ks. Feliks Dymnicki - filantrop i przyjaciel młodzieży

Tym razem w ramach cyklu Patroni rzeszowskich ulic opuszczamy osiedle Krakowska-Południe i  przenosimy się do Środmieścia by przyjrzeć się sylwetce lokalnego księdza i przyjaciela młodzieży.

Ulica Feliksa Dymnickiego w Rzeszowie – pamięć o wielkim filantropie i katechecie

W sercu Rzeszowa, łącząc ulicę 3 Maja z ulicą Słowackiego, znajduje się ulica Feliksa Dymnickiego. Ta stosunkowo krótka, bo mierząca mniej niż 300 metrów, uliczka miejska jest nie tylko elementem urbanistyczno-komunikacyjnym, ale przede wszystkim symbolem pamięci o człowieku, który całe swoje życie poświęcił wychowaniu i wspieraniu młodzieży rzeszowskiej.

Feliks Dymnicki – pedagog z powołania i opiekun ubogich

Ks. Feliks Dymnicki urodził się 13 stycznia 1824 roku we Frysztaku w niezbyt zamożnej rodzinie mieszczańskiej. Jego życie wyróżniała pasja do nauki i głębokie zaangażowanie społeczne, które rozwijał od czasów młodości. Po ukończeniu rzeszowskiego gimnazjum i studiów filozoficznych w Przemyślu wkroczył na drogę kapłaństwa, choć jego patriotyczna działalność podczas Wiosny Ludów opóźniła przyjęcie święceń. W 1855 roku został katechetą i nauczycielem religii w rzeszowskim gimnazjum, zyskując uznanie jako niezwykle zaangażowany i wszechstronnie przygotowany pedagog.

Filozofia życia – „Nie ma szlachetniejszej sztuki nad sztukę wychowania”

Słowa św. Chryzostoma, które ks. Dymnicki obrał sobie za motto, doskonale oddają jego podejście do roli wychowawcy. Z pełnym oddaniem otaczał opieką młodzież, szczególnie tę ubogą i pilną. Wiedział, że brak środków materialnych często zamyka drzwi do edukacji, dlatego z własnej skromnej pensji kupował uczniom odzież, przybory szkolne, a nawet opłacał im schronienie i wyżywienie. Jego marzeniem i życiowym celem stało się stworzenie bursy – miejsca, w którym biedna młodzież  miałaby godne warunki nauki i życia.

Budowa bursy – bezgraniczne poświęcenie i wsparcie dla młodzieży

Początki tego przedsięwzięcia nie były łatwe. Bez dużych funduszy ks. Dymnicki sam wyruszył w podróż po Galicji, zbierając datki wśród dworów i parafii, by zdobyć środki na ten cel. Jego determinacja przyniosła efekty – w 1870 roku otworzył pierwszą bursę w domu Zawojskich, a kilka lat później, w 1876 roku, wybudował własny budynek przy ulicy Bernardyńskiej (dzisiejsza ulica ks. Jałowego), gdzie mogło zamieszkać ok. 50 uczniów.

Jego działalność nie ograniczała się tylko do organizacji schronisk. Założył stowarzyszenie Przyjaciół Młodzieży, prowadził zbiórki i organizował wydarzenia charytatywne na rzecz uczniów, zawsze kierując się bezinteresowną troską o ich dobro.

Ks. Feliks Dymnicki zmarł 30 września 1876 roku i został pochowany na Starym Cmentarzu w Rzeszowie. W uznaniu jego zasług w 1899 roku jedna z ulic miasta otrzymała jego imię. Działalność bursy trwała przez wiele lat, a z jej pomocy korzystała m.in. przyszła wybitna postać – Władysław Sikorski, późniejszy generał i premier.

Dziś, w miejscu dawnej bursy, działa Zaspoł Szkół Ogólnokształcących im. Jana Pawła II, prowadzone przez Siostry Prezentki, co stanowi  kontynuację idei ks. Dymnickiego. Jego życie i działalność pozostają wzorem filantropii i oddania dla dobra młodego pokolenia, a ul. Dymnickiego przypomina mieszkańcom Rzeszowa o wartości, jaką jest sztuka wychowania oraz bezinteresowna pomoc bliźnim.