Sądecczyzna zawitała do Trzciany – piąta edycja PARK-u pełna folkloru

Impreza organizowana przez Gminne Centrum Kultury Sportu i Rekreacji w Świlczy z siedzibą w Trzcianie ma już swoją historię: wcześniejsze edycje prezentowały folklor Starej Warszawy, Podhala, Żywiecczyzny i Lubelszczyzny. 

Jak podkreślił Adam Majka, dyrektor GCKSiR, każda z tych odsłon, z wyjątkiem pierwszej, powstaje dzięki współpracy z zaprzyjaźnionymi zespołami z prezentowanych regionów, a więzy z Lipniczanami trwają już wiele lat. Tegoroczne spotkanie przyniosło nie tylko koncert, ale i naukę tańca dla publiczności, wymianę doświadczeń choreograficznych oraz okazję do poznania unikalnych strojów regionalnych. 

Zapraszamy do obejrzenia materiału filmowego z wydarzenia, w którym uczestnicy i organizatorzy dzielą się swoimi wrażeniami z tego wyjątkowego wieczoru.

Wielopokoleniowa tradycja Lipniczan

Gościem specjalnym piątej edycji był zespół Lipniczanie, znany ze swojej bogatej, wielopokoleniowej tradycji ludowej. Jak zaznaczył Adam Majka, "myśmy się u nich uczyli tych układów tanecznych, ale oni również u nas uczyli się tańców rzeszowskich". 

Maria Jaworecka z zespołu Lipniczanie opowiedziała, że muzycy zaprezentują charakterystyczne dla swojego regionu melodie, w tym poleczki, krakowiaki i walczyki, a tancerze pokażą tańce Pogórzan Sądeckich: Polkę, Polkę Starej Baby oraz Uciekaną.

Rzeszowianie z sądecką inspiracją

Choreograf zespołu "Pułanie", Piotr Drozd, wyjaśnił, że mimo naturalnego przywiązania do własnych, rzeszowskich suit tanecznych, jego zespół postanowił spróbować sił w tańcach sądeckich. "Tańce sądeckie nas troszeczkę zainspirowały i zaciekawiły, ponieważ to są bardzo żywe melodie, żywe tańce" – przyznał, dodając, że młodzież z zespołu sama dopingowała do nauki tego repertuaru. Zaznaczył przy tym różnicę geograficzną między obiema tradycjami: Lipniczanie reprezentują Pogórze Sądeckie, a Pułanie w nowym repertuarze wcielili się w Lachów Sądeckich.

Poziomka jako znak rozpoznawczy stroju

Osobnym tematem rozmów były regionalne stroje ludowe, które różnią się między sobą w zależności od pochodzenia zespołu. Maria Jaworecka zwróciła uwagę na charakterystyczny detal stroju z jej regionu: "spódniczki właśnie kolorowe, do tego gorsety, i gorsety mają charakterystyczny wzór dla naszego regionu. Jest to poziomka i występuje tylko i wyłącznie w naszym regionie". Ten drobny, ale wyjątkowy element sprawia, że stroje Pogórzan Sądeckich łatwo odróżnić od kostiumów innych zespołów obecnych na scenie.

Muzyka na żywo i wspólna zabawa

Za muzyczną stronę wydarzenia odpowiadała Justyna Drozd-Ochał, kierownik Kapeli Moja Scheda, która akompaniowała zespołowi Pułanie podczas prezentacji tańców lachowskich, a wieczorem wystąpiła z własnym, zróżnicowanym repertuarem obejmującym utwory czeskie, słowackie i rzeszowskie. 

W programie znalazła się także nauka tańca dla publiczności, w tym Polki Skakanki i Oberka, który – jak podsumowała Jaworecka – okazał się najbardziej lubianym numerem wieczoru. Adam Majka dodał krótko, że taki taniec "obudza do życia", a Drozd-Ochał określiła go jako "skoczny". Jedna z uczestniczek wydarzenia przyznała, że przychodzi na nie co roku, bo występuje tam jej wnuczka, a atmosfera jest "przyjemna, wesoła".

Głównym celem cyklu, jak podsumował dyrektor Majka, jest pokazywanie na terenie gminy przyjaciół, którzy żyją swoim regionalnym folklorem tak samo intensywnie, jak mieszkańcy Trzciany żyją swoim.