ludzki, awaria techniczna wozu, czy też chwilowe zasłabnięcie.

Do mrożących krew w żyłach wydarzeń doszło tuż przed godziną 23:30. Patrolujący rejon Nowego Miasta policjanci z rzeszowskiej komendy miejskiej otrzymali od dyżurnego informację o pożarze budynku mieszkalnego przy ul. Białogórskiej. Zgłoszenie z numeru alarmowego 112 zawierało niepokojącą informację – wewnątrz przebywają dwie seniorki, których życie i zdrowie są w śmiertelnym niebezpieczeństwie.

Funkcjonariusze błyskawicznie zjawili się na miejscu. Pod poszyciem dachu widzieli już gęste kłęby dymu oraz jęzory ognia, a w powietrzu unosił się ostry zapach spalenizny. Widząc, że liczy się każda sekunda, nie czekając na przyjazd straży pożarnej, ruszyli bezpośrednio do budynku.

Czytaj również:

Zaskoczona seniorka otworzyła drzwi. Jej siostra smacznie spała

Policjanci zaczęli uderzać w okna i drzwi, głośno nawołując domowników do natychmiastowej ucieczki. Po chwili drzwi otworzyła kompletnie zaskoczona i niczego niespodziewająca się starsza kobieta. Seniorka nie miała pojęcia, że na poddaszu jej domu wybuchł groźny pożar. Co więcej, poinformowała interweniujących mundurowych, że w drugiej części budynku smacznie śpi jej siostra.

Policjanci błyskawicznie przedostali się do wnętrza domostwa, obudzili drugą z kobiet i sprawnie wyprowadzili obie siostry w bezpieczne miejsce na zewnątrz.

CZYTAJ RÓWNIEŻ:

Strażacy opanowali żywioł. Cenne przypomnienie służb

Chwilę po bezpiecznym wyprowadzeniu kobiet pod adres przy ul. Białogórskiej nadjechały zastępy straży pożarnej, które niezwłocznie przystąpiły do akcji gaśniczej na poddaszu i opanowały rozprzestrzeniający się ogień.

Gdyby nie czujność osoby zgłaszającej pod numer 112 oraz natychmiastowa reakcja policjantów z rzeszowskiego patrolu, nocny pożar mogłyby zakończyć się tragicznie. Służby po raz kolejny apelują o niezwłoczne powiadamianie służb ratunkowych pod numerem 112 w każdym przypadku dostrzeżenia jakiegokolwiek zagrożenia dla życia i zdrowia.