Przejdź do głównych treściPrzejdź do wyszukiwarkiPrzejdź do głównego menu
Reklama
PRZECZYTAJ TAKŻE:
Reklama

Rzeszów. Latający Teatr Kantorowi przedstawił "Pokój mojego dzieciństwa"

Podziel się
Oceń

W Młodzieżowym Domu Kultury przy ulicy Iranka Osmeckiego 51 w Rzeszowie zespół „Latającego Teatru Kantorowi” przedstawił w sobotni wieczór 31.08 spektakl „Pokój mojego dzieciństwa” w koncepcji reżyserskiej Pawła Passiniego. Jest to swoisty hołd dla Marii Stangret-Kantor, polskiej malarki i aktorki, współtworzącej wraz ze swoim mężem Tadeuszem Kantorem Teatr Cricot 2.
Rzeszów. Latający Teatr Kantorowi przedstawił "Pokój mojego dzieciństwa"

Autor: Wit Hadło

„Dawny świat rozpada się na naszych oczach. Tratwa rozbitków dryfuje pośrodku lazurowego morza, zaszczuci ludzie błądzą w pradawnej puszczy. „Pokój mojego dzieciństwa” buduję z wyłowionych na plaży śladów cudzego życia. Jesteśmy cały czas na granicy. Balansujemy. Stratedzy spisali nas na straty, stoimy pod ścianą wschodnią wygryzając dziurę w murze, żeby jeszcze raz spróbować posłać listy za kraty naszym zza lasu. Istnieje obawa, że jakikolwiek akt twórczy odnoszący się do przeszłości w tej sytuacji może mieć charakter wyłącznie sentymentalny, a na to nie możemy sobie pozwolić. Jesteśmy bowiem zajęci balansowaniem. Spotkaliśmy się cztery lata temu w Wielopolu Skrzyńskim, w roku szalejącej zarazy, ale i w roku cichego odejścia największej aktorki i najbliższej towarzyszki Tadeusza Kantora. Z pomnika na rynku już po chwili dołączyła do nas Zosia, a za nią Matka Helena – Penelopa i jej siostry, wszystkie wyglądające powrotu Odysa podróżującego tratwą „Meduzy”. To próba powrotu do domu, którego już nie ma. Ta podróż stała się domem. „Pokój mojego dzieciństwa” to Hommage dla Marii Stangret. Hommage to sposób w jaki artyści piszą do siebie ponad murem śmierci.  Masz chęć dołączyć? Zapraszamy. A może to będzie list od nas wszystkich?” – napisał o spektaklu autor koncepcji reżyserskiej Paweł Passini.

Działający pod kierownictwem Moniki Adamiec „Latający Teatr Kantorowi” powstał w 2019 roku w Wielopolu Skrzyńskim, rodzinnej miejscowości Tadeusza Kantora. Reżyserzy różnych teatrów chcieli grając wspólnie złożyć w ten sposób hołd temu wielkiemu reformatorowi. Nie jest to jednak typowa formacja teatralna. Nie ma on siedziby, jego członkowie przyjeżdżają do miejsca, gdzie zostali zaproszeni i tam grają swój spektakl. A każdy z aktorów mieszka w innej części Polski i prywatnie jest dyrektorem i reżyserem offowego teatru.

W spektaklu wystąpili: Monika Adamiec, Karina Góra, Monika Nitkiewicz-Mitrut, Grażyna Tabor, Barbara Wójcik-Wiktorowicz, Marek Kościółek, Marcin Woszczewski

Autorami muzyki są Paweł Passini, Julian Maziarz.

Wydarzenie to z realizowano w ramach Przestrzeni Sztuki Teatr. Program ten, którego operatorem w Rzeszowie jest Teatr im. W. Siemaszkowej finansowany jest ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego i realizowany przez Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego.


Napisz komentarz

Komentarze

Reklama
Reklama
Ostatnie komentarze
Autor komentarza: DarekTreść komentarza: tylko Kowal może na Podkarpaciu zrobić porządek z obecnymi kiepskimi zarządzającymi podkarpacką PO. Trzeba kogoś takiego jak on, żeby odzyskać ten region!Data dodania komentarza: 9.02.2026, 17:58Źródło komentarza: Były człowiek PiS przejmuje stery w KO? Paweł Kowal ma odbić Podkarpacie prawicyAutor komentarza: AntypisTreść komentarza: A kiedy reszta tego towarzystwa Woś Matecki Warchoł spocony Wójcik Kalika no i BezmajtekData dodania komentarza: 8.02.2026, 09:35Źródło komentarza: List gończy za Ziobrą. Upadek dawnego szeryfa polskiej polityki?Autor komentarza: JurekTreść komentarza: Miękiszonem nie jest, nie ma się za uszami, to nie ma się czego bać. No chyba że jest miętki w kręgosłupie, za uszami jak u Szreka w uchu wosk na całą świeczkę, wraz z knotem, no to wtedy chyba musiałby do Orbana (przyjmuje uchodźców) pojechać na leczenie. Ma to sens, w RP najwyżej może liczyć na leczenie szpitalne w trakcie odsiadki, bo na normalne się nie doczeka. Ewentualnie do przyjaciela wielkiego Polaków - tego z budynku brata (z kraju który mieszka gdzie chce)- ponoć maga pomaga na wszelkie dolegliwości. Jakby tam pojechał, to jest kryty, wszelkie braty w czapce pomogą.Data dodania komentarza: 7.02.2026, 19:28Źródło komentarza: List gończy za Ziobrą. Upadek dawnego szeryfa polskiej polityki?Autor komentarza: JurekTreść komentarza: Nie rozumiesz podstawy działania. Jak przy korycie, to nic mu nie ma szans się stać. Rączka rączkę myje w tym całym rządzie, od 1980 roku. Tak sobie poukładali, że wilk wilkowi łba nie urwie. Tak to działa, a nam, podatnikom, tylko płacić na darmozjadów.Data dodania komentarza: 7.02.2026, 17:10Źródło komentarza: List gończy za Ziobrą. Upadek dawnego szeryfa polskiej polityki?Autor komentarza: JurekTreść komentarza: Czekam jeszcze na Warchoła, w tej samej sprawie.Data dodania komentarza: 7.02.2026, 15:31Źródło komentarza: List gończy za Ziobrą. Upadek dawnego szeryfa polskiej polityki?Autor komentarza: KosmitaTreść komentarza: I dlatego takie KOLOSEUM ma sens w Rzeszowie. Pan Ziobro miałyby szansę stanąć na nieudeptanej ziemi i zgodnie z Kodeksem Boziewicza udowodnić swoją niewinność, jako prawdziwy TWARDZIAK. To chyba oczywiste, prawda?Data dodania komentarza: 6.02.2026, 21:06Źródło komentarza: List gończy za Ziobrą. Upadek dawnego szeryfa polskiej polityki?
Reklama
Reklama
Reklama
Reklama
Reklama
Reklama